Om oversættelsen: Septuaginta er den græske tradition — den som Helligånden foretrækker.
Teksten er i græske bogstaver med Unicode. Hvis man foretrækker danske bogstaver, anbefales parallelsiden: Judits Bog.
Om bogen: Septuaginta indholder en række bøger og tekster, som ikke er med i den jødiske masoretiske teksttradition. Disse bøger accepteres af katolikker, mens protestanter regner dem for apokryfe.
Kapitler: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
1 ετους δωδεκατου της βασιλειας Ναβουχοδονοσορ ος εβασιλευσεν Ασσυριων εν Νινευη τη πολει τη μεγαλη εν ταις ημεραις Αρφαξαδ ος εβασιλευσεν Μηδων εν Εκβατανοις
2 και ωκοδομησεν επ Εκβατανων κυκλω τειχη εκ λιθων λελαξευμενων εις πλατος πηχων τριων και εις μηκος πηχων εξ και εποιησεν το υψος του τειχους πηχων εβδομηκοντα και το πλατος αυτου πηχων πεντηκοντα
3 και τους πυργους αυτου εστησεν επι ταις πυλαις αυτης πηχων εκατον και το πλατος αυτης εθεμελιωσεν εις πηχεις εξηκοντα
4 και εποιησεν τας πυλας αυτης πυλας διεγειρομενας εις υψος πηχων εβδομηκοντα και το πλατος αυτης πηχεις τεσσαρακοντα εις εξοδους δυναμεως δυνατων αυτου και διαταξεις των πεζων αυτου
5 και εποιησεν πολεμον εν ταις ημεραις εκειναις ο βασιλευς Ναβουχοδονοσορ προς βασιλεα Αρφαξαδ εν τω πεδιω τω μεγαλω τουτο εστιν πεδιον εν τοις οριοις Ραγαυ
6 και συνηντησαν προς αυτον παντες οι κατοικουντες την ορεινην και παντες οι κατοικουντες τον Ευφρατην και τον Τιγριν και τον Υδασπην και πεδια Αριωχ βασιλεως Ελυμαιων και συνηλθον εθνη πολλα εις παραταξιν υιων Χελεουδ
7 και απεστειλεν Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Ασσυριων επι παντας τους κατοικουντας την Περσιδα και επι παντας τους κατοικουντας προς δυσμαις τους κατοικουντας την Κιλικιαν και Δαμασκον και τον Λιβανον και Αντιλιβανον και παντας τους κατοικουντας κατα προσωπον της παραλιας
8 και τους εν τοις εθνεσι του Καρμηλου και Γαλααδ και την ανω Γαλιλαιαν και το μεγα πεδιον Εσδρηλων
9 και παντας τους εν Σαμαρεια και ταις πολεσιν αυτης και περαν του Ιορδανου εως Ιερουσαλημ και Βατανη και Χελους και Καδης και του ποταμου Αιγυπτου και Ταφνας και Ραμεσση και πασαν γην Γεσεμ
10 εως του ελθειν επανω Τανεως και Μεμφεως και παντας τους κατοικουντας την Αιγυπτον εως του ελθειν επι τα ορια της Αιθιοπιας
11 και εφαυλισαν παντες οι κατοικουντες πασαν την γην το ρημα Ναβουχοδονοσορ βασιλεως Ασσυριων και ου συνηλθον αυτω εις τον πολεμον οτι ουκ εφοβηθησαν αυτον αλλ ην εναντιον αυτων ως ανηρ εις και ανεστρεψαν τους αγγελους αυτου κενους εν ατιμια προσωπου αυτων
12 και εθυμωθη Ναβουχοδονοσορ επι πασαν την γην ταυτην σφοδρα και ωμοσε κατα του θρονου και της βασιλειας αυτου ει μην εκδικησειν παντα τα ορια της Κιλικιας και Δαμασκηνης και Συριας ανελειν τη ρομφαια αυτου και παντας τους κατοικουντας εν γη Μωαβ και τους υιους Αμμων και πασαν την Ιουδαιαν και παντας τους εν Αιγυπτω εως του ελθειν επι τα ορια των δυο θαλασσων
13 και παρεταξατο εν τη δυναμει αυτου προς Αρφαξαδ βασιλεα εν τω ετει τω επτακαιδεκατω και εκραταιωθη εν τω πολεμω αυτου και ανεστρεψεν πασαν την δυναμιν Αρφαξαδ και πασαν την ιππον αυτου και παντα τα αρματα αυτου
14 και εκυριευσε των πολεων αυτου και αφικετο εως Εκβατανων και εκρατησε των πυργων και επρονομευσε τας πλατειας αυτης και τον κοσμον αυτης εθηκεν εις ονειδος αυτης
15 και ελαβε τον Αρφαξαδ εν τοις ορεσι Ραγαυ και κατηκοντισεν αυτον εν ταις σιβυναις αυτου και εξωλεθρευσεν αυτον εως της ημερας εκεινης
16 και ανεστρεψεν μετ αυτων αυτος και πας ο συμμικτος αυτου πληθος ανδρων πολεμιστων πολυ σφοδρα και ην εκει ραθυμων και ευωχουμενος αυτος και η δυναμις αυτου εφ ημερας εκατον εικοσι
1 και εν τω ετει τω οκτωκαιδεκατω δευτερα και εικαδι του πρωτου μηνος εγενετο λογος εν οικω Ναβουχοδονοσορ βασιλεως Ασσυριων εκδικησαι πασαν την γην καθως ελαλησεν
2 και συνεκαλεσεν παντας τους θεραποντας αυτου και παντας τους μεγιστανας αυτου και εθετο μετ αυτων το μυστηριον της βουλης αυτου και συνετελεσεν πασαν την κακιαν της γης εκ του στοματος αυτου
3 και αυτοι εκριναν ολεθρευσαι πασαν σαρκα οι ουκ ηκολουθησαν τω λογω του στοματος αυτου
4 και εγενετο ως συνετελεσεν την βουλην αυτου εκαλεσεν Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Ασσυριων τον Ολοφερνην αρχιστρατηγον της δυναμεως αυτου δευτερον οντα μετ αυτον και ειπεν προς αυτον
5 ταδε λεγει ο βασιλευς ο μεγας ο κυριος πασης της γης ιδου συ εξελευση εκ του προσωπου μου και λημψη μετα σεαυτου ανδρας πεποιθοτας εν ισχυι αυτων πεζων εις χιλιαδας εκατον εικοσι και πληθος ιππων συν αναβαταις χιλιαδας δεκα δυο
6 και εξελευση εις συναντησιν παση τη γη επι δυσμας οτι ηπειθησαν τω ρηματι του στοματος μου
7 και απαγγελεις αυτοις ετοιμαζειν γην και υδωρ οτι εξελευσομαι εν θυμω μου επ αυτους και καλυψω παν το προσωπον της γης εν τοις ποσιν της δυναμεως μου και δωσω αυτους εις διαρπαγην αυτοις
8 και οι τραυματιαι αυτων πληρωσουσιν τας φαραγγας αυτων και πας χειμαρρους και ποταμος επικλυζων τοις νεκροις αυτων πληρωθησεται
9 και αξω την αιχμαλωσιαν αυτων επι τα ακρα πασης της γης
10 συ δε εξελθων προκαταλημψη μοι παν οριον αυτων και εκδωσουσιν σοι εαυτους και διατηρησεις εμοι αυτους εις ημεραν ελεγμου αυτων
11 επι δε τους απειθουντας ου φεισεται ο οφθαλμος σου του δουναι αυτους εις φονον και αρπαγην εν παση τη γη σου
12 οτι ζων εγω και το κρατος της βασιλειας μου λελαληκα και ποιησω ταυτα εν χειρι μου
13 και συ δε ου παραβηση εν τι των ρηματων του κυριου σου αλλα επιτελων επιτελεσεις καθοτι προστεταχα σοι και ου μακρυνεις του ποιησαι αυτα
14 και εξηλθεν Ολοφερνης απο προσωπου του κυριου αυτου και εκαλεσεν παντας τους δυναστας και τους στρατηγους και επιστατας της δυναμεως Ασσουρ
15 και ηριθμησεν εκλεκτους ανδρας εις παραταξιν καθοτι εκελευσεν αυτω ο κυριος αυτου εις μυριαδας δεκα δυο και ιππεις τοξοτας μυριους δισχιλιους
16 και διεταξεν αυτους ον τροπον πολεμου πληθος συντασσεται
17 και ελαβεν καμηλους και ονους και ημιονους εις την απαρτιαν αυτων πληθος πολυ σφοδρα και προβατα και βοας και αιγας εις την παρασκευην αυτων ων ουκ ην αριθμος
18 και επισιτισμον παντι ανδρι εις πληθος και χρυσιον και αργυριον εξ οικου βασιλεως πολυ σφοδρα
19 και εξηλθεν αυτος και πασα η δυναμις αυτου εις πορειαν του προελθειν βασιλεως Ναβουχοδονοσορ και καλυψαι παν το προσωπον της γης προς δυσμαις εν αρμασι και ιππευσι και πεζοις επιλεκτοις αυτων
20 και πολυς ο επιμικτος ως ακρις συνεξηλθον αυτοις και ως η αμμος της γης ου γαρ ην αριθμος απο πληθους αυτων
21 και απηλθον εκ Νινευη οδον τριων ημερων επι προσωπον του πεδιου Βεκτιλεθ και επεστρατοπεδευσαν απο Βεκτιλεθ πλησιον του ορους του επ αριστερα της ανω Κιλικιας
22 και ελαβεν πασαν την δυναμιν αυτου τους πεζους και τους ιππεις και τα αρματα αυτου και απηλθεν εκειθεν εις την ορεινην
23 και διεκοψεν το Φουδ και Λουδ και επρονομευσεν υιους παντας Ρασσις και υιους Ισμαηλ τους κατα προσωπον της ερημου προς νοτον της Χελεων
24 και παρηλθεν τον Ευφρατην και διηλθεν την Μεσοποταμιαν και κατεσκαψεν πασας τας πολεις τας υψηλας τας επι του χειμαρρου Αβρωνα εως του ελθειν επι θαλασσαν
25 και κατελαβετο τα ορια της Κιλικιας και κατεκοψε παντας τους αντισταντας αυτω και ηλθεν εως οριων Ιαφεθ τα προς νοτον κατα προσωπον της Αραβιας
