Om oversættelsen: Septuaginta er den græske tradition — den som Helligånden foretrækker.
Teksten er i græske bogstaver med Unicode. Hvis man foretrækker danske bogstaver, anbefales parallelsiden: Visdommens Bog.
Om bogen: Septuaginta indholder en række bøger og tekster, som ikke er med i den jødiske masoretiske teksttradition. Disse bøger accepteres af katolikker, mens protestanter regner dem for apokryfe.
Kapitler:
1 2 3
4 5 6
7 8 9
10 11 12
13 14 15
16 17 18
19
Kapitel 1
1 Αγαπησατε δικαιοσυνην οι κρινοντες την γην φρονησατε περι του κυριου εν αγαθοτητι και εν απλοτητι καρδιας ζητησατε αυτον
2 οτι ευρισκεται τοις μη πειραζουσιν αυτον εμφανιζεται δε τοις μη απιστουσιν αυτω
3 σκολιοι γαρ λογισμοι χωριζουσιν απο θεου δοκιμαζομενη τε η δυναμις ελεγχει τους αφρονας
4 οτι εις κακοτεχνον ψυχην ουκ εισελευσεται σοφια ουδε κατοικησει εν σωματι καταχρεω αμαρτιας
5 αγιον γαρ πνευμα παιδειας φευξεται δολον και απαναστησεται απο λογισμων ασυνετων και ελεγχθησεται επελθουσης αδικιας
6 φιλανθρωπον γαρ πνευμα σοφια και ουκ αθωωσει βλασφημον απο χειλεων αυτου οτι των νεφρων αυτου μαρτυς ο θεος και της καρδιας αυτου επισκοπος αληθης και της γλωσσης ακουστης
7 οτι πνευμα κυριου πεπληρωκεν την οικουμενην και το συνεχον τα παντα γνωσιν εχει φωνης
8 δια τουτο φθεγγομενος αδικα ουδεις μη λαθη ουδε μη παροδευση αυτον ελεγχουσα η δικη
9 εν γαρ διαβουλιοις ασεβους εξετασις εσται λογων δε αυτου ακοη προς κυριον ηξει εις ελεγχον ανομηματων αυτου
10 οτι ους ζηλωσεως ακροαται τα παντα και θρους γογγυσμων ουκ αποκρυπτεται
11 φυλαξασθε τοινυν γογγυσμον ανωφελη και απο καταλαλιας φεισασθε γλωσσης οτι φθεγμα λαθραιον κενον ου πορευσεται στομα δε καταψευδομενον αναιρει ψυχην
12 μη ζηλουτε θανατον εν πλανη ζωης υμων μηδε επισπασθε ολεθρον εν εργοις χειρων υμων
13 οτι ο θεος θανατον ουκ εποιησεν ουδε τερπεται επ απωλεια ζωντων
14 εκτισεν γαρ εις το ειναι τα παντα και σωτηριοι αι γενεσεις του κοσμου και ουκ εστιν εν αυταις φαρμακον ολεθρου ουτε αδου βασιλειον επι γης
15 δικαιοσυνη γαρ αθανατος εστιν
16 ασεβεις δε ταις χερσιν και τοις λογοις προσεκαλεσαντο αυτον φιλον ηγησαμενοι αυτον ετακησαν και συνθηκην εθεντο προς αυτον οτι αξιοι εισιν της εκεινου μεριδος ειναι
1 ειπον γαρ εν εαυτοις λογισαμενοι ουκ ορθως ολιγος εστιν και λυπηρος ο βιος ημων και ουκ εστιν ιασις εν τελευτη ανθρωπου και ουκ εγνωσθη ο αναλυσας εξ αδου
2 οτι αυτοσχεδιως εγενηθημεν και μετα τουτο εσομεθα ως ουχ υπαρξαντες οτι καπνος η πνοη εν ρισιν ημων και ο λογος σπινθηρ εν κινησει καρδιας ημων
3 ου σβεσθεντος τεφρα αποβησεται το σωμα και το πνευμα διαχυθησεται ως χαυνος αηρ
4 και το ονομα ημων επιλησθησεται εν χρονω και ουθεις μνημονευσει των εργων ημων και παρελευσεται ο βιος ημων ως ιχνη νεφελης και ως ομιχλη διασκεδασθησεται διωχθεισα υπο ακτινων ηλιου και υπο θερμοτητος αυτου βαρυνθεισα
5 σκιας γαρ παροδος ο καιρος ημων και ουκ εστιν αναποδισμος της τελευτης ημων οτι κατεσφραγισθη και ουδεις αναστρεφει
6 δευτε ουν και απολαυσωμεν των οντων αγαθων και χρησωμεθα τη κτισει ως εν νεοτητι σπουδαιως
7 οινου πολυτελους και μυρων πλησθωμεν και μη παροδευσατω ημας ανθος εαρος
8 στεψωμεθα ροδων καλυξιν πριν η μαρανθηναι
