Om oversættelsen: Septuaginta er den græske tradition — den som Helligånden foretrækker. Der er tusinder af afvigelser mellem Septuaginta og den jødiske teksttradition, som "vi" følger her i Vesten.
Teksten er i græske bogstaver med Unicode. Hvis man foretrækker danske bogstaver, anbefales parallelsiden: Anden Mosebog.
Kapitler:
1 2 3
4 5 6
7 8 9
10 11 12
13 14 15
16 17 18
19 20 21
22 23 24
25 26 27
28 29 30
31 32 33
34 35 36
37 38 39
40
Kapitel 1
1 ταυτα τα ονοματα των υιων Ισραηλ των εισπεπορευμενων εις Αιγυπτον αμα Ιακωβ τω πατρι αυτων εκαστος πανοικια αυτων εισηλθοσαν
2 Ρουβην Συμεων Λευι Ιουδας
3 Ισσαχαρ Ζαβουλων και Βενιαμιν
4 Δαν και Νεφθαλι Γαδ και Ασηρ
5 Ιωσηφ δε ην εν Αιγυπτω ησαν δε πασαι ψυχαι εξ Ιακωβ πεντε και εβδομηκοντα
6 ετελευτησεν δε Ιωσηφ και παντες οι αδελφοι αυτου και πασα η γενεα εκεινη
7 οι δε υιοι Ισραηλ ηυξηθησαν και επληθυνθησαν και χυδαιοι εγενοντο και κατισχυον σφοδρα σφοδρα επληθυνεν δε η γη αυτους
8 ανεστη δε βασιλευς ετερος επ Αιγυπτον ος ουκ ηδει τον Ιωσηφ
9 ειπεν δε τω εθνει αυτου ιδου το γενος των υιων Ισραηλ μεγα πληθος και ισχυει υπερ ημας
10 δευτε ουν κατασοφισωμεθα αυτους μηποτε πληθυνθη και ηνικα αν συμβη ημιν πολεμος προστεθησονται και ουτοι προς τους υπεναντιους και εκπολεμησαντες ημας εξελευσονται εκ της γης
11 και επεστησεν αυτοις επιστατας των εργων ινα κακωσωσιν αυτους εν τοις εργοις και ωκοδομησαν πολεις οχυρας τω Φαραω την τε Πιθωμ και Ραμεσση και Ων η εστιν Ηλιου πολις
12 καθοτι δε αυτους εταπεινουν τοσουτω πλειους εγινοντο και ισχυον σφοδρα σφοδρα και εβδελυσσοντο οι Αιγυπτιοι απο των υιων Ισραηλ
13 και κατεδυναστευον οι Αιγυπτιοι τους υιους Ισραηλ βια
14 και κατωδυνων αυτων την ζωην εν τοις εργοις τοις σκληροις τω πηλω και τη πλινθεια και πασι τοις εργοις τοις εν τοις πεδιοις κατα παντα τα εργα ων κατεδουλουντο αυτους μετα βιας
15 και ειπεν ο βασιλευς των Αιγυπτιων ταις μαιαις των Εβραιων τη μια αυτων η ονομα Σεπφωρα και το ονομα της δευτερας Φουα
16 και ειπεν οταν μαιουσθε τας Εβραιας και ωσιν προς τω τικτειν εαν μεν αρσεν η αποκτεινατε αυτο εαν δε θηλυ περιποιεισθε αυτο
17 εφοβηθησαν δε αι μαιαι τον θεον και ουκ εποιησαν καθοτι συνεταξεν αυταις ο βασιλευς Αιγυπτου και εζωογονουν τα αρσενα
18 εκαλεσεν δε ο βασιλευς Αιγυπτου τας μαιας και ειπεν αυταις τι οτι εποιησατε το πραγμα τουτο και εζωογονειτε τα αρσενα
19 ειπαν δε αι μαιαι τω Φαραω ουχ ως γυναικες Αιγυπτου αι Εβραιαι τικτουσιν γαρ πριν η εισελθειν προς αυτας τας μαιας και ετικτον
20 ευ δε εποιει ο θεος ταις μαιαις και επληθυνεν ο λαος και ισχυεν σφοδρα
21 επειδη εφοβουντο αι μαιαι τον θεον εποιησαν εαυταις οικιας