26 και εκυκλωσεν παντας τους υιους Μαδιαμ και ενεπρησεν τα σκηνωματα αυτων και επρονομευσεν τας μανδρας αυτων
27 και κατεβη εις πεδιον Δαμασκου εν ημεραις θερισμου πυρων και ενεπρησεν παντας τους αγρους αυτων και τα ποιμνια και τα βουκολια εδωκεν εις αφανισμον και τας πολεις αυτων εσκυλευσεν και τα πεδια αυτων εξελικμησεν και επαταξεν παντας τους νεανισκους αυτων εν στοματι ρομφαιας
28 και επεπεσεν φοβος και τρομος αυτου επι τους κατοικουντας την παραλιαν τους οντας εν Σιδωνι και εν Τυρω και τους κατοικουντας Σουρ και Οκινα και παντας τους κατοικουντας Ιεμνααν και οι κατοικουντες εν Αζωτω και Ασκαλωνι εφοβηθησαν αυτον σφοδρα
1 και απεστειλαν προς αυτον αγγελους λογοις ειρηνικοις λεγοντες
2 ιδου ημεις οι παιδες Ναβουχοδονοσορ βασιλεως μεγαλου παρακειμεθα ενωπιον σου χρησαι ημιν καθως αρεστον εστιν τω προσωπω σου
3 ιδου αι επαυλεις ημων και πας τοπος ημων και παν πεδιον πυρων και τα ποιμνια και τα βουκολια και πασαι αι μανδραι των σκηνων ημων παρακεινται προ προσωπου σου χρησαι καθο αν αρεσκη σοι
4 ιδου και αι πολεις ημων και οι κατοικουντες εν αυταις δουλοι σοι εισιν ελθων απαντησον αυταις ως εστιν αγαθον εν οφθαλμοις σου
5 και παρεγενοντο οι ανδρες προς Ολοφερνην και απηγγειλαν αυτω κατα τα ρηματα ταυτα
6 και κατεβη επι την παραλιαν αυτος και η δυναμις αυτου και εφρουρωσε τας πολεις τας υψηλας και ελαβεν εξ αυτων εις συμμαχιαν ανδρας επιλεκτους
7 και εδεξαντο αυτον αυτοι και πασα η περιχωρος αυτων μετα στεφανων και χορων και τυμπανων
8 και κατεσκαψεν παντα τα ορια αυτων και τα αλση αυτων εξεκοψεν και ην δεδομενον αυτω εξολεθρευσαι παντας τους θεους της γης οπως αυτω μονω τω Ναβουχοδονοσορ λατρευσωσι παντα τα εθνη και πασαι αι γλωσσαι και αι φυλαι αυτων επικαλεσωνται αυτον εις θεον
9 και ηλθεν κατα προσωπον Εσδρηλων πλησιον της Δωταιας η εστιν απεναντι του πριονος του μεγαλου της Ιουδαιας
10 και κατεστρατοπεδευσαν ανα μεσον Γαιβαι και Σκυθων πολεως και ην εκει μηνα ημερων εις το συλλεξαι πασαν την απαρτιαν της δυναμεως αυτου
1 και ηκουσαν οι υιοι Ισραηλ οι κατοικουντες εν τη Ιουδαια παντα οσα εποιησεν Ολοφερνης τοις εθνεσιν ο αρχιστρατηγος Ναβουχοδονοσορ βασιλεως Ασσυριων και ον τροπον εσκυλευσεν παντα τα ιερα αυτων και εδωκεν αυτα εις αφανισμον
2 και εφοβηθησαν σφοδρα σφοδρα απο προσωπου αυτου και περι Ιερουσαλημ και του ναου κυριου θεου αυτων εταραχθησαν
3 οτι προσφατως ησαν αναβεβηκοτες εκ της αιχμαλωσιας και νεωστι πας ο λαος συνελελεκτο της Ιουδαιας και τα σκευη και το θυσιαστηριον και ο οικος εκ της βεβηλωσεως ηγιασμενα ην
4 και απεστειλαν εις παν οριον Σαμαρειας και Κωνα και Βαιθωρων και Βελμαιν και Ιεριχω και εις Χωβα και Αισωρα και τον αυλωνα Σαλημ
5 και προκατελαβοντο πασας τας κορυφας των ορεων των υψηλων και ετειχισαν τας εν αυτοις κωμας και παρεθεντο εις επισιτισμον εις παρασκευην πολεμου οτι προσφατως ην τα πεδια αυτων τεθερισμενα
6 και εγραψεν Ιωακιμ ο ιερευς ο μεγας ος ην εν ταις ημεραις εν Ιερουσαλημ τοις κατοικουσι Βαιτυλουα και Βαιτομεσθαιμ η εστιν απεναντι Εσδρηλων κατα προσωπον του πεδιου του πλησιον Δωθαιμ
7 λεγων διακατασχειν τας αναβασεις της ορεινης οτι δι αυτων ην η εισοδος εις την Ιουδαιαν και ην ευχερως διακωλυσαι αυτους προσβαινοντας στενης της προσβασεως ουσης επ ανδρας τους παντας δυο
8 και εποιησαν οι υιοι Ισραηλ καθα συνεταξεν αυτοις Ιωακιμ ο ιερευς ο μεγας και η γερουσια παντος δημου Ισραηλ οι εκαθηντο εν Ιερουσαλημ
9 και ανεβοησαν πας ανηρ Ισραηλ προς τον θεον εν εκτενεια μεγαλη και εταπεινωσαν τας ψυχας αυτων εν εκτενεια μεγαλη
10 αυτοι και αι γυναικες αυτων και τα νηπια αυτων και τα κτηνη αυτων και πας παροικος και μισθωτος και αργυρωνητος αυτων επεθεντο σακκους επι τας οσφυας αυτων
11 και πας ανηρ Ισραηλ και γυνη και τα παιδια οι κατοικουντες εν Ιερουσαλημ επεσον κατα προσωπον του ναου και εσποδωσαντο τας κεφαλας αυτων και εξετειναν τους σακκους αυτων κατα προσωπον κυριου
12 και το θυσιαστηριον σακκω περιεβαλον και εβοησαν προς τον θεον Ισραηλ ομοθυμαδον εκτενως του μη δουναι εις διαρπαγην τα νηπια αυτων και τας γυναικας εις προνομην και τας πολεις της κληρονομιας αυτων εις αφανισμον και τα αγια εις βεβηλωσιν και ονειδισμον επιχαρμα τοις εθνεσιν
13 και εισηκουσεν κυριος της φωνης αυτων και εισειδεν την θλιψιν αυτων και ην ο λαος νηστευων ημερας πλειους εν παση τη Ιουδαια και Ιερουσαλημ κατα προσωπον των αγιων κυριου παντοκρατορος
14 και Ιωακιμ ο ιερευς ο μεγας και παντες οι παρεστηκοτες ενωπιον κυριου ιερεις και οι λειτουργουντες κυριω σακκους περιεζωσμενοι τας οσφυας αυτων προσεφερον την ολοκαυτωσιν του ενδελεχισμου και τας ευχας και τα εκουσια δοματα του λαου
15 και ην σποδος επι τας κιδαρεις αυτων και εβοων προς κυριον εκ πασης δυναμεως εις αγαθον επισκεψασθαι παν οικον Ισραηλ
1 και ανηγγελη Ολοφερνη αρχιστρατηγω δυναμεως Ασσουρ διοτι οι υιοι Ισραηλ παρεσκευασαντο εις πολεμον και τας διοδους της ορεινης συνεκλεισαν και ετειχισαν πασαν κορυφην ορους υψηλου και εθηκαν εν τοις πεδιοις σκανδαλα
2 και ωργισθη θυμω σφοδρα και εκαλεσεν παντας τους αρχοντας Μωαβ και τους στρατηγους Αμμων και παντας σατραπας της παραλιας
3 και ειπεν αυτοις αναγγειλατε δη μοι υιοι Χανααν τις ο λαος ουτος ο καθημενος εν τη ορεινη και τινες ας κατοικουσιν πολεις και το πληθος της δυναμεως αυτων και εν τινι το κρατος αυτων και η ισχυς αυτων και τις ανεστηκεν επ αυτων βασιλευς ηγουμενος στρατιας αυτων
4 και δια τι κατενωτισαντο του μη ελθειν εις απαντησιν μοι παρα παντας τους κατοικουντας εν δυσμαις
5 και ειπεν προς αυτον Αχιωρ ο ηγουμενος παντων υιων Αμμων ακουσατω δη λογον ο κυριος μου εκ στοματος του δουλου σου και αναγγελω σοι την αληθειαν περι του λαου τουτου ος κατοικει την ορεινην ταυτην πλησιον σου οικουντος και ουκ εξελευσεται ψευδος εκ του στοματος του δουλου σου
6 ο λαος ουτος εισιν απογονοι Χαλδαιων
7 και παρωκησαν το προτερον εν τη Μεσοποταμια οτι ουκ εβουληθησαν ακολουθησαι τοις θεοις των πατερων αυτων οι εγενοντο εν γη Χαλδαιων
8 και εξεβησαν εξ οδου των γονεων αυτων και προσεκυνησαν τω θεω του ουρανου θεω ω επεγνωσαν και εξεβαλον αυτους απο προσωπου των θεων αυτων και εφυγον εις Μεσοποταμιαν και παρωκησαν εκει ημερας πολλας
9 και ειπεν ο θεος αυτων εξελθειν εκ της παροικιας αυτων και πορευθηναι εις γην Χανααν και κατωκησαν εκει και επληθυνθησαν χρυσιω και αργυριω και εν κτηνεσιν πολλοις σφοδρα
10 και κατεβησαν εις Αιγυπτον εκαλυψεν γαρ το προσωπον της γης Χανααν λιμος και παρωκησαν εκει μεχρις ου διετραφησαν και εγενοντο εκει εις πληθος πολυ και ουκ ην αριθμος του γενους αυτων
11 και επανεστη αυτοις ο βασιλευς Αιγυπτου και κατεσοφισατο αυτους εν πονω και πλινθω εταπεινωσαν αυτους και εθεντο αυτους εις δουλους
12 και ανεβοησαν προς τον θεον αυτων και επαταξεν πασαν την γην Αιγυπτου πληγαις εν αις ουκ ην ιασις και εξεβαλον αυτους οι Αιγυπτιοι απο προσωπου αυτων
13 και κατεξηρανεν ο θεος την ερυθραν θαλασσαν εμπροσθεν αυτων
14 και ηγαγεν αυτους εις οδον του Σινα και Καδης Βαρνη και εξεβαλον παντας τους κατοικουντας εν τη ερημω
15 και ωκησαν εν γη Αμορραιων και παντας τους Εσεβωνιτας εξωλεθρευσαν εν τη ισχυι αυτων και διαβαντες τον Ιορδανην εκληρονομησαν πασαν την ορεινην
16 και εξεβαλον εκ προσωπου αυτων τον Χαναναιον και τον Φερεζαιον και τον Ιεβουσαιον και τον Συχεμ και παντας τους Γεργεσαιους και κατωκησαν εν αυτη ημερας πολλας