9 μηδεις ημων αμοιρος εστω της ημετερας αγερωχιας πανταχη καταλιπωμεν συμβολα της ευφροσυνης οτι αυτη η μερις ημων και ο κληρος ουτος
10 καταδυναστευσωμεν πενητα δικαιον μη φεισωμεθα χηρας μηδε πρεσβυτου εντραπωμεν πολιας πολυχρονιους
11 εστω δε ημων η ισχυς νομος της δικαιοσυνης το γαρ ασθενες αχρηστον ελεγχεται
12 ενεδρευσωμεν τον δικαιον οτι δυσχρηστος ημιν εστιν και εναντιουται τοις εργοις ημων και ονειδιζει ημιν αμαρτηματα νομου και επιφημιζει ημιν αμαρτηματα παιδειας ημων
13 επαγγελλεται γνωσιν εχειν θεου και παιδα κυριου εαυτον ονομαζει
14 εγενετο ημιν εις ελεγχον εννοιων ημων βαρυς εστιν ημιν και βλεπομενος
15 οτι ανομοιος τοις αλλοις ο βιος αυτου και εξηλλαγμεναι αι τριβοι αυτου
16 εις κιβδηλον ελογισθημεν αυτω και απεχεται των οδων ημων ως απο ακαθαρσιων μακαριζει εσχατα δικαιων και αλαζονευεται πατερα θεον
17 ιδωμεν ει οι λογοι αυτου αληθεις και πειρασωμεν τα εν εκβασει αυτου
18 ει γαρ εστιν ο δικαιος υιος θεου αντιλημψεται αυτου και ρυσεται αυτον εκ χειρος ανθεστηκοτων
19 υβρει και βασανω ετασωμεν αυτον ινα γνωμεν την επιεικειαν αυτου και δοκιμασωμεν την ανεξικακιαν αυτου
20 θανατω ασχημονι καταδικασωμεν αυτον εσται γαρ αυτου επισκοπη εκ λογων αυτου
21 ταυτα ελογισαντο και επλανηθησαν απετυφλωσεν γαρ αυτους η κακια αυτων
22 και ουκ εγνωσαν μυστηρια θεου ουδε μισθον ηλπισαν οσιοτητος ουδε εκριναν γερας ψυχων αμωμων
23 οτι ο θεος εκτισεν τον ανθρωπον επ αφθαρσια και εικονα της ιδιας αιδιοτητος εποιησεν αυτον
24 φθονω δε διαβολου θανατος εισηλθεν εις τον κοσμον πειραζουσιν δε αυτον οι της εκεινου μεριδος οντες
1 δικαιων δε ψυχαι εν χειρι θεου και ου μη αψηται αυτων βασανος
2 εδοξαν εν οφθαλμοις αφρονων τεθναναι και ελογισθη κακωσις η εξοδος αυτων
3 και η αφ ημων πορεια συντριμμα οι δε εισιν εν ειρηνη
4 και γαρ εν οψει ανθρωπων εαν κολασθωσιν η ελπις αυτων αθανασιας πληρης
5 και ολιγα παιδευθεντες μεγαλα ευεργετηθησονται οτι ο θεος επειρασεν αυτους και ευρεν αυτους αξιους εαυτου
6 ως χρυσον εν χωνευτηριω εδοκιμασεν αυτους και ως ολοκαρπωμα θυσιας προσεδεξατο αυτους
7 και εν καιρω επισκοπης αυτων αναλαμψουσιν και ως σπινθηρες εν καλαμη διαδραμουνται
8 κρινουσιν εθνη και κρατησουσιν λαων και βασιλευσει αυτων κυριος εις τους αιωνας
9 οι πεποιθοτες επ αυτω συνησουσιν αληθειαν και οι πιστοι εν αγαπη προσμενουσιν αυτω οτι χαρις και ελεος τοις εκλεκτοις αυτου
10 οι δε ασεβεις καθα ελογισαντο εξουσιν επιτιμιαν οι αμελησαντες του δικαιου και του κυριου αποσταντες
11 σοφιαν γαρ και παιδειαν ο εξουθενων ταλαιπωρος και κενη η ελπις αυτων και οι κοποι ανονητοι και αχρηστα τα εργα αυτων
12 αι γυναικες αυτων αφρονες και πονηρα τα τεκνα αυτων επικαταρατος η γενεσις αυτων
13 οτι μακαρια στειρα η αμιαντος ητις ουκ εγνω κοιτην εν παραπτωματι εξει καρπον εν επισκοπη ψυχων
14 και ευνουχος ο μη εργασαμενος εν χειρι ανομημα μηδε ενθυμηθεις κατα του κυριου πονηρα δοθησεται γαρ αυτω της πιστεως χαρις εκλεκτη και κληρος εν ναω κυριου θυμηρεστερος
15 αγαθων γαρ πονων καρπος ευκλεης και αδιαπτωτος η ριζα της φρονησεως
16 τεκνα δε μοιχων ατελεστα εσται και εκ παρανομου κοιτης σπερμα αφανισθησεται