22 συνεταξεν δε Φαραω παντι τω λαω αυτου λεγων παν αρσεν ο εαν τεχθη τοις Εβραιοις εις τον ποταμον ριψατε και παν θηλυ ζωογονειτε αυτο
1 ην δε τις εκ της φυλης Λευι ος ελαβεν των θυγατερων Λευι και εσχεν αυτην
2 και εν γαστρι ελαβεν και ετεκεν αρσεν ιδοντες δε αυτο αστειον εσκεπασαν αυτο μηνας τρεις
3 επει δε ουκ ηδυναντο αυτο ετι κρυπτειν ελαβεν αυτω η μητηρ αυτου θιβιν και κατεχρισεν αυτην ασφαλτοπισση και ενεβαλεν το παιδιον εις αυτην και εθηκεν αυτην εις το ελος παρα τον ποταμον
4 και κατεσκοπευεν η αδελφη αυτου μακροθεν μαθειν τι το αποβησομενον αυτω
5 κατεβη δε η θυγατηρ Φαραω λουσασθαι επι τον ποταμον και αι αβραι αυτης παρεπορευοντο παρα τον ποταμον και ιδουσα την θιβιν εν τω ελει αποστειλασα την αβραν ανειλατο αυτην
6 ανοιξασα δε ορα παιδιον κλαιον εν τη θιβει και εφεισατο αυτου η θυγατηρ Φαραω και εφη απο των παιδιων των Εβραιων τουτο
7 και ειπεν η αδελφη αυτου τη θυγατρι Φαραω θελεις καλεσω σοι γυναικα τροφευουσαν εκ των Εβραιων και θηλασει σοι το παιδιον
8 η δε ειπεν αυτη η θυγατηρ Φαραω πορευου ελθουσα δε η νεανις εκαλεσεν την ητερα του παιδιου
9 ειπεν δε προς αυτην η θυγατηρ Φαραω διατηρησον μοι το παιδιον τουτο και θηλασον μοι αυτο εγω δε δωσω σοι τον μισθον ελαβεν δε η γυνη το παιδιον και εθηλαζεν αυτο
10 αδρυνθεντος δε του παιδιου εισηγαγεν αυτο προς την θυγατερα Φαραω και εγενηθη αυτη εις υιον επωνομασεν δε το ονομα αυτου Μωυσην λεγουσα εκ του υδατος αυτον ανειλομην
11 εγενετο δε εν ταις ημεραις ταις πολλαις εκειναις μεγας γενομενος Μωυσης εξηλθεν προς τους αδελφους αυτου τους υιους Ισραηλ κατανοησας δε τον πονον αυτων ορα ανθρωπον Αιγυπτιον τυπτοντα τινα Εβραιον των εαυτου αδελφων των υιων Ισραηλ
12 περιβλεψαμενος δε ωδε και ωδε ουχ ορα ουδενα και παταξας τον Αιγυπτιον εκρυψεν αυτον εν τη αμμω
13 εξελθων δε τη ημερα τη δευτερα ορα δυο ανδρας Εβραιους διαπληκτιζομενους και λεγει τω αδικουντι δια τι συ τυπτεις τον πλησιον
14 ο δε ειπεν τις σε κατεστησεν αρχοντα και δικαστην εφ ημων μη ανελειν με συ θελεις ον τροπον ανειλες εχθες τον Αιγυπτιον εφοβηθη δε Μωυσης και ειπεν ει ουτως εμφανες γεγονεν το ρημα τουτο
15 ηκουσεν δε Φαραω το ρημα τουτο και εζητει ανελειν Μωυσην ανεχωρησεν δε Μωυσης απο προσωπου Φαραω και ωκησεν εν γη Μαδιαμ ελθων δε εις γην Μαδιαμ εκαθισεν επι του φρεατος
16 τω δε ιερει Μαδιαμ ησαν επτα θυγατερες ποιμαινουσαι τα προβατα του πατρος αυτων Ιοθορ παραγενομεναι δε ηντλουν εως επλησαν τας δεξαμενας ποτισαι τα προβατα του πατρος αυτων Ιοθορ
17 παραγενομενοι δε οι ποιμενες εξεβαλον αυτας αναστας δε Μωυσης ερρυσατο αυτας και ηντλησεν αυταις και εποτισεν τα προβατα αυτων