17 και εως ουχ ημαρτον ενωπιον του θεου αυτων ην μετ αυτων τα αγαθα οτι θεος μισων αδικιαν μετ αυτων εστιν
18 οτε δε απεστησαν απο της οδου ης διεθετο αυτοις εξωλεθρευθησαν εν πολλοις πολεμοις επι πολυ σφοδρα και ηχμαλωτευθησαν εις γην ουκ ιδιαν και ο ναος του θεου αυτων εγενηθη εις εδαφος και αι πολεις αυτων εκρατηθησαν υπο των υπεναντιων
19 και νυν επιστρεψαντες επι τον θεον αυτων ανεβησαν εκ της διασπορας ου διεσπαρησαν εκει και κατεσχον την Ιερουσαλημ ου το αγιασμα αυτων και κατωκισθησαν εν τη ορεινη οτι ην ερημος
20 και νυν δεσποτα κυριε ει μεν εστιν αγνοημα εν τω λαω τουτω και αμαρτανουσιν εις τον θεον αυτων και επισκεψομεθα οτι εστιν εν αυτοις σκανδαλον τουτο και αναβησομεθα και εκπολεμησομεν αυτους
21 ει δ ουκ εστιν ανομια εν τω εθνει αυτων παρελθετω δη ο κυριος μου μηποτε υπερασπιση ο κυριος αυτων και ο θεος αυτων υπερ αυτων και εσομεθα εις ονειδισμον εναντιον πασης της γης
22 και εγενετο ως επαυσατο Αχιωρ λαλων τους λογους τουτους και εγογγυσεν πας ο λαος ο κυκλων την σκηνην και περιεστως και ειπαν οι μεγιστανες Ολοφερνου και παντες οι κατοικουντες την παραλιαν και την Μωαβ συγκοψαι αυτον
23 ου γαρ φοβηθησομεθα απο υιων Ισραηλ ιδου γαρ λαος εν ω ουκ εστιν δυναμις ουδε κρατος εις παραταξιν ισχυραν
24 διο δη αναβησομεθα και εσονται εις καταβρωσιν πασης της στρατιας σου δεσποτα Ολοφερνη
1 και ως κατεπαυσεν ο θορυβος των ανδρων των κυκλω της συνεδριας και ειπεν Ολοφερνης αρχιστρατηγος δυναμεως Ασσουρ προς Αχιωρ εναντιον παντος του δημου αλλοφυλων και προς παντας υιους Μωαβ
2 και τις ει συ Αχιωρ και οι μισθωτοι του Εφραιμ οτι επροφητευσας εν ημιν καθως σημερον και ειπας το γενος Ισραηλ μη πολεμησαι οτι ο θεος αυτων υπερασπιει αυτων και τις θεος ει μη Ναβουχοδονοσορ ουτος αποστελει το κρατος αυτου και εξολεθρευσει αυτους απο προσωπου της γης και ου ρυσεται αυτους ο θεος αυτων
3 αλλ ημεις οι δουλοι αυτου παταξομεν αυτους ως ανθρωπον ενα και ουχ υποστησονται το κρατος των ιππων ημων
4 κατακαυσομεν γαρ αυτους εν αυτοις και τα ορη αυτων μεθυσθησεται εν τω αιματι αυτων και τα πεδια αυτων πληρωθησεται των νεκρων αυτων και ουκ αντιστησεται το ιχνος των ποδων αυτων κατα προσωπον ημων αλλα απωλεια απολουνται λεγει ο βασιλευς Ναβουχοδονοσορ ο κυριος πασης της γης ειπεν γαρ ου ματαιωθησεται τα ρηματα των λογων αυτου
5 συ δε Αχιωρ μισθωτε του Αμμων ος ελαλησας τους λογους τουτους εν ημερα αδικιας σου ουκ οψει ετι το προσωπον μου απο της ημερας ταυτης εως ου εκδικησω το γενος των εξ Αιγυπτου
6 και τοτε διελευσεται ο σιδηρος της στρατιας μου και ο λαος των θεραποντων μου τας πλευρας σου και πεση εν τοις τραυματιαις αυτων οταν επιστρεψω
7 και αποκαταστησουσιν σε οι δουλοι μου εις την ορεινην και θησουσιν σε εν μια των πολεων των αναβασεων
8 και ουκ απολη εως ου εξολεθρευθης μετ αυτων
9 και ειπερ ελπιζεις τη καρδια σου οτι ου συλλημφθησονται μη συμπεσετω σου το προσωπον ελαλησα και ουδεν διαπεσειται των ρηματων μου
10 και προσεταξεν Ολοφερνης τοις δουλοις αυτου οι ησαν παρεστηκοτες εν τη σκηνη αυτου συλλαβειν τον Αχιωρ και αποκαταστησαι αυτον εις Βαιτυλουα και παραδουναι εις χειρας υιων Ισραηλ
11 και συνελαβον αυτον οι δουλοι αυτου και ηγαγον αυτον εξω της παρεμβολης εις το πεδιον και απηραν εκ μεσου της πεδινης εις την ορεινην και παρεγενοντο επι τας πηγας αι ησαν υποκατω Βαιτυλουα
12 και ως ειδαν αυτους οι ανδρες της πολεως επι την κορυφην του ορους ανελαβον τα οπλα αυτων και απηλθον εξω της πολεως επι την κορυφην του ορους και πας ανηρ σφενδονητης διεκρατησαν την αναβασιν αυτων και εβαλλον εν λιθοις επ αυτους
13 και υποδυσαντες υποκατω του ορους εδησαν τον Αχιωρ και αφηκαν ερριμμενον υπο την ριζαν του ορους και απωχοντο προς τον κυριον αυτων
14 καταβαντες δε οι υιοι Ισραηλ εκ της πολεως αυτων επεστησαν αυτω και λυσαντες αυτον απηγαγον εις την Βαιτυλουα και κατεστησαν αυτον επι τους αρχοντας της πολεως αυτων
15 οι ησαν εν ταις ημεραις εκειναις Οζιας ο του Μιχα εκ της φυλης Συμεων και Χαβρις ο του Γοθονιηλ και Χαρμις υιος Μελχιηλ
16 και συνεκαλεσαν παντας τους πρεσβυτερους της πολεως και συνεδραμον πας νεανισκος αυτων και αι γυναικες εις την εκκλησιαν και εστησαν τον Αχιωρ εν μεσω παντος του λαου αυτων και επηρωτησεν αυτον Οζιας το συμβεβηκος
17 και αποκριθεις απηγγειλεν αυτοις τα ρηματα της συνεδριας Ολοφερνου και παντα τα ρηματα οσα ελαλησεν εν μεσω των αρχοντων υιων Ασσουρ και οσα εμεγαλορρημονησεν Ολοφερνης εις τον οικον Ισραηλ
18 και πεσοντες ο λαος προσεκυνησαν τω θεω και εβοησαν λεγοντες
19 κυριε ο θεος του ουρανου κατιδε επι τας υπερηφανιας αυτων και ελεησον την ταπεινωσιν του γενους ημων και επιβλεψον επι το προσωπον των ηγιασμενων σοι εν τη ημερα ταυτη
20 και παρεκαλεσαν τον Αχιωρ και επηνεσαν αυτον σφοδρα
21 και παρελαβεν αυτον Οζιας εκ της εκκλησιας εις οικον αυτου και εποιησεν ποτον τοις πρεσβυτεροις και επεκαλεσαντο τον θεον Ισραηλ εις βοηθειαν ολην την νυκτα εκεινην
1 τη δε επαυριον παρηγγειλεν Ολοφερνης παση τη στρατια αυτου και παντι τω λαω αυτου οι παρεγενοντο επι την συμμαχιαν αυτου αναζευγνυειν επι Βαιτυλουα και τας αναβασεις της ορεινης προκαταλαμβανεσθαι και ποιειν πολεμον προς τους υιους Ισραηλ
2 και ανεζευξεν εν τη ημερα εκεινη πας ανηρ δυνατος αυτων και η δυναμις αυτων ανδρων πολεμιστων χιλιαδες πεζων εκατον εβδομηκοντα και ιππεων χιλιαδες δεκα δυο χωρις της αποσκευης και των ανδρων οι ησαν πεζοι εν αυτοις πληθος πολυ σφοδρα
3 και παρενεβαλον εν τω αυλωνι πλησιον Βαιτυλουα επι της πηγης και παρετειναν εις ευρος επι Δωθαιμ εως Βελβαιμ και εις μηκος απο Βαιτυλουα εως Κυαμωνος η εστιν απεναντι του Εσδρηλων
4 οι δε υιοι Ισραηλ ως ειδον αυτων το πληθος εταραχθησαν σφοδρα και ειπαν εκαστος προς τον πλησιον αυτου νυν εκλειξουσιν ουτοι το προσωπον της γης πασης και ουτε τα ορη τα υψηλα ουτε αι φαραγγες ουτε οι βουνοι υποστησονται το βαρος αυτων
5 και αναλαβοντες εκαστος τα σκευη τα πολεμικα αυτων και ανακαυσαντες πυρας επι τους πυργους αυτων εμενον φυλασσοντες ολην την νυκτα εκεινην
6 τη δε ημερα τη δευτερα εξηγαγεν Ολοφερνης πασαν την ιππον αυτου κατα προσωπον των υιων Ισραηλ οι ησαν εν Βαιτυλουα
7 και επεσκεψατο τας αναβασεις της πολεως αυτων και τας πηγας των υδατων εφωδευσεν και προκατελαβετο αυτας και επεστησεν αυταις παρεμβολας ανδρων πολεμιστων και αυτος ανεζευξεν εις τον λαον αυτου
8 και προσελθοντες αυτω παντες αρχοντες υιων Ησαυ και παντες οι ηγουμενοι του λαου Μωαβ και οι στρατηγοι της παραλιας ειπαν
9 ακουσατω δη λογον ο δεσποτης ημων ινα μη γενηται θραυσμα εν τη δυναμει σου
10 ο γαρ λαος ουτος των υιων Ισραηλ ου πεποιθαν επι τοις δορασιν αυτων αλλ επι τοις υψεσι των ορεων εν οις αυτοι ενοικουσιν εν αυτοις ου γαρ εστιν ευχερες προσβηναι ταις κορυφαις των ορεων αυτων
11 και νυν δεσποτα μη πολεμει προς αυτους καθως γινεται πολεμος παραταξεως και ου πεσειται εκ του λαου σου ανηρ εις
12 αναμεινον επι της παρεμβολης σου διαφυλασσων παντα ανδρα εκ της δυναμεως σου και επικρατησατωσαν οι παιδες σου της πηγης του υδατος η εκπορευεται εκ της ριζης του ορους
13 διοτι εκειθεν υδρευονται παντες οι κατοικουντες Βαιτυλουα και ανελει αυτους η διψα και εκδωσουσι την πολιν αυτων και ημεις και ο λαος ημων αναβησομεθα επι τας πλησιον κορυφας των ορεων και παρεμβαλουμεν επ αυταις εις προφυλακην του μη εξελθειν εκ της πολεως ανδρα ενα