17 εαν τε γαρ μακροβιοι γενωνται εις ουθεν λογισθησονται και ατιμον επ εσχατων το γηρας αυτων
18 εαν τε οξεως τελευτησωσιν ουχ εξουσιν ελπιδα ουδε εν ημερα διαγνωσεως παραμυθιον
19 γενεας γαρ αδικου χαλεπα τα τελη
1 κρεισσων ατεκνια μετα αρετης αθανασια γαρ εστιν εν μνημη αυτης οτι και παρα θεω γινωσκεται και παρα ανθρωποις
2 παρουσαν τε μιμουνται αυτην και ποθουσιν απελθουσαν και εν τω αιωνι στεφανηφορουσα πομπευει τον των αμιαντων αθλων αγωνα νικησασα
3 πολυγονον δε ασεβων πληθος ου χρησιμευσει και εκ νοθων μοσχευματων ου δωσει ριζαν εις βαθος ουδε ασφαλη βασιν εδρασει
4 καν γαρ εν κλαδοις προς καιρον αναθαλη επισφαλως βεβηκοτα υπο ανεμου σαλευθησεται και υπο βιας ανεμων εκριζωθησεται
5 περικλασθησονται κλωνες ατελεστοι και ο καρπος αυτων αχρηστος αωρος εις βρωσιν και εις ουθεν επιτηδειος
6 εκ γαρ ανομων υπνων τεκνα γεννωμενα μαρτυρες εισιν πονηριας κατα γονεων εν εξετασμω αυτων
7 δικαιος δε εαν φθαση τελευτησαι εν αναπαυσει εσται
8 γηρας γαρ τιμιον ου το πολυχρονιον ουδε αριθμω ετων μεμετρηται
9 πολια δε εστιν φρονησις ανθρωποις και ηλικια γηρως βιος ακηλιδωτος
10 ευαρεστος θεω γενομενος ηγαπηθη και ζων μεταξυ αμαρτωλων μετετεθη
11 ηρπαγη μη κακια αλλαξη συνεσιν αυτου η δολος απατηση ψυχην αυτου
12 βασκανια γαρ φαυλοτητος αμαυροι τα καλα και ρεμβασμος επιθυμιας μεταλλευει νουν ακακον
13 τελειωθεις εν ολιγω επληρωσεν χρονους μακρους
14 αρεστη γαρ ην κυριω η ψυχη αυτου δια τουτο εσπευσεν εκ μεσου πονηριας οι δε λαοι ιδοντες και μη νοησαντες μηδε θεντες επι διανοια το τοιουτο
15 οτι χαρις και ελεος εν τοις εκλεκτοις αυτου και επισκοπη εν τοις οσιοις αυτου
16 κατακρινει δε δικαιος καμων τους ζωντας ασεβεις και νεοτης τελεσθεισα ταχεως πολυετες γηρας αδικου
17 οψονται γαρ τελευτην σοφου και ου νοησουσιν τι εβουλευσατο περι αυτου και εις τι ησφαλισατο αυτον ο κυριος
18 οψονται και εξουθενησουσιν αυτους δε ο κυριος εκγελασεται
19 και εσονται μετα τουτο εις πτωμα ατιμον και εις υβριν εν νεκροις δι αιωνος οτι ρηξει αυτους αφωνους πρηνεις και σαλευσει αυτους εκ θεμελιων και εως εσχατου χερσωθησονται και εσονται εν οδυνη και η μνημη αυτων απολειται
20 ελευσονται εν συλλογισμω αμαρτηματων αυτων δειλοι και ελεγξει αυτους εξ εναντιας τα ανομηματα αυτων
1 τοτε στησεται εν παρρησια πολλη ο δικαιος κατα προσωπον των θλιψαντων αυτον και των αθετουντων τους πονους αυτου
2 ιδοντες ταραχθησονται φοβω δεινω και εκστησονται επι τω παραδοξω της σωτηριας
3 ερουσιν εν εαυτοις μετανοουντες και δια στενοχωριαν πνευματος στεναξονται και ερουσιν
4 ουτος ην ον εσχομεν ποτε εις γελωτα και εις παραβολην ονειδισμου οι αφρονες τον βιον αυτου ελογισαμεθα μανιαν και την τελευτην αυτου ατιμον
5 πως κατελογισθη εν υιοις θεου και εν αγιοις ο κληρος αυτου εστιν
6 αρα επλανηθημεν απο οδου αληθειας και το της δικαιοσυνης φως ουκ επελαμψεν ημιν και ο ηλιος ουκ ανετειλεν ημιν
7 ανομιας ενεπλησθημεν τριβοις και απωλειας και διωδευσαμεν ερημους αβατους την δε οδον κυριου ουκ επεγνωμεν
8 τι ωφελησεν ημας η υπερηφανια και τι πλουτος μετα αλαζονειας συμβεβληται ημιν
9 παρηλθεν εκεινα παντα ως σκια και ως αγγελια παρατρεχουσα
10 ως ναυς διερχομενη κυμαινομενον υδωρ ης διαβασης ουκ εστιν ιχνος ευρειν ουδε ατραπον τροπιος αυτης εν κυμασιν
11 η ως ορνεου διιπταντος αερα ουθεν ευρισκεται τεκμηριον πορειας πληγη δε μαστιζομενον ταρσων πνευμα κουφον και σχιζομενον βια ροιζου κινουμενων πτερυγων διωδευθη και μετα τουτο ουχ ευρεθη σημειον επιβασεως εν αυτω
12 η ως βελους βληθεντος επι σκοπον τμηθεις ο αηρ ευθεως εις εαυτον ανελυθη ως αγνοησαι την διοδον αυτου
13 ουτως και ημεις γεννηθεντες εξελιπομεν και αρετης μεν σημειον ουδεν εσχομεν δειξαι εν δε τη κακια ημων κατεδαπανηθημεν
14 οτι ελπις ασεβους ως φερομενος χνους υπο ανεμου και ως παχνη υπο λαιλαπος διωχθεισα λεπτη και ως καπνος υπο ανεμου διεχυθη και ως μνεια καταλυτου μονοημερου παρωδευσεν
15 δικαιοι δε εις τον αιωνα ζωσιν και εν κυριω ο μισθος αυτων και η φροντις αυτων παρα υψιστω
16 δια τουτο λημψονται το βασιλειον της ευπρεπειας και το διαδημα του καλλους εκ χειρος κυριου οτι τη δεξια σκεπασει αυτους και τω βραχιονι υπερασπιει αυτων
17 λημψεται πανοπλιαν τον ζηλον αυτου και οπλοποιησει την κτισιν εις αμυναν εχθρων
18 ενδυσεται θωρακα δικαιοσυνην και περιθησεται κορυθα κρισιν ανυποκριτον
19 λημψεται ασπιδα ακαταμαχητον οσιοτητα
20 οξυνει δε αποτομον οργην εις ρομφαιαν συνεκπολεμησει δε αυτω ο κοσμος επι τους παραφρονας
21 πορευσονται ευστοχοι βολιδες αστραπων και ως απο ευκυκλου τοξου των νεφων επι σκοπον αλουνται
22 και εκ πετροβολου θυμου πληρεις ριφησονται χαλαζαι αγανακτησει κατ αυτων υδωρ θαλασσης ποταμοι δε συγκλυσουσιν αποτομως
23 αντιστησεται αυτοις πνευμα δυναμεως και ως λαιλαψ εκλικμησει αυτους και ερημωσει πασαν την γην ανομια και η κακοπραγια περιτρεψει θρονους δυναστων
1 ακουσατε ουν βασιλεις και συνετε μαθετε δικασται περατων γης
2 ενωτισασθε οι κρατουντες πληθους και γεγαυρωμενοι επι οχλοις εθνων
3 οτι εδοθη παρα κυριου η κρατησις υμιν και η δυναστεια παρα υψιστου ος εξετασει υμων τα εργα και τας βουλας διερευνησει
4 οτι υπηρεται οντες της αυτου βασιλειας ουκ εκρινατε ορθως ουδε εφυλαξατε νομον ουδε κατα την βουλην του θεου επορευθητε
5 φρικτως και ταχεως επιστησεται υμιν οτι κρισις αποτομος εν τοις υπερεχουσιν γινεται
6 ο γαρ ελαχιστος συγγνωστος εστιν ελεους δυνατοι δε δυνατως ετασθησονται
7 ου γαρ υποστελειται προσωπον ο παντων δεσποτης ουδε εντραπησεται μεγεθος οτι μικρον και μεγαν αυτος εποιησεν ομοιως τε προνοει περι παντων
8 τοις δε κραταιοις ισχυρα εφισταται ερευνα
9 προς υμας ουν ω τυραννοι οι λογοι μου ινα μαθητε σοφιαν και μη παραπεσητε
10 οι γαρ φυλαξαντες οσιως τα οσια οσιωθησονται και οι διδαχθεντες αυτα ευρησουσιν απολογιαν
11 επιθυμησατε ουν των λογων μου ποθησατε και παιδευθησεσθε
12 λαμπρα και αμαραντος εστιν η σοφια και ευχερως θεωρειται υπο των αγαπωντων αυτην και ευρισκεται υπο των ζητουντων αυτην
13 φθανει τους επιθυμουντας προγνωσθηναι
14 ο ορθρισας προς αυτην ου κοπιασει παρεδρον γαρ ευρησει των πυλων αυτου
15 το γαρ ενθυμηθηναι περι αυτης φρονησεως τελειοτης και ο αγρυπνησας δι αυτην ταχεως αμεριμνος εσται
16 οτι τους αξιους αυτης αυτη περιερχεται ζητουσα και εν ταις τριβοις φανταζεται αυτοις ευμενως και εν παση επινοια υπαντα αυτοις
17 αρχη γαρ αυτης η αληθεστατη παιδειας επιθυμια φροντις δε παιδειας αγαπη
18 αγαπη δε τηρησις νομων αυτης προσοχη δε νομων βεβαιωσις αφθαρσιας