14 και τακησονται εν τω λιμω αυτοι και αι γυναικες αυτων και τα τεκνα αυτων και πριν ελθειν την ρομφαιαν επ αυτους καταστρωθησονται εν ταις πλατειαις της οικησεως αυτων
15 και ανταποδωσεις αυτοις ανταποδομα πονηρον ανθ ων εστασιασαν και ουκ απηντησαν τω προσωπω σου εν ειρηνη
16 και ηρεσαν οι λογοι αυτων ενωπιον Ολοφερνου και ενωπιον παντων των θεραποντων αυτου και συνεταξε ποιειν καθα ελαλησαν
17 και απηρεν παρεμβολη υιων Αμμων και μετ αυτων χιλιαδες πεντε υιων Ασσουρ και παρενεβαλον εν τω αυλωνι και προκατελαβοντο τα υδατα και τας πηγας των υδατων των υιων Ισραηλ
18 και ανεβησαν οι υιοι Ησαυ και οι υιοι Αμμων και παρενεβαλον εν τη ορεινη απεναντι Δωθαιμ και απεστειλαν εξ αυτων προς νοτον και απηλιωτην απεναντι Εγρεβηλ η εστιν πλησιον Χους η εστιν επι του χειμαρρου Μοχμουρ και η λοιπη στρατια των Ασσυριων παρενεβαλον εν τω πεδιω και εκαλυψαν παν το προσωπον της γης και αι σκηναι και αι απαρτιαι αυτων κατεστρατοπεδευσαν εν οχλω πολλω και ησαν εις πληθος πολυ σφοδρα
19 και οι υιοι Ισραηλ ανεβοησαν προς κυριον θεον αυτων οτι ωλιγοψυχησεν το πνευμα αυτων οτι εκυκλωσαν παντες οι εχθροι αυτων και ουκ ην διαφυγειν εκ μεσου αυτων
20 και εμεινεν κυκλω αυτων πασα παρεμβολη Ασσουρ οι πεζοι και αρματα και οι ιππεις αυτων ημερας τριακοντα τεσσαρας και εξελιπεν παντας τους κατοικουντας Βαιτυλουα παντα τα αγγεια αυτων των υδατων
21 και οι λακκοι εξεκενουντο και ουκ ειχον πιειν εις πλησμονην υδωρ ημεραν μιαν οτι εν μετρω εδιδοσαν αυτοις πιειν
22 και ηθυμησεν τα νηπια αυτων και αι γυναικες και οι νεανισκοι εξελιπον απο της διψης και επιπτον εν ταις πλατειαις της πολεως και εν ταις διοδοις των πυλων και ουκ ην κραταιωσις ετι εν αυτοις
23 και επισυνηχθησαν πας ο λαος επι Οζιαν και τους αρχοντας της πολεως οι νεανισκοι και αι γυναικες και τα παιδια και ανεβοησαν φωνη μεγαλη και ειπαν εναντιον παντων των πρεσβυτερων
24 κριναι ο θεος ανα μεσον υμων και ημων οτι εποιησατε εν ημιν αδικιαν μεγαλην ου λαλησαντες ειρηνικα μετα υιων Ασσουρ
25 και νυν ουκ εστιν ο βοηθος ημων αλλα πεπρακεν ημας ο θεος εις τας χειρας αυτων του καταστρωθηναι εναντιον αυτων εν διψη και απωλεια μεγαλη
26 και νυν επικαλεσασθε αυτους και εκδοσθε την πολιν πασαν εις προνομην τω λαω Ολοφερνου και παση τη δυναμει αυτου
27 κρεισσον γαρ ημιν γενηθηναι αυτοις εις διαρπαγην εσομεθα γαρ εις δουλους και ζησεται η ψυχη ημων και ουκ οψομεθα τον θανατον των νηπιων ημων εν οφθαλμοις ημων και τας γυναικας και τα τεκνα ημων εκλειπουσας τας ψυχας αυτων
28 μαρτυρομεθα υμιν τον ουρανον και την γην και τον θεον ημων και κυριον των πατερων ημων ος εκδικει ημας κατα τας αμαρτιας ημων και κατα τα αμαρτηματα των πατερων ημων ινα μη ποιηση κατα τα ρηματα ταυτα εν τη ημερα τη σημερον
29 και εγενετο κλαυθμος μεγας εν μεσω της εκκλησιας παντων ομοθυμαδον και εβοησαν προς κυριον τον θεον φωνη μεγαλη
30 και ειπεν προς αυτους Οζιας θαρσειτε αδελφοι διακαρτερησωμεν ετι πεντε ημερας εν αις επιστρεψει κυριος ο θεος ημων το ελεος αυτου εφ ημας ου γαρ εγκαταλειψει ημας εις τελος
31 εαν δε διελθωσιν αυται και μη ελθη εφ ημας βοηθεια ποιησω κατα τα ρηματα υμων
32 και εσκορπισεν τον λαον εις την εαυτου παρεμβολην και επι τα τειχη και τους πυργους της πολεως αυτων απηλθον και τας γυναικας και τα τεκνα εις τους οικους αυτων απεστειλαν και ησαν εν ταπεινωσει πολλη εν τη πολει
1 και ηκουσεν εν εκειναις ταις ημεραις Ιουδιθ θυγατηρ Μεραρι υιου Ωξ υιου Ιωσηφ υιου Οζιηλ υιου Ελκια υιου Ανανιου υιου Γεδεων υιου Ραφαιν υιου Αχιτωβ υιου Ηλιου υιου Χελκιου υιου Ελιαβ υιου Ναθαναηλ υιου Σαλαμιηλ υιου Σαρασαδαι υιου Ισραηλ
2 και ο ανηρ αυτης Μανασσης της φυλης αυτης και της πατριας αυτης και απεθανεν εν ημεραις θερισμου κριθων
3 επεστη γαρ επι τους δεσμευοντας τα δραγματα εν τω πεδιω και ο καυσων ηλθεν επι την κεφαλην αυτου και επεσεν επι την κλινην αυτου και ετελευτησεν εν Βαιτυλουα τη πολει αυτου και εθαψαν αυτον μετα των πατερων αυτου εν τω αγρω τω ανα μεσον Δωθαιμ και Βαλαμων
4 και ην Ιουδιθ εν τω οικω αυτης χηρευουσα ετη τρια και μηνας τεσσαρας
5 και εποιησεν εαυτη σκηνην επι του δωματος του οικου αυτης και επεθηκεν επι την οσφυν αυτης σακκον και ην επ αυτης τα ιματια της χηρευσεως αυτης
6 και ενηστευε πασας τας ημερας της χηρευσεως αυτης χωρις προσαββατων και σαββατων και προνουμηνιων και νουμηνιων και εορτων και χαρμοσυνων οικου Ισραηλ
7 και ην καλη τω ειδει και ωραια τη οψει σφοδρα και υπελιπετο αυτη Μανασσης ο ανηρ αυτης χρυσιον και αργυριον και παιδας και παιδισκας και κτηνη και αγρους και εμενεν επ αυτων
8 και ουκ ην ος επηνεγκεν αυτη ρημα πονηρον οτι εφοβειτο τον θεον σφοδρα
9 και ηκουσεν τα ρηματα του λαου τα πονηρα επι τον αρχοντα οτι ωλιγοψυχησαν εν τη σπανει των υδατων και ηκουσεν παντας τους λογους Ιουδιθ ους ελαλησεν προς αυτους Οζιας ως ωμοσεν αυτοις παραδωσειν την πολιν μετα ημερας πεντε τοις Ασσυριοις
10 και αποστειλασα την αβραν αυτης την εφεστωσαν πασιν τοις υπαρχουσιν αυτης εκαλεσεν Χαβριν και Χαρμιν τους πρεσβυτερους της πολεως αυτης
11 και ηλθον προς αυτην και ειπεν προς αυτους ακουσατε δη μου αρχοντες των κατοικουντων εν Βαιτυλουα οτι ουκ ευθης ο λογος υμων ον ελαλησατε εναντιον του λαου εν τη ημερα ταυτη και εστησατε τον ορκον τουτον ον ελαλησατε ανα μεσον του θεου και υμων και ειπατε εκδωσειν την πολιν τοις εχθροις ημων εαν μη εν αυταις επιστρεψη κυριος βοηθειαν υμιν
12 και νυν τινες εστε υμεις οι επειρασατε τον θεον εν τη ημερα τη σημερον και ιστατε υπερ του θεου εν μεσω υιων ανθρωπων
13 και νυν κυριον παντοκρατορα εξεταζετε και ουθεν επιγνωσεσθε εως του αιωνος
14 οτι βαθος καρδιας ανθρωπου ουχ ευρησετε και λογους της διανοιας αυτου ου διαλημψεσθε και πως τον θεον ος εποιησεν παντα ταυτα ερευνησετε και τον νουν αυτου επιγνωσεσθε και τον λογισμον αυτου κατανοησετε μηδαμως αδελφοι μη παροργιζετε κυριον τον θεον ημων
15 οτι εαν μη βουληται εν ταις πεντε ημεραις βοηθησαι ημιν αυτος εχει την εξουσιαν εν αις θελει σκεπασαι ημεραις η και ολεθρευσαι ημας προ προσωπου των εχθρων ημων
16 υμεις δε μη ενεχυραζετε τας βουλας κυριου του θεου ημων οτι ουχ ως ανθρωπος ο θεος απειληθηναι ουδ ως υιος ανθρωπου διαιτηθηναι
17 διοπερ αναμενοντες την παρ αυτου σωτηριαν επικαλεσωμεθα αυτον εις βοηθειαν ημων και εισακουσεται της φωνης ημων εαν η αυτω αρεστον
18 οτι ουκ ανεστη εν ταις γενεαις ημων ουδε εστιν εν τη ημερα τη σημερον ουτε φυλη ουτε πατρια ουτε δημος ουτε πολις εξ ημων οι προσκυνουσι θεοις χειροποιητοις καθαπερ εγενετο εν ταις προτερον ημεραις
19 ων χαριν εδοθησαν εις ρομφαιαν και εις διαρπαγην οι πατερες ημων και επεσον πτωμα μεγα ενωπιον των εχθρων ημων
20 ημεις δε ετερον θεον ουκ εγνωμεν πλην αυτου οθεν ελπιζομεν οτι ουχ υπεροψεται ημας ουδ απο του γενους ημων
21 οτι εν τω λημφθηναι ημας ουτως και λημφθησεται πασα η Ιουδαια και προνομευθησεται τα αγια ημων και εκζητησει την βεβηλωσιν αυτων εκ του αιματος ημων
22 και τον φονον των αδελφων ημων και την αιχμαλωσιαν της γης και την ερημωσιν της κληρονομιας ημων επιστρεψει εις κεφαλην ημων εν τοις εθνεσιν ου εαν δουλευσωμεν εκει και εσομεθα εις προσκομμα και εις ονειδος εναντιον των κτωμενων ημας