19 αφθαρσια δε εγγυς ειναι ποιει θεου
20 επιθυμια αρα σοφιας αναγει επι βασιλειαν
21 ει ουν ηδεσθε επι θρονοις και σκηπτροις τυραννοι λαων τιμησατε σοφιαν ινα εις τον αιωνα βασιλευσητε
22 τι δε εστιν σοφια και πως εγενετο απαγγελω και ουκ αποκρυψω υμιν μυστηρια αλλα απ αρχης γενεσεως εξιχνιασω και θησω εις το εμφανες την γνωσιν αυτης και ου μη παροδευσω την αληθειαν
23 ουτε μην φθονω τετηκοτι συνοδευσω οτι ουτος ου κοινωνησει σοφια
24 πληθος δε σοφων σωτηρια κοσμου και βασιλευς φρονιμος ευσταθεια δημου
25 ωστε παιδευεσθε τοις ρημασιν μου και ωφεληθησεσθε
1 ειμι μεν καγω θνητος ανθρωπος ισος απασιν και γηγενους απογονος πρωτοπλαστου και εν κοιλια μητρος εγλυφην σαρξ
2 δεκαμηνιαιω χρονω παγεις εν αιματι εκ σπερματος ανδρος και ηδονης υπνω συνελθουσης
3 και εγω δε γενομενος εσπασα τον κοινον αερα και επι την ομοιοπαθη κατεπεσον γην πρωτην φωνην την ομοιαν πασιν ισα κλαιων
4 εν σπαργανοις ανετραφην και φροντισιν
5 ουδεις γαρ βασιλεων ετεραν εσχεν γενεσεως αρχην
6 μια δε παντων εισοδος εις τον βιον εξοδος τε ιση
7 δια τουτο ευξαμην και φρονησις εδοθη μοι επεκαλεσαμην και ηλθεν μοι πνευμα σοφιας
8 προεκρινα αυτην σκηπτρων και θρονων και πλουτον ουδεν ηγησαμην εν συγκρισει αυτης
9 ουδε ωμοιωσα αυτη λιθον ατιμητον οτι ο πας χρυσος εν οψει αυτης ψαμμος ολιγη και ως πηλος λογισθησεται αργυρος εναντιον αυτης
10 υπερ υγιειαν και ευμορφιαν ηγαπησα αυτην και προειλομην αυτην αντι φωτος εχειν οτι ακοιμητον το εκ ταυτης φεγγος
11 ηλθεν δε μοι τα αγαθα ομου παντα μετ αυτης και αναριθμητος πλουτος εν χερσιν αυτης
12 ευφρανθην δε επι πασιν οτι αυτων ηγειται σοφια ηγνοουν δε αυτην γενετιν ειναι τουτων
13 αδολως τε εμαθον αφθονως τε μεταδιδωμι τον πλουτον αυτης ουκ αποκρυπτομαι
14 ανεκλιπης γαρ θησαυρος εστιν ανθρωποις ον οι κτησαμενοι προς θεον εστειλαντο φιλιαν δια τας εκ παιδειας δωρεας συσταθεντες
15 εμοι δε δωη ο θεος ειπειν κατα γνωμην και ενθυμηθηναι αξιως των δεδομενων οτι αυτος και της σοφιας οδηγος εστιν και των σοφων διορθωτης
16 εν γαρ χειρι αυτου και ημεις και οι λογοι ημων πασα τε φρονησις και εργατειων επιστημη
17 αυτος γαρ μοι εδωκεν των οντων γνωσιν αψευδη ειδεναι συστασιν κοσμου και ενεργειαν στοιχειων
18 αρχην και τελος και μεσοτητα χρονων τροπων αλλαγας και μεταβολας καιρων
19 ενιαυτου κυκλους και αστρων θεσεις
20 φυσεις ζωων και θυμους θηριων πνευματων βιας και διαλογισμους ανθρωπων διαφορας φυτων και δυναμεις ριζων
21 οσα τε εστιν κρυπτα και εμφανη εγνων η γαρ παντων τεχνιτις εδιδαξεν με σοφια
22 εστιν γαρ εν αυτη πνευμα νοερον αγιον μονογενες πολυμερες λεπτον ευκινητον τρανον αμολυντον σαφες απημαντον φιλαγαθον οξυ
23 ακωλυτον ευεργετικον φιλανθρωπον βεβαιον ασφαλες αμεριμνον παντοδυναμον πανεπισκοπον και δια παντων χωρουν πνευματων νοερων καθαρων λεπτοτατων
24 πασης γαρ κινησεως κινητικωτερον σοφια διηκει δε και χωρει δια παντων δια την καθαροτητα
25 ατμις γαρ εστιν της του θεου δυναμεως και απορροια της του παντοκρατορος δοξης ειλικρινης δια τουτο ουδεν μεμιαμμενον εις αυτην παρεμπιπτει
26 απαυγασμα γαρ εστιν φωτος αιδιου και εσοπτρον ακηλιδωτον της του θεου ενεργειας και εικων της αγαθοτητος αυτου
27 μια δε ουσα παντα δυναται και μενουσα εν αυτη τα παντα καινιζει και κατα γενεας εις ψυχας οσιας μεταβαινουσα φιλους θεου και προφητας κατασκευαζει
28 ουθεν γαρ αγαπα ο θεος ει μη τον σοφια συνοικουντα
29 εστιν γαρ αυτη ευπρεπεστερα ηλιου και υπερ πασαν αστρων θεσιν φωτι συγκρινομενη ευρισκεται προτερα
30 τουτο μεν γαρ διαδεχεται νυξ σοφιας δε ου κατισχυει κακια
1 διατεινει δε απο περατος επι περας ευρωστως και διοικει τα παντα χρηστως
2 ταυτην εφιλησα και εξεζητησα εκ νεοτητος μου και εζητησα νυμφην αγαγεσθαι εμαυτω και εραστης εγενομην του καλλους αυτης
3 ευγενειαν δοξαζει συμβιωσιν θεου εχουσα και ο παντων δεσποτης ηγαπησεν αυτην
4 μυστις γαρ εστιν της του θεου επιστημης και αιρετις των εργων αυτου
5 ει δε πλουτος εστιν επιθυμητον κτημα εν βιω τι σοφιας πλουσιωτερον της τα παντα εργαζομενης
6 ει δε φρονησις εργαζεται τις αυτης των οντων μαλλον εστιν τεχνιτις
7 και ει δικαιοσυνην αγαπα τις οι πονοι ταυτης εισιν αρεται σωφροσυνην γαρ και φρονησιν εκδιδασκει δικαιοσυνην και ανδρειαν ων χρησιμωτερον ουδεν εστιν εν βιω ανθρωποις
8 ει δε και πολυπειριαν ποθει τις οιδεν τα αρχαια και τα μελλοντα εικαζει επισταται στροφας λογων και λυσεις αινιγματων σημεια και τερατα προγινωσκει και εκβασεις καιρων και χρονων
9 εκρινα τοινυν ταυτην αγαγεσθαι προς συμβιωσιν ειδως οτι εσται μοι συμβουλος αγαθων και παραινεσις φροντιδων και λυπης
10 εξω δι αυτην δοξαν εν οχλοις και τιμην παρα πρεσβυτεροις ο νεος
11 οξυς ευρεθησομαι εν κρισει και εν οψει δυναστων θαυμασθησομαι
12 σιγωντα με περιμενουσιν και φθεγγομενω προσεξουσιν και λαλουντος επι πλειον χειρα επιθησουσιν επι στομα αυτων
13 εξω δι αυτην αθανασιαν και μνημην αιωνιον τοις μετ εμε απολειψω
14 διοικησω λαους και εθνη υποταγησεται μοι
15 φοβηθησονται με ακουσαντες τυραννοι φρικτοι εν πληθει φανουμαι αγαθος και εν πολεμω ανδρειος
16 εισελθων εις τον οικον μου προσαναπαυσομαι αυτη ου γαρ εχει πικριαν η συναναστροφη αυτης ουδε οδυνην η συμβιωσις αυτης αλλα ευφροσυνην και χαραν
17 ταυτα λογισαμενος εν εμαυτω και φροντισας εν καρδια μου οτι αθανασια εστιν εν συγγενεια σοφιας
18 και εν φιλια αυτης τερψις αγαθη και εν πονοις χειρων αυτης πλουτος ανεκλιπης και εν συγγυμνασια ομιλιας αυτης φρονησις και ευκλεια εν κοινωνια λογων αυτης περιηειν ζητων οπως λαβω αυτην εις εμαυτον
19 παις δε ημην ευφυης ψυχης τε ελαχον αγαθης
20 μαλλον δε αγαθος ων ηλθον εις σωμα αμιαντον
21 γνους δε οτι ουκ αλλως εσομαι εγκρατης εαν μη ο θεος δω και τουτο δ ην φρονησεως το ειδεναι τινος η χαρις ενετυχον τω κυριω και εδεηθην αυτου και ειπον εξ ολης της καρδιας μου
1 θεε πατερων και κυριε του ελεους ο ποιησας τα παντα εν λογω σου
2 και τη σοφια σου κατασκευασας ανθρωπον ινα δεσποζη των υπο σου γενομενων κτισματων
3 και διεπη τον κοσμον εν οσιοτητι και δικαιοσυνη και εν ευθυτητι ψυχης κρισιν κρινη
4 δος μοι την των σων θρονων παρεδρον σοφιαν και μη με αποδοκιμασης εκ παιδων σου
5 οτι εγω δουλος σος και υιος της παιδισκης σου ανθρωπος ασθενης και ολιγοχρονιος και ελασσων εν συνεσει κρισεως και νομων
6 καν γαρ τις η τελειος εν υιοις ανθρωπων της απο σου σοφιας απουσης εις ουδεν λογισθησεται
7 συ με προειλω βασιλεα λαου σου και δικαστην υιων σου και θυγατερων