23 οτι ου κατευθυνθησεται η δουλεια ημων εις χαριν αλλ εις ατιμιαν θησει αυτην κυριος ο θεος ημων
24 και νυν αδελφοι επιδειξωμεθα τοις αδελφοις ημων οτι εξ ημων κρεμαται η ψυχη αυτων και τα αγια και ο οικος και το θυσιαστηριον επεστηρισται εφ ημιν
25 παρα ταυτα παντα ευχαριστησωμεν κυριω τω θεω ημων ος πειραζει ημας καθα και τους πατερας ημων
26 μνησθητε οσα εποιησεν μετα Αβρααμ και οσα επειρασεν τον Ισαακ και οσα εγενετο τω Ιακωβ εν Μεσοποταμια της Συριας ποιμαινοντι τα προβατα Λαβαν του αδελφου της μητρος αυτου
27 οτι ου καθως εκεινους επυρωσεν εις ετασμον της καρδιας αυτων και ημας ουκ εξεδικησεν αλλ εις νουθετησιν μαστιγοι κυριος τους εγγιζοντας αυτω
28 και ειπεν προς αυτην Οζιας παντα οσα ειπας εν αγαθη καρδια ελαλησας και ουκ εστιν ος αντιστησεται τοις λογοις σου
29 οτι ουκ εν τη σημερον η σοφια σου προδηλος εστιν αλλ απ αρχης ημερων σου εγνω πας ο λαος την συνεσιν σου καθοτι αγαθον εστιν το πλασμα της καρδιας σου
30 αλλα ο λαος δεδιψηκεν σφοδρα και ηναγκασαν ημας ποιησαι καθα ελαλησαμεν αυτοις και επαγαγειν εφ ημας ορκον ον ου παραβησομεθα
31 και νυν δεηθητι περι ημων οτι γυνη ευσεβης ει και αποστελει κυριος τον υετον εις πληρωσιν των λακκων ημων και ουκ εκλειψομεν ετι
32 και ειπεν προς αυτους Ιουδιθ ακουσατε μου και ποιησω πραγμα ο αφιξεται εις γενεας γενεων υιοις του γενους ημων
33 υμεις στησεσθε επι της πυλης την νυκτα ταυτην και εξελευσομαι εγω μετα της αβρας μου και εν ταις ημεραις μεθ ας ειπατε παραδωσειν την πολιν τοις εχθροις ημων επισκεψεται κυριος τον Ισραηλ εν χειρι μου
34 υμεις δε ουκ εξερευνησετε την πραξιν μου ου γαρ ερω υμιν εως του τελεσθηναι α εγω ποιω
35 και ειπεν Οζιας και οι αρχοντες προς αυτην πορευου εις ειρηνην και κυριος ο θεος εμπροσθεν σου εις εκδικησιν των εχθρων ημων
36 και αποστρεψαντες εκ της σκηνης επορευθησαν επι τας διαταξεις αυτων
1 Ιουδιθ δε επεσεν επι προσωπον και επεθετο σποδον επι την κεφαλην αυτης και εγυμνωσεν ον ενεδεδυκει σακκον και ην αρτι προσφερομενον εν Ιερουσαλημ εις τον οικον του θεου το θυμιαμα της εσπερας εκεινης και εβοησεν φωνη μεγαλη Ιουδιθ προς κυριον και ειπεν2 κυριε ο θεος του πατρος μου Συμεων ω εδωκας εν χειρι ρομφαιαν εις εκδικησιν αλλογενων οι ελυσαν μητραν παρθενου εις μιασμα και εγυμνωσαν μηρον εις αισχυνην και εβεβηλωσαν μητραν εις ονειδος ειπας γαρ ουχ ουτως εσται και εποιησαν
3 ανθ ων εδωκας αρχοντας αυτων εις φονον και την στρωμνην αυτων η ηδεσατο την απατην αυτων απατηθεισαν εις αιμα και επαταξας δουλους επι δυνασταις και δυναστας επι θρονους αυτων
4 και εδωκας γυναικας αυτων εις προνομην και θυγατερας αυτων εις αιχμαλωσιαν και παντα τα σκυλα αυτων εις διαιρεσιν υιων ηγαπημενων υπο σου οι και εζηλωσαν τον ζηλον σου και εβδελυξαντο μιασμα αιματος αυτων και επεκαλεσαντο σε εις βοηθον ο θεος ο θεος ο εμος και εισακουσον εμου της χηρας
5 συ γαρ εποιησας τα προτερα εκεινων και εκεινα και τα μετεπειτα και τα νυν και τα επερχομενα διενοηθης και εγενηθησαν α ενενοηθης
6 και παρεστησαν α εβουλευσω και ειπαν ιδου παρεσμεν πασαι γαρ αι οδοι σου ετοιμοι και η κρισις σου εν προγνωσει
7 ιδου γαρ Ασσυριοι επληθυνθησαν εν δυναμει αυτων υψωθησαν εφ ιππω και αναβατη εγαυριασαν εν βραχιονι πεζων ηλπισαν εν ασπιδι και εν γαισω και τοξω και σφενδονη και ουκ εγνωσαν οτι συ ει κυριος συντριβων πολεμους
8 κυριος ονομα σοι συ ραξον αυτων την ισχυν εν δυναμει σου και καταξον το κρατος αυτων εν τω θυμω σου εβουλευσαντο γαρ βεβηλωσαι τα αγια σου μιαναι το σκηνωμα της καταπαυσεως του ονοματος της δοξης σου καταβαλειν σιδηρω κερας θυσιαστηριου σου
9 βλεψον εις υπερηφανιαν αυτων αποστειλον την οργην σου εις κεφαλας αυτων δος εν χειρι μου της χηρας ο διενοηθην κρατος
10 παταξον δουλον εκ χειλεων απατης μου επ αρχοντι και αρχοντα επι θεραποντι αυτου θραυσον αυτων το αναστεμα εν χειρι θηλειας
11 ου γαρ εν πληθει το κρατος σου ουδε η δυναστεια σου εν ισχυουσιν αλλα ταπεινων ει θεος ελαττονων ει βοηθος αντιλημπτωρ ασθενουντων απεγνωσμενων σκεπαστης απηλπισμενων σωτηρ
12 ναι ναι ο θεος του πατρος μου και θεος κληρονομιας Ισραηλ δεσποτα των ουρανων και της γης κτιστα των υδατων βασιλευ πασης κτισεως σου συ εισακουσον της δεησεως μου
13 και δος λογον μου και απατην εις τραυμα και μωλωπα αυτων οι κατα της διαθηκης σου και οικου ηγιασμενου σου και κορυφης Σιων και οικου κατασχεσεως υιων σου εβουλευσαντο σκληρα
14 και ποιησον επι παντος εθνους σου και πασης φυλης επιγνωσιν του ειδησαι οτι συ ει ο θεος θεος πασης δυναμεως και κρατους και ουκ εστιν αλλος υπερασπιζων του γενους Ισραηλ ει μη συ
1 και εγενετο ως επαυσατο βοωσα προς τον θεον Ισραηλ και συνετελεσεν παντα τα ρηματα ταυτα
2 και ανεστη απο της πτωσεως και εκαλεσεν την αβραν αυτης και κατεβη εις τον οικον εν ω διετριβεν εν αυτω εν ταις ημεραις των σαββατων και εν ταις εορταις αυτης
3 και περιειλατο τον σακκον ον ενεδεδυκει και εξεδυσατο τα ιματια της χηρευσεως αυτης και περιεκλυσατο το σωμα υδατι και εχρισατο μυρω παχει και διεξανε τας τριχας της κεφαλης αυτης και επεθετο μιτραν επ αυτης και ενεδυσατο τα ιματια της ευφροσυνης αυτης εν οις εστολιζετο εν ταις ημεραις της ζωης του ανδρος αυτης Μανασση
4 και ελαβεν σανδαλια εις τους ποδας αυτης και περιεθετο τους χλιδωνας και τα ψελια και τους δακτυλιους και τα ενωτια και παντα τον κοσμον αυτης και εκαλλωπισατο σφοδρα εις απατησιν οφθαλμων ανδρων οσοι αν ιδωσιν αυτην
5 και εδωκεν τη αβρα αυτης ασκοπυτινην οινου και καψακην ελαιου και πηραν επληρωσεν αλφιτων και παλαθης και αρτων καθαρων και περιεδιπλωσε παντα τα αγγεια αυτης και επεθηκεν αυτη
6 και εξηλθοσαν επι την πυλην της πολεως Βαιτυλουα και ευροσαν εφεστωτα επ αυτη Οζιαν και τους πρεσβυτερους της πολεως Χαβριν και Χαρμιν
7 ως δε ειδον αυτην και ην ηλλοιωμενον το προσωπον αυτης και την στολην μεταβεβληκυιαν αυτης και εθαυμασαν επι τω καλλει αυτης επι πολυ σφοδρα και ειπαν αυτη
8 ο θεος των πατερων ημων δωη σε εις χαριν και τελειωσαι τα επιτηδευματα σου εις γαυριαμα υιων Ισραηλ και υψωμα Ιερουσαλημ
9 και προσεκυνησεν τω θεω και ειπεν προς αυτους επιταξατε ανοιξαι μοι την πυλην της πολεως και εξελευσομαι εις τελειωσιν των λογων ων ελαλησατε μετ εμου και συνεταξαν τοις νεανισκοις ανοιξαι αυτη καθοτι ελαλησεν
10 και εποιησαν ουτως και εξηλθεν Ιουδιθ αυτη και η παιδισκη αυτης μετ αυτης απεσκοπευον δε αυτην οι ανδρες της πολεως εως ου κατεβη το ορος εως διηλθεν τον αυλωνα και ουκετι εθεωρουν αυτην
11 και επορευοντο εν τω αυλωνι εις ευθειαν και συνηντησεν αυτη προφυλακη των Ασσυριων
12 και συνελαβον αυτην και επηρωτησαν τινων ει και ποθεν ερχη και που πορευη και ειπεν θυγατηρ ειμι των Εβραιων και αποδιδρασκω απο προσωπου αυτων οτι μελλουσιν διδοσθαι υμιν εις καταβρωμα
13 καγω ερχομαι εις το προσωπον Ολοφερνου αρχιστρατηγου δυναμεως υμων του απαγγειλαι ρηματα αληθειας και δειξω προ προσωπου αυτου οδον καθ ην πορευσεται και κυριευσει πασης της ορεινης και ου διαφωνησει των ανδρων αυτου σαρξ μια ουδε πνευμα ζωης
14 ως δε ηκουσαν οι ανδρες τα ρηματα αυτης και κατενοησαν το προσωπον αυτης και ην εναντιον αυτων θαυμασιον τω καλλει σφοδρα και ειπαν προς αυτην
15 σεσωκας την ψυχην σου σπευσασα καταβηναι εις προσωπον του κυριου ημων και νυν προσελθε επι την σκηνην αυτου και αφ ημων προπεμψουσιν σε εως παραδωσουσιν σε εις χειρας αυτου