8 ειπας οικοδομησαι ναον εν ορει αγιω σου και εν πολει κατασκηνωσεως σου θυσιαστηριον μιμημα σκηνης αγιας ην προητοιμασας απ αρχης
9 και μετα σου η σοφια η ειδυια τα εργα σου και παρουσα οτε εποιεις τον κοσμον και επισταμενη τι αρεστον εν οφθαλμοις σου και τι ευθες εν εντολαις σου
10 εξαποστειλον αυτην εξ αγιων ουρανων και απο θρονου δοξης σου πεμψον αυτην ινα συμπαρουσα μοι κοπιαση και γνω τι ευαρεστον εστιν παρα σοι
11 οιδε γαρ εκεινη παντα και συνιει και οδηγησει με εν ταις πραξεσι μου σωφρονως και φυλαξει με εν τη δοξη αυτης
12 και εσται προσδεκτα τα εργα μου και διακρινω τον λαον σου δικαιως και εσομαι αξιος θρονων πατρος μου
13 τις γαρ ανθρωπος γνωσεται βουλην θεου η τις ενθυμηθησεται τι θελει ο κυριος
14 λογισμοι γαρ θνητων δειλοι και επισφαλεις αι επινοιαι ημων
15 φθαρτον γαρ σωμα βαρυνει ψυχην και βριθει το γεωδες σκηνος νουν πολυφροντιδα
16 και μολις εικαζομεν τα επι γης και τα εν χερσιν ευρισκομεν μετα πονου τα δε εν ουρανοις τις εξιχνιασεν
17 βουλην δε σου τις εγνω ει μη συ εδωκας σοφιαν και επεμψας το αγιον σου πνευμα απο υψιστων
18 και ουτως διωρθωθησαν αι τριβοι των επι γης και τα αρεστα σου εδιδαχθησαν ανθρωποι και τη σοφια εσωθησαν
1 αυτη πρωτοπλαστον πατερα κοσμου μονον κτισθεντα διεφυλαξεν και εξειλατο αυτον εκ παραπτωματος ιδιου
2 εδωκεν τε αυτω ισχυν κρατησαι απαντων
3 αποστας δε απ αυτης αδικος εν οργη αυτου αδελφοκτονοις συναπωλετο θυμοις
4 δι ον κατακλυζομενην γην παλιν εσωσεν σοφια δι ευτελους ξυλου τον δικαιον κυβερνησασα
5 αυτη και εν ομονοια πονηριας εθνων συγχυθεντων εγνω τον δικαιον και ετηρησεν αυτον αμεμπτον θεω και επι τεκνου σπλαγχνοις ισχυρον εφυλαξεν
6 αυτη δικαιον εξαπολλυμενων ασεβων ερρυσατο φυγοντα καταβασιον πυρ πενταπολεως
7 ης ετι μαρτυριον της πονηριας καπνιζομενη καθεστηκε χερσος και ατελεσιν ωραις καρποφορουντα φυτα απιστουσης ψυχης μνημειον εστηκυια στηλη αλος
8 σοφιαν γαρ παροδευσαντες ου μονον εβλαβησαν του μη γνωναι τα καλα αλλα και της αφροσυνης απελιπον τω βιω μνημοσυνον ινα εν οις εσφαλησαν μηδε λαθειν δυνηθωσιν
9 σοφια δε τους θεραπευοντας αυτην εκ πονων ερρυσατο
10 αυτη φυγαδα οργης αδελφου δικαιον ωδηγησεν εν τριβοις ευθειαις εδειξεν αυτω βασιλειαν θεου και εδωκεν αυτω γνωσιν αγιων ευπορησεν αυτον εν μοχθοις και επληθυνεν τους πονους αυτου
11 εν πλεονεξια κατισχυοντων αυτον παρεστη και επλουτισεν αυτον
12 διεφυλαξεν αυτον απο εχθρων και απο ενεδρευοντων ησφαλισατο και αγωνα ισχυρον εβραβευσεν αυτω ινα γνω οτι παντος δυνατωτερα εστιν ευσεβεια
13 αυτη πραθεντα δικαιον ουκ εγκατελιπεν αλλα εξ αμαρτιας ερρυσατο αυτον
14 συγκατεβη αυτω εις λακκον και εν δεσμοις ουκ αφηκεν αυτον εως ηνεγκεν αυτω σκηπτρα βασιλειας και εξουσιαν τυραννουντων αυτου ψευδεις τε εδειξεν τους μωμησαμενους αυτον και εδωκεν αυτω δοξαν αιωνιον
15 αυτη λαον οσιον και σπερμα αμεμπτον ερρυσατο εξ εθνους θλιβοντων
16 εισηλθεν εις ψυχην θεραποντος κυριου και αντεστη βασιλευσιν φοβεροις εν τερασι και σημειοις
17 απεδωκεν οσιοις μισθον κοπων αυτων ωδηγησεν αυτους εν οδω θαυμαστη και εγενετο αυτοις εις σκεπην ημερας και εις φλογα αστρων την νυκτα
18 διεβιβασεν αυτους θαλασσαν ερυθραν και διηγαγεν αυτους δι υδατος πολλου
19 τους δε εχθρους αυτων κατεκλυσεν και εκ βαθους αβυσσου ανεβρασεν αυτους
20 δια τουτο δικαιοι εσκυλευσαν ασεβεις και υμνησαν κυριε το ονομα το αγιον σου την τε υπερμαχον σου χειρα ηνεσαν ομοθυμαδον
21 οτι η σοφια ηνοιξεν στομα κωφων και γλωσσας νηπιων εθηκεν τρανας
1 ευοδωσεν τα εργα αυτων εν χειρι προφητου αγιου
2 διωδευσαν ερημον αοικητον και εν αβατοις επηξαν σκηνας
3 αντεστησαν πολεμιοις και εχθρους ημυναντο
4 εδιψησαν και επεκαλεσαντο σε και εδοθη αυτοις εκ πετρας ακροτομου υδωρ και ιαμα διψης εκ λιθου σκληρου
5 δι ων γαρ εκολασθησαν οι εχθροι αυτων δια τουτων αυτοι απορουντες ευεργετηθησαν
6 αντι μεν πηγης αεναου ποταμου αιματι λυθρωδει ταραχθεντος
7 εις ελεγχον νηπιοκτονου διαταγματος εδωκας αυτοις δαψιλες υδωρ ανελπιστως
8 δειξας δια του τοτε διψους πως τους υπεναντιους εκολασας
9 οτε γαρ επειρασθησαν καιπερ εν ελεει παιδευομενοι εγνωσαν πως μετ οργης κρινομενοι ασεβεις εβασανιζοντο
10 τουτους μεν γαρ ως πατηρ νουθετων εδοκιμασας εκεινους δε ως αποτομος βασιλευς καταδικαζων εξητασας
11 και αποντες δε και παροντες ομοιως ετρυχοντο
12 διπλη γαρ αυτους ελαβεν λυπη και στεναγμος μνημων των παρελθοντων
13 οτε γαρ ηκουσαν δια των ιδιων κολασεων ευεργετημενους αυτους ησθοντο του κυριου
14 ον γαρ εν εκθεσει παλαι ριφεντα απειπον χλευαζοντες επι τελει των εκβασεων εθαυμασαν ουχ ομοια δικαιοις διψησαντες
15 αντι δε λογισμων ασυνετων αδικιας αυτων εν οις πλανηθεντες εθρησκευον αλογα ερπετα και κνωδαλα ευτελη επαπεστειλας αυτοις πληθος αλογων ζωων εις εκδικησιν
16 ινα γνωσιν οτι δι ων τις αμαρτανει δια τουτων κολαζεται
17 ου γαρ ηπορει η παντοδυναμος σου χειρ και κτισασα τον κοσμον εξ αμορφου υλης επιπεμψαι αυτοις πληθος αρκων η θρασεις λεοντας
18 η νεοκτιστους θυμου πληρεις θηρας αγνωστους ητοι πυρπνοον φυσωντας ασθμα η βρομον λικμωμενους καπνου η δεινους απ ομματων σπινθηρας αστραπτοντας
19 ων ου μονον η βλαβη ηδυνατο συνεκτριψαι αυτους αλλα και η οψις εκφοβησασα διολεσαι
20 και χωρις δε τουτων ενι πνευματι πεσειν εδυναντο υπο της δικης διωχθεντες και λικμηθεντες υπο πνευματος δυναμεως σου αλλα παντα μετρω και αριθμω και σταθμω διεταξας
21 το γαρ μεγαλως ισχυειν σοι παρεστιν παντοτε και κρατει βραχιονος σου τις αντιστησεται
22 οτι ως ροπη εκ πλαστιγγων ολος ο κοσμος εναντιον σου και ως ρανις δροσου ορθρινη κατελθουσα επι γην
23 ελεεις δε παντας οτι παντα δυνασαι και παρορας αμαρτηματα ανθρωπων εις μετανοιαν
24 αγαπας γαρ τα οντα παντα και ουδεν βδελυσση ων εποιησας ουδε γαρ αν μισων τι κατεσκευασας
25 πως δε διεμεινεν αν τι ει μη συ ηθελησας η το μη κληθεν υπο σου διετηρηθη
26 φειδη δε παντων οτι σα εστιν δεσποτα φιλοψυχε
1 το γαρ αφθαρτον σου πνευμα εστιν εν πασιν
2 διο τους παραπιπτοντας κατ ολιγον ελεγχεις και εν οις αμαρτανουσιν υπομιμνησκων νουθετεις ινα απαλλαγεντες της κακιας πιστευσωσιν επι σε κυριε
3 και γαρ τους παλαι οικητορας της αγιας σου γης
4 μισησας επι τω εχθιστα πρασσειν εργα φαρμακειων και τελετας ανοσιους
5 τεκνων τε φονας ανελεημονας και σπλαγχνοφαγον ανθρωπινων σαρκων θοιναν και αιματος εκ μεσου μυστας θιασου
6 και αυθεντας γονεις ψυχων αβοηθητων εβουληθης απολεσαι δια χειρων πατερων ημων
7 ινα αξι&