16 εαν δε στης εναντιον αυτου μη φοβηθης τη καρδια σου αλλα αναγγειλον κατα τα ρηματα σου και ευ σε ποιησει
17 και επελεξαν εξ αυτων ανδρας εκατον και παρεζευξαν αυτη και τη αβρα αυτης και ηγαγον αυτας επι την σκηνην Ολοφερνου
18 και εγενετο συνδρομη εν παση τη παρεμβολη διεβοηθη γαρ εις τα σκηνωματα η παρουσια αυτης και ελθοντες εκυκλουν αυτην ως ειστηκει εξω της σκηνης Ολοφερνου εως προσηγγειλαν αυτω περι αυτης
19 και εθαυμαζον επι τω καλλει αυτης και εθαυμαζον τους υιους Ισραηλ απ αυτης και ειπεν εκαστος προς τον πλησιον αυτου τις καταφρονησει του λαου τουτου ος εχει εν εαυτω γυναικας τοιαυτας οτι ου καλον εστιν υπολειπεσθαι εξ αυτων ανδρα ενα οι αφεθεντες δυνησονται κατασοφισασθαι πασαν την γην
20 και εξηλθον οι παρακαθευδοντες Ολοφερνη και παντες οι θεραποντες αυτου και εισηγαγον αυτην εις την σκηνην
21 και ην Ολοφερνης αναπαυομενος επι της κλινης αυτου εν τω κωνωπιω ο ην εκ πορφυρας και χρυσιου και σμαραγδου και λιθων πολυτελων καθυφασμενων
22 και ανηγγειλαν αυτω περι αυτης και εξηλθεν εις το προσκηνιον και λαμπαδες αργυραι προαγουσαι αυτου
23 ως δε ηλθεν κατα προσωπον αυτου Ιουδιθ και των θεραποντων αυτου εθαυμασαν παντες επι τω καλλει του προσωπου αυτης και πεσουσα επι προσωπον προσεκυνησεν αυτω και ηγειραν αυτην οι δουλοι αυτου
1 και ειπεν προς αυτην Ολοφερνης θαρσησον γυναι μη φοβηθης τη καρδια σου οτι εγω ουκ εκακωσα ανθρωπον οστις ηρετικεν δουλευειν βασιλει Ναβουχοδονοσορ πασης της γης
2 και νυν ο λαος σου ο κατοικων την ορεινην ει μη εφαυλισαν με ουκ αν ηρα το δορυ μου επ αυτους αλλα αυτοι εαυτοις εποιησαν ταυτα
3 και νυν λεγε μοι τινος ενεκεν απεδρας απ αυτων και ηλθες προς ημας ηκεις γαρ εις σωτηριαν θαρσει εν τη νυκτι ταυτη ζηση και εις το λοιπον
4 ου γαρ εστιν ος αδικησει σε αλλ ευ σε ποιησει καθα γινεται τοις δουλοις του κυριου μου βασιλεως Ναβουχοδονοσορ
5 και ειπεν προς αυτον Ιουδιθ δεξαι τα ρηματα της δουλης σου και λαλησατω η παιδισκη σου κατα προσωπον σου και ουκ αναγγελω ψευδος τω κυριω μου εν τη νυκτι ταυτη
6 και εαν κατακολουθησης τοις λογοις της παιδισκης σου τελειως πραγμα ποιησει μετα σου ο θεος και ουκ αποπεσειται ο κυριος μου των επιτηδευματων αυτου
7 ζη γαρ βασιλευς Ναβουχοδονοσορ πασης της γης και ζη το κρατος αυτου ος απεστειλεν σε εις κατορθωσιν πασης ψυχης οτι ου μονον ανθρωποι δια σε δουλευουσιν αυτω αλλα και τα θηρια του αγρου και τα κτηνη και τα πετεινα του ουρανου δια της ισχυος σου ζησονται επι Ναβουχοδονοσορ και παντα τον οικον αυτου
8 ηκουσαμεν γαρ την σοφιαν σου και τα πανουργευματα της ψυχης σου και ανηγγελη παση τη γη οτι συ μονος αγαθος εν παση βασιλεια και δυνατος εν επιστημη και θαυμαστος εν στρατευμασιν πολεμου
9 και νυν ο λογος ον ελαλησεν Αχιωρ εν τη συνεδρια σου ηκουσαμεν τα ρηματα αυτου οτι περιεποιησαντο αυτον οι ανδρες Βαιτυλουα και ανηγγειλεν αυτοις παντα οσα εξελαλησεν παρα σοι
10 διο δεσποτα κυριε μη παρελθης τον λογον αυτου αλλα καταθου αυτον εν τη καρδια σου οτι εστιν αληθης ου γαρ εκδικαται το γενος ημων ου κατισχυει ρομφαια επ αυτους εαν μη αμαρτωσιν εις τον θεον αυτων
11 και νυν ινα μη γενηται ο κυριος μου εκβολος και απρακτος και επιπεσειται θανατος επι προσωπον αυτων και κατελαβετο αυτους αμαρτημα εν ω παροργιουσιν τον θεον αυτων οπηνικα αν ποιησωσιν ατοπιαν
12 επει παρεξελιπεν αυτους τα βρωματα και εσπανισθη παν υδωρ εβουλευσαντο επιβαλειν τοις κτηνεσιν αυτων και παντα οσα διεστειλατο αυτοις ο θεος τοις νομοις αυτου μη φαγειν διεγνωσαν δαπανησαι
13 και τας απαρχας του σιτου και τας δεκατας του οινου και του ελαιου α διεφυλαξαν αγιασαντες τοις ιερευσιν τοις παρεστηκοσιν εν Ιερουσαλημ απεναντι του προσωπου του θεου ημων κεκρικασιν εξαναλωσαι ων ουδε ταις χερσιν καθηκεν αψασθαι ουδενα των εκ του λαου
14 και απεσταλκασιν εις Ιερουσαλημ οτι και οι εκει κατοικουντες εποιησαν ταυτα τους μετακομισοντας αυτοις την αφεσιν παρα της γερουσιας
15 και εσται ως αν αναγγειλη αυτοις και ποιησωσιν δοθησονται σοι εις ολεθρον εν τη ημερα εκεινη
16 οθεν εγω η δουλη σου επιγνουσα ταυτα παντα απεδρων απο προσωπου αυτων και απεστειλεν με ο θεος ποιησαι μετα σου πραγματα εφ οις εκστησεται πασα η γη οσοι εαν ακουσωσιν αυτα
17 οτι η δουλη σου θεοσεβης εστιν και θεραπευουσα νυκτος και ημερας τον θεον του ουρανου και νυν μενω παρα σοι κυριε μου και εξελευσεται η δουλη σου κατα νυκτα εις την φαραγγα και προσευξομαι προς τον θεον και ερει μοι ποτε εποιησαν τα αμαρτηματα αυτων
18 και ελθουσα προσανοισω σοι και εξελευση συν παση τη δυναμει σου και ουκ εστιν ος αντιστησεται σοι εξ αυτων
19 και αξω σε δια μεσου της Ιουδαιας εως του ελθειν απεναντι Ιερουσαλημ και θησω τον διφρον σου εν μεσω αυτης και αξεις αυτους ως προβατα οις ουκ εστιν ποιμην και ου γρυξει κυων τη γλωσση αυτου απεναντι σου οτι ταυτα ελαληθη μοι κατα προγνωσιν μου και απηγγελη μοι και απεσταλην αναγγειλαι σοι
20 και ηρεσαν οι λογοι αυτης εναντιον Ολοφερνου και εναντιον παντων των θεραποντων αυτου και εθαυμασαν επι τη σοφια αυτης και ειπαν
21 ουκ εστιν τοιαυτη γυνη απ ακρου εως ακρου της γης εν καλω προσωπω και συνεσει λογων
22 και ειπεν προς αυτην Ολοφερνης ευ εποιησεν ο θεος αποστειλας σε εμπροσθεν του λαου του γενηθηναι εν χερσιν ημων κρατος εν δε τοις φαυλισασι τον κυριον μου απωλειαν
23 και νυν αστεια ει συ εν τω ειδει σου και αγαθη εν τοις λογοις σου οτι εαν ποιησης καθα ελαλησας ο θεος σου εσται μου θεος και συ εν οικω βασιλεως Ναβουχοδονοσορ καθηση και εση ονομαστη παρα πασαν την γην
1 και εκελευσεν εισαγαγειν αυτην ου ετιθετο τα αργυρωματα αυτου και συνεταξεν καταστρωσαι αυτη απο των οψοποιηματων αυτου και του οινου αυτου πινειν
2 και ειπεν Ιουδιθ ου φαγομαι εξ αυτων ινα μη γενηται σκανδαλον αλλ εκ των ηκολουθηκοτων μοι χορηγηθησεται
3 και ειπεν προς αυτην Ολοφερνης εαν δε εκλιπη τα οντα μετα σου ποθεν εξοισομεν σοι δουναι ομοια αυτοις ου γαρ εστιν μεθ ημων εκ του γενους σου
4 και ειπεν Ιουδιθ προς αυτον ζη η ψυχη σου κυριε μου οτι ου δαπανησει η δουλη σου τα οντα μετ εμου εως αν ποιηση κυριος εν χειρι μου α εβουλευσατο
5 και ηγαγοσαν αυτην οι θεραποντες Ολοφερνου εις την σκηνην και υπνωσεν μεχρι μεσουσης της νυκτος και ανεστη προς την εωθινην φυλακην
6 και απεστειλεν προς Ολοφερνην λεγουσα επιταξατω δη ο κυριος μου εασαι την δουλην σου επι προσευχην εξελθειν
7 και προσεταξεν Ολοφερνης τοις σωματοφυλαξιν μη διακωλυειν αυτην και παρεμεινεν εν τη παρεμβολη ημερας τρεις και εξεπορευετο κατα νυκτα εις την φαραγγα Βαιτυλουα και εβαπτιζετο εν τη παρεμβολη επι της πηγης του υδατος
8 και ως ανεβη εδεετο του κυριου θεου Ισραηλ κατευθυναι την οδον αυτης εις αναστημα των υιων του λαου αυτου
9 και εισπορευομενη καθαρα παρεμενεν εν τη σκηνη μεχρι ου προσηνεγκατο την τροφην αυτης προς εσπεραν
10 και εγενετο εν τη ημερα τη τεταρτη εποιησεν Ολοφερνης ποτον τοις δουλοις αυτου μονοις και ουκ εκαλεσεν εις την κλησιν ουδενα των προς ταις χρειαις
11 και ειπεν Βαγωα τω ευνουχω ος ην εφεστηκως επι παντων των αυτου πεισον δη πορευθεις την γυναικα την Εβραιαν η εστιν παρα σοι του ελθειν προς ημας και φαγειν και πιειν μεθ ημων
12 ιδου γαρ αισχρον τω προσωπω ημων ει γυναικα τοιαυτην παρησομεν ουχ ομιλησαντες αυτη οτι εαν ταυτην μη επισπασωμεθα καταγελασεται ημων
13 και εξηλθεν Βαγωας απο προσωπου Ολοφερνου και εισηλθεν προς αυτην και ειπεν μη οκνησατω δη η παιδισκη η καλη αυτη ελθουσα προς τον κυριον μου δοξασθηναι κατα προσωπον αυτου και πιεσαι μεθ ημων εις ευφροσυνην οινον και γενηθηναι εν τη ημερα ταυτη ως θυγατηρ μια των υιων Ασσουρ αι παρεστηκασιν εν οικω Ναβουχοδονοσορ
14 και ειπεν προς αυτον Ιουδιθ και τις ειμι εγω αντερουσα τω κυριω μου οτι παν ο εσται εν τοις οφθαλμοις αυτου αρεστον σπευσασα ποιησω και εσται τουτο μοι αγαλλιαμα εως ημερας θανατου μου
15 και διαναστασα εκοσμηθη τω ιματισμω και παντι τω κοσμω τω γυναικειω και προσηλθεν η δουλη αυτης και εστρωσεν αυτη κατεναντι Ολοφερνου χαμαι τα κωδια α ελαβεν παρα Βαγωου εις την καθημερινην διαιταν αυτης εις το εσθιειν κατακλινομενην επ αυτων
16 και εισελθουσα ανεπεσεν Ιουδιθ και εξεστη η καρδια Ολοφερνου επ αυτην και εσαλευθη η ψυχη αυτου και ην κατεπιθυμος σφοδρα του συγγενεσθαι μετ αυτης και ετηρει καιρον του απατησαι αυτην αφ ης ημερας ειδεν αυτην
17 και ειπεν προς αυτην Ολοφερνης πιε δη και γενηθητι μεθ ημων εις ευφροσυνην
18 και ειπεν Ιουδιθ πιομαι δη κυριε οτι εμεγαλυνθη το ζην μου εν εμοι σημερον παρα πασας τας ημερας της γενεσεως μου
19 και λαβουσα εφαγεν και επιεν κατεναντι αυτου α ητοιμασεν η δουλη αυτης
20 και ηυφρανθη Ολοφερνης απ αυτης και επιεν οινον πολυν σφοδρα οσον ουκ επιεν πωποτε εν ημερα μια αφ ου εγεννηθη
1 ως δε οψια εγενετο εσπουδασαν οι δουλοι αυτου αναλυειν και Βαγωας συνεκλεισεν την σκηνην εξωθεν και απεκλεισεν τους παρεστωτας εκ προσωπου του κυριου αυτου και απωχοντο εις τας κοιτας αυτων ησαν γαρ παντες κεκοπωμενοι δια το επι πλειον γεγονεναι τον ποτον
2 υπελειφθη δε Ιουδιθ μονη εν τη σκηνη και Ολοφερνης προπεπτωκως επι την κλινην αυτου ην γαρ περικεχυμενος αυτω ο οινος
3 και ειπεν Ιουδιθ τη δουλη αυτης στηναι εξω του κοιτωνος αυτης και επιτηρειν την εξοδον αυτης καθαπερ καθ ημεραν εξελευσεσθαι γαρ εφη επι την προσευχην αυτης και τω Βαγωα ελαλησεν κατα τα ρηματα ταυτα
4 και απηλθοσαν παντες εκ προσωπου και ουδεις κατελειφθη εν τω κοιτωνι απο μικρου εως μεγαλου και στασα Ιουδιθ παρα την κλινην αυτου ειπεν εν τη καρδια αυτης κυριε ο θεος πασης δυναμεως επιβλεψον εν τη ωρα ταυτη επι τα εργα των χειρων μου εις υψωμα Ιερουσαλημ
5 οτι νυν καιρος αντιλαβεσθαι της κληρονομιας σου και ποιησαι το επιτηδευμα μου εις θραυσμα εχθρων οι επανεστησαν ημιν
6 και προσελθουσα τω κανονι της κλινης ος ην προς κεφαλης Ολοφερνου καθειλεν τον ακινακην αυτου απ αυτου
7 και εγγισασα της κλινης εδραξατο της κομης της κεφαλης αυτου και ειπεν κραταιωσον με κυριε ο θεος Ισραηλ εν τη ημερα ταυτη
8 και επαταξεν εις τον τραχηλον αυτου δις εν τη ισχυι αυτης και αφειλεν την κεφαλην αυτου απ αυτου
9 και απεκυλισε το σωμα αυτου απο της στρωμνης και αφειλε το κωνωπιον απο των στυλων και μετ ολιγον εξηλθεν και παρεδωκεν τη αβρα αυτης την κεφαλην Ολοφερνου
10 και ενεβαλεν αυτην εις την πηραν των βρωματων αυτης και εξηλθον αι δυο αμα κατα τον εθισμον αυτων επι την προσευχην και διελθουσαι την παρεμβολην εκυκλωσαν την φαραγγα εκεινην και προσανεβησαν το ορος Βαιτυλουα και ηλθοσαν προς τας πυλας αυτης
11 και ειπεν Ιουδιθ μακροθεν τοις φυλασσουσιν επι των πυλων ανοιξατε ανοιξατε δη την πυλην μεθ ημων ο θεος ο θεος ημων ποιησαι ετι ισχυν εν Ισραηλ και κρατος κατα των εχθρων καθα και σημερον εποιησεν
12 και εγενετο ως ηκουσαν οι ανδρες της πολεως αυτης την φωνην αυτης εσπουδασαν του καταβηναι επι την πυλην της πολεως αυτων και συνεκαλεσαν τους πρεσβυτερους της πολεως
13 και συνεδραμον παντες απο μικρου εως μεγαλου αυτων οτι παραδοξον ην αυτοις το ελθειν αυτην και ηνοιξαν την πυλην και υπεδεξαντο αυτας και αψαντες πυρ εις φαυσιν περιεκυκλωσαν αυτας
14 η δε ειπεν προς αυτους φωνη μεγαλη αινειτε τον θεον αινειτε αινειτε τον θεον ος ουκ απεστησεν το ελεος αυτου απο του οικου Ισραηλ αλλ εθραυσε τους εχθρους ημων δια χειρος μου εν τη νυκτι ταυτη
15 και προελουσα την κεφαλην εκ της πηρας εδειξεν και ειπεν αυτοις ιδου η κεφαλη Ολοφερνου αρχιστρατηγου δυναμεως Ασσουρ και ιδου το κωνωπιον εν ω κατεκειτο εν ταις μεθαις αυτου και επαταξεν αυτον ο κυριος εν χειρι θηλειας
16 και ζη κυριος ος διεφυλαξεν με εν τη οδω μου η επορευθην οτι ηπατησεν αυτον το προσωπον μου εις απωλειαν αυτου και ουκ εποιησεν αμαρτημα μετ εμου εις μιασμα και αισχυνην
17 και εξεστη πας ο λαος σφοδρα και κυψαντες προσεκυνησαν τω θεω και ειπαν ομοθυμαδον ευλογητος ει ο θεος ημων ο εξουδενωσας εν τη ημερα τη σημερον τους εχθρους του λαου σου
18 και ειπεν αυτη Οζιας ευλογητη συ θυγατερ τω θεω τω υψιστω παρα πασας τας γυναικας τας επι της γης και ευλογημενος κυριος ο θεος ος εκτισεν τους ουρανους και την γην ος κατευθυνεν σε εις τραυμα κεφαλης αρχοντος εχθρων ημων
19 οτι ουκ αποστησεται η ελπις σου απο καρδιας ανθρωπων μνημονευοντων ισχυν θεου εως αιωνος
20 και ποιησαι σοι αυτα ο θεος εις υψος αιωνιον του επισκεψασθαι σε εν αγαθοις ανθ ων ουκ εφεισω της ψυχης σου δια την ταπεινωσιν του γενους ημων αλλ επεξηλθες τω πτωματι ημων επ ευθειαν πορευθεισα ενωπιον του θεου ημων και ειπαν πας ο λαος γενοιτο γενοιτο
1 και ειπεν προς αυτους Ιουδιθ ακουσατε δη μου αδελφοι και λαβοντες την κεφαλην ταυτην κρεμασατε αυτην επι της επαλξεως του τειχους υμων
2 και εσται ηνικα εαν διαφαυση ο ορθρος και εξελθη ο ηλιος επι την γην αναλημψεσθε εκαστος τα σκευη τα πολεμικα υμων και εξελευσεσθε πας ανηρ ισχυων εξω της πολεως και δωσετε αρχηγον εις αυτους ως καταβαινοντες επι το πεδιον εις την προφυλακην υιων Ασσουρ και ου καταβησεσθε
3 και αναλαβοντες ουτοι τας πανοπλιας αυτων πορευσονται εις την παρεμβολην αυτων και εγερουσι τους στρατηγους της δυναμεως Ασσουρ και συνδραμουνται επι την σκηνην Ολοφερνου και ουχ ευρησουσιν αυτον και επιπεσειται επ αυτους φοβος και φευξονται απο προσωπου υμων
4 και επακολουθησαντες υμεις και παντες οι κατοικουντες παν οριον Ισραηλ καταστρωσατε αυτους εν ταις οδοις αυτων
5 προ δε του ποιησαι ταυτα καλεσατε μοι Αχιωρ τον Αμμανιτην ινα ιδων επιγνοι τον εκφαυλισαντα τον οικον του Ισραηλ και αυτον ως εις θανατον αποστειλαντα εις ημας
6 και εκαλεσαν τον Αχιωρ εκ του οικου Οζια ως δε ηλθεν και ειδεν την κεφαλην Ολοφερνου εν χειρι ανδρος ενος εν τη εκκλησια του λαου επεσεν επι προσωπον και εξελυθη το πνευμα αυτου
7 ως δε ανελαβον αυτον προσεπεσεν τοις ποσιν Ιουδιθ και προσεκυνησεν τω προσωπω αυτης και ειπεν ευλογημενη συ εν παντι σκηνωματι Ιουδα και εν παντι εθνει οιτινες ακουσαντες το ονομα σου ταραχθησονται
8 και νυν αναγγειλον μοι οσα εποιησας εν ταις ημεραις ταυταις και απηγγειλεν αυτω Ιουδιθ εν μεσω του λαου παντα οσα ην πεποιηκυια αφ ης ημερας εξηλθεν εως ου ελαλει αυτοις
9 ως δε επαυσατο λαλουσα ηλαλαξεν ο λαος φωνη μεγαλη και εδωκεν φωνην ευφροσυνον εν τη πολει αυτων
10 ιδων δε Αχιωρ παντα οσα εποιησεν ο θεος του Ισραηλ επιστευσεν τω θεω σφοδρα και περιετεμετο την σαρκα της ακροβυστιας αυτου και προσετεθη εις τον οικον Ισραηλ εως της ημερας ταυτης
11 ηνικα δε ο ορθρος ανεβη και εκρεμασαν την κεφαλην Ολοφερνου εκ του τειχους και ανελαβεν πας ανηρ τα οπλα αυτου και εξηλθοσαν κατα σπειρας επι τας αναβασεις του ορους
12 οι δε υιοι Ασσουρ ως ειδον αυτους διεπεμψαν επι τους ηγουμενους αυτων οι δε ηλθον επι τους στρατηγους και χιλιαρχους και επι παντα αρχοντα αυτων
13 και παρεγενοντο επι την σκηνην Ολοφερνου και ειπαν τω οντι επι παντων των αυτου εγειρον δη τον κυριον ημων οτι ετολμησαν οι δουλοι καταβαινειν εφ ημας εις πολεμον ινα εξολεθρευθωσιν εις τελος
14 και εισηλθεν Βαγωας και εκρουσε την αυλαιαν της σκηνης υπενοει γαρ καθευδειν αυτον μετα Ιουδιθ
15 ως δ ουθεις επηκουσεν διαστειλας εισηλθεν εις τον κοιτωνα και ευρεν αυτον επι της χελωνιδος ερριμμενον νεκρον και η κεφαλη αυτου αφηρητο απ αυτου
16 και εβοησεν φωνη μεγαλη μετα κλαυθμου και στεναγμου και βοης ισχυρας και διερρηξεν τα ιματια αυτου
17 και εισηλθεν εις την σκηνην ου ην Ιουδιθ καταλυουσα και ουχ ευρεν αυτην και εξεπηδησεν εις τον λαον και εβοησεν
18 ηθετησαν οι δουλοι εποιησεν αισχυνην μια γυνη των Εβραιων εις τον οικον του βασιλεως Ναβουχοδονοσορ οτι ιδου Ολοφερνης χαμαι και η κεφαλη ουκ εστιν επ αυτω
19 ως δε ηκουσαν ταυτα τα ρηματα οι αρχοντες της δυναμεως Ασσουρ τους χιτωνας αυτων διερρηξαν και εταραχθη αυτων η ψυχη σφοδρα και εγενετο αυτων κραυγη και βοη μεγαλη σφοδρα εν μεσω της παρεμβολης
1 και ως ηκουσαν οι εν τοις σκηνωμασιν οντες εξεστησαν επι το γεγονος
2 και επεπεσεν επ αυτους τρομος και φοβος και ουκ ην ανθρωπος μενων κατα προσωπον του πλησιον ετι αλλ εκχυθεντες ομοθυμαδον εφευγον επι πασαν οδον του πεδιου και της ορεινης
3 και οι παρεμβεβληκοτες εν τη ορεινη κυκλω Βαιτυλουα και ετραπησαν εις φυγην και τοτε οι υιοι Ισραηλ πας ανηρ πολεμιστης εξ αυτων εξεχυθησαν επ αυτους
4 και απεστειλεν Οζιας εις Βαιτομασθαιμ και Βηβαι και Χωβαι και Κωλα και εις παν οριον Ισραηλ τους απαγγελλοντας υπερ των συντετελεσμενων και ινα παντες επεκχυθωσιν τοις πολεμιοις εις την αναιρεσιν αυτων
5 ως δε ηκουσαν οι υιοι Ισραηλ παντες ομοθυμαδον επεπεσον επ αυτους και εκοπτον αυτους εως Χωβα ωσαυτως δε και οι εξ Ιερουσαλημ παρεγενηθησαν και εκ πασης της ορεινης ανηγγειλαν γαρ αυτοις τα γεγονοτα τη παρεμβολη των εχθρων αυτων και οι εν Γαλααδ και οι εν τη Γαλιλαια υπερεκερασαν αυτους πληγη μεγαλη εως ου παρηλθον Δαμασκον και τα ορια αυτης
6 οι δε λοιποι οι κατοικουντες Βαιτυλουα επεπεσαν τη παρεμβολη Ασσουρ και επρονομευσαν αυτους και επλουτησαν σφοδρα
7 οι δε υιοι Ισραηλ αναστρεψαντες απο της κοπης εκυριευσαν των λοιπων και αι κωμαι και επαυλεις εν τη ορεινη και πεδινη εκρατησαν πολλων λαφυρων ην γαρ πληθος πολυ σφοδρα
8 και Ιωακιμ ο ιερευς ο μεγας και η γερουσια των υιων Ισραηλ οι κατοικουντες εν Ιερουσαλημ ηλθον του θεασασθαι τα αγαθα α εποιησεν κυριος τω Ισραηλ και του ιδειν την Ιουδιθ και λαλησαι μετ αυτης ειρηνην
9 ως δε εισηλθον προς αυτην ευλογησαν αυτην παντες ομοθυμαδον και ειπαν προς αυτην συ υψωμα Ιερουσαλημ συ γαυριαμα μεγα του Ισραηλ συ καυχημα μεγα του γενους ημων
10 εποιησας ταυτα παντα εν χειρι σου εποιησας τα αγαθα μετα Ισραηλ και ευδοκησεν επ αυτοις ο θεος ευλογημενη γινου παρα τω παντοκρατορι κυριω εις τον αιωνα χρονον και ειπεν πας ο λαος γενοιτο
11 και ελαφυρευσεν πας ο λαος την παρεμβολην εφ ημερας τριακοντα και εδωκαν τη Ιουδιθ την σκηνην Ολοφερνου και παντα τα αργυρωματα και τας κλινας και τα ολκεια και παντα τα κατασκευασματα αυτου και λαβουσα αυτη επεθηκεν επι την ημιονον αυτης και εζευξεν τας αμαξας αυτης και εσωρευσεν αυτα επ αυτων
12 και συνεδραμεν πασα γυνη Ισραηλ του ιδειν αυτην και ευλογησαν αυτην και εποιησαν αυτη χορον εξ αυτων και ελαβεν θυρσους εν ταις χερσιν αυτης και εδωκεν ταις γυναιξιν ταις μετ αυτης
13 και εστεφανωσαντο την ελαιαν αυτη και αι μετ αυτης και προηλθεν παντος του λαου εν χορεια ηγουμενη πασων των γυναικων και ηκολουθει πας ανηρ Ισραηλ ενωπλισμενοι μετα στεφανων και υμνουν εν τω στοματι αυτων
14 και εξηρχεν Ιουδιθ την εξομολογησιν ταυτην εν παντι Ισραηλ και υπερεφωνει πας ο λαος την αινεσιν ταυτην
1 και ειπεν Ιουδιθ εξαρχετε τω θεω μου εν τυμπανοις ασατε τω κυριω εν κυμβαλοις εναρμοσασθε αυτω ψαλμον και αινον υψουτε και επικαλεισθε το ονομα αυτου
2 οτι θεος συντριβων πολεμους κυριος οτι εις παρεμβολας αυτου εν μεσω λαου εξειλατο με εκ χειρος καταδιωκοντων με
3 ηλθεν Ασσουρ εξ ορεων απο βορρα ηλθεν εν μυριασι δυναμεως αυτου ων το πληθος αυτων ενεφραξεν χειμαρρους και η ιππος αυτων εκαλυψεν βουνους
4 ειπεν εμπρησειν τα ορια μου και τους νεανισκους μου ανελειν εν ρομφαια και τα θηλαζοντα μου θησειν εις εδαφος και τα νηπια μου δωσειν εις προνομην και τας παρθενους μου σκυλευσαι
5 κυριος παντοκρατωρ ηθετησεν αυτους εν χειρι θηλειας
6 ου γαρ υπεπεσεν ο δυνατος αυτων υπο νεανισκων ουδε υιοι τιτανων επαταξαν αυτον ουδε υψηλοι γιγαντες επεθεντο αυτω αλλα Ιουδιθ θυγατηρ Μεραρι εν καλλει προσωπου αυτης παρελυσεν αυτον
7 εξεδυσατο γαρ στολην χηρευσεως αυτης εις υψος των πονουντων εν Ισραηλ ηλειψατο το προσωπον αυτης εν μυρισμω
8 και εδησατο τας τριχας αυτης εν μιτρα και ελαβεν στολην λινην εις απατην αυτου
9 το σανδαλιον αυτης ηρπασεν οφθαλμον αυτου και το καλλος αυτης ηχμαλωτισεν ψυχην αυτου διηλθεν ο ακινακης τον τραχηλον αυτου
10 εφριξαν Περσαι την τολμαν αυτης και Μηδοι το θρασος αυτης εταραχθησαν
11 τοτε ηλαλαξαν οι ταπεινοι μου και εφοβηθησαν οι ασθενουντες μου και επτοηθησαν υψωσαν την φωνην αυτων και ανετραπησαν
12 υιοι κορασιων κατεκεντησαν αυτους και ως παιδας αυτομολουντων ετιτρωσκον αυτους απωλοντο εκ παραταξεως κυριου μου
13 υμνησω τω θεω μου υμνον καινον κυριε μεγας ει και ενδοξος θαυμαστος εν ισχυι ανυπερβλητος
14 σοι δουλευσατω πασα η κτισις σου οτι ειπας και εγενηθησαν απεστειλας το πνευμα σου και ωκοδομησεν και ουκ εστιν ος αντιστησεται τη φωνη σου
15 ορη γαρ εκ θεμελιων συν υδασιν σαλευθησεται πετραι δ απο προσωπου σου ως κηρος τακησονται ετι δε τοις φοβουμενοις σε συ ευιλατευσεις αυτοις
16 οτι μικρον πασα θυσια εις οσμην ευωδιας και ελαχιστον παν στεαρ εις ολοκαυτωμα σοι ο δε φοβουμενος τον κυριον μεγας δια παντος
17 ουαι εθνεσιν επανιστανομενοις τω γενει μου κυριος παντοκρατωρ εκδικησει αυτους εν ημερα κρισεως δουναι πυρ και σκωληκας εις σαρκας αυτων και κλαυσονται εν αισθησει εως αιωνος
18 ως δε ηλθοσαν εις Ιερουσαλημ προσεκυνησαν τω θεω και ηνικα εκαθαρισθη ο λαος ανηνεγκαν τα ολοκαυτωματα αυτων και τα εκουσια αυτων και τα δοματα
19 και ανεθηκεν Ιουδιθ παντα τα σκευη Ολοφερνου οσα εδωκεν ο λαος αυτη και το κωνωπιον ο ελαβεν εαυτη εκ του κοιτωνος αυτου εις αναθημα τω θεω εδωκεν
20 και ην ο λαος ευφραινομενος εν Ιερουσαλημ κατα προσωπον των αγιων επι μηνας τρεις και Ιουδιθ μετ αυτων κατεμεινεν
21 μετα δε τας ημερας ταυτας ανεζευξεν εκαστος εις την κληρονομιαν αυτου και Ιουδιθ απηλθεν εις Βαιτυλουα και κατεμεινεν επι της υπαρξεως αυτης και εγενετο κατα τον καιρον αυτης ενδοξος εν παση τη γη
22 και πολλοι επεθυμησαν αυτην και ουκ εγνω ανηρ αυτην πασας τας ημερας της ζωης αυτης αφ ης ημερας απεθανεν Μανασσης ο ανηρ αυτης και προσετεθη προς τον λαον αυτου
23 και ην προβαινουσα μεγαλη σφοδρα και εγηρασεν εν τω οικω του ανδρος αυτης ετη εκατον πεντε και αφηκεν την αβραν αυτης ελευθεραν και απεθανεν εις Βαιτυλουα και εθαψαν αυτην εν τω σπηλαιω του ανδρος αυτης Μανασση
24 και επενθησεν αυτην οικος Ισραηλ ημερας επτα και διειλεν τα υπαρχοντα αυτης προ του αποθανειν αυτην πασι τοις εγγιστα Μανασση του ανδρος αυτης και τοις εγγιστα του γενους αυτης
25 και ουκ ην ετι ο εκφοβων τους υιους Ισραηλ εν ταις ημεραις Ιουδιθ και μετα το αποθανειν αυτην ημερας πολλας