18 παρεγενοντο δε προς Ραγουηλ τον πατερα αυτων ο δε ειπεν αυταις τι οτι εταχυνατε του παραγενεσθαι σημερον
19 αι δε ειπαν ανθρωπος Αιγυπτιος ερρυσατο ημας απο των ποιμενων και ηντλησεν ημιν και εποτισεν τα προβατα ημων
20 ο δε ειπεν ταις θυγατρασιν αυτου και που εστι και ινα τι ουτως καταλελοιπατε τον ανθρωπον καλεσατε ουν αυτον οπως φαγη αρτον
21 κατωκισθη δε Μωυσης παρα τω ανθρωπω και εξεδοτο Σεπφωραν την θυγατερα αυτου Μωυση γυναικα
22 εν γαστρι δε λαβουσα η γυνη ετεκεν υιον και επωνομασεν Μωυσης το ονομα αυτου Γηρσαμ λεγων οτι παροικος ειμι εν γη αλλοτρια
23 μετα δε τας ημερας τας πολλας εκεινας ετελευτησεν ο βασιλευς Αιγυπτου και κατεστεναξαν οι υιοι Ισραηλ απο των εργων και ανεβοησαν και ανεβη η βοη αυτων προς τον θεον απο των εργων
24 και εισηκουσεν ο θεος τον στεναγμον αυτων και εμνησθη ο θεος της διαθηκης αυτου της προς Αβρααμ και Ισαακ και Ιακωβ
25 και επειδεν ο θεος τους υιους Ισραηλ και εγνωσθη αυτοις
1 και Μωυσης ην ποιμαινων τα προβατα Ιοθορ του γαμβρου αυτου του ιερεως Μαδιαμ και ηγαγεν τα προβατα υπο την ερημον και ηλθεν εις το ορος Χωρηβ
2 ωφθη δε αυτω αγγελος κυριου εν φλογι πυρος εκ του βατου και ορα οτι ο βατος καιεται πυρι ο δε βατος ου κατεκαιετο
3 ειπεν δε Μωυσης παρελθων οψομαι το οραμα το μεγα τουτο τι οτι ου κατακαιεται ο βατος
4 ως δε ειδεν κυριος οτι προσαγει ιδειν εκαλεσεν αυτον κυριος εκ του βατου λεγων Μωυση Μωυση ο δε ειπεν τι εστιν
5 και ειπεν μη εγγισης ωδε λυσαι το υποδημα εκ των ποδων σου ο γαρ τοπος εν ω συ εστηκας γη αγια εστιν
6 και ειπεν αυτω εγω ειμι ο θεος του πατρος σου θεος Αβρααμ και θεος Ισαακ και θεος Ιακωβ απεστρεψεν δε Μωυσης το προσωπον αυτου ευλαβειτο γαρ κατεμβλεψαι ενωπιον του θεου
7 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην ιδων ειδον την κακωσιν του λαου μου του εν Αιγυπτω και της κραυγης αυτων ακηκοα απο των εργοδιωκτων οιδα γαρ την οδυνην αυτων
8 και κατεβην εξελεσθαι αυτους εκ χειρος Αιγυπτιων και εξαγαγειν αυτους εκ της γης εκεινης και εισαγαγειν αυτους εις γην αγαθην και πολλην εις γην ρεουσαν γαλα και μελι εις τον τοπον των Χαναναιων και Χετταιων και Αμορραιων και Φερεζαιων και Γεργεσαιων και Ευαιων και Ιεβουσαιων
9 και νυν ιδου κραυγη των υιων Ισραηλ ηκει προς με καγω εωρακα τον θλιμμον ον οι Αιγυπτιοι θλιβουσιν αυτους
10 και νυν δευρο αποστειλω σε προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και εξαξεις τον λαον μου τους υιους Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου
11 και ειπεν Μωυσης προς τον θεον τις ειμι οτι πορευσομαι προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και οτι εξαξω τους υιους Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου
12 ειπεν δε ο θεος Μωυσει λεγων οτι εσομαι μετα σου και τουτο σοι το σημειον οτι εγω σε εξαποστελλω εν τω εξαγαγειν σε τον λαον μου εξ Αιγυπτου και λατρευσετε τω θεω εν τω ορει τουτω
13 και ειπεν Μωυσης προς τον θεον ιδου εγω ελευσομαι προς τους υιους Ισραηλ και ερω προς αυτους ο θεος των πατερων υμων απεσταλκεν με προς υμας ερωτησουσιν με τι ονομα αυτω τι ερω προς αυτους
14 και ειπεν ο θεος προς Μωυσην εγω ειμι ο ων και ειπεν ουτως ερεις τοις υιοις Ισραηλ ο ων απεσταλκεν με προς υμας
15 και ειπεν ο θεος παλιν προς Μωυσην ουτως ερεις τοις υιοις Ισραηλ κυριος ο θεος των πατερων υμων θεος Αβρααμ και θεος Ισαακ και θεος Ιακωβ απεσταλκεν με προς υμας τουτο μου εστιν ονομα αιωνιον και μνημοσυνον γενεων γενεαις
16 ελθων ουν συναγαγε την γερουσιαν των υιων Ισραηλ και ερεις προς αυτους κυριος ο θεος των πατερων υμων ωπται μοι θεος Αβρααμ και θεος Ισαακ και θεος Ιακωβ λεγων επισκοπη επεσκεμμαι υμας και οσα συμβεβηκεν υμιν εν Αιγυπτω
17 και ειπον αναβιβασω υμας εκ της κακωσεως των Αιγυπτιων εις την γην των Χαναναιων και Χετταιων και Αμορραιων και Φερεζαιων και Γεργεσαιων και Ευαιων και Ιεβουσαιων εις γην ρεουσαν γαλα και μελι
18 και εισακουσονται σου της φωνης και εισελευση συ και η γερουσια Ισραηλ προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και ερεις προς αυτον ο θεος των Εβραιων προσκεκληται ημας πορευσωμεθα ουν οδον τριων ημερων εις την ερημον ινα θυσωμεν τω θεω ημων
19 εγω δε οιδα οτι ου προησεται υμας Φαραω βασιλευς Αιγυπτου πορευθηναι εαν μη μετα χειρος κραταιας
20 και εκτεινας την χειρα παταξω τους Αιγυπτιους εν πασι τοις θαυμασιοις μου οις ποιησω εν αυτοις και μετα ταυτα εξαποστελει υμας
21 και δωσω χαριν τω λαω τουτω εναντιον των Αιγυπτιων οταν δε αποτρεχητε ουκ απελευσεσθε κενοι
22 αιτησει γυνη παρα γειτονος και συσκηνου αυτης σκευη αργυρα και χρυσα και ιματισμον και επιθησετε επι τους υιους υμων και επι τας θυγατερας υμων και σκυλευσετε τους Αιγυπτιους
1 απεκριθη δε Μωυσης και ειπεν εαν ουν μη πιστευσωσιν μοι μηδε εισακουσωσιν της φωνης μου ερουσιν γαρ οτι ουκ ωπται σοι ο θεος τι ερω προς αυτους
2 ειπεν δε αυτω κυριος τι τουτο εστιν το εν τη χειρι σου ο δε ειπεν ραβδος
3 και ειπεν ριψον αυτην επι την γην και ερριψεν αυτην επι την γην και εγενετο οφις και εφυγεν Μωυσης απ αυτου
4 και ειπεν κυριος προς Μωυσην εκτεινον την χειρα και επιλαβου της κερκου εκτεινας ουν την χειρα επελαβετο της κερκου και εγενετο ραβδος εν τη χειρι αυτου
5 ινα πιστευσωσιν σοι οτι ωπται σοι κυριος ο θεος των πατερων αυτων θεος Αβρααμ και θεος Ισαακ και θεος Ιακωβ
6 ειπεν δε αυτω κυριος παλιν εισενεγκε την χειρα σου εις τον κολπον σου και εισηνεγκεν την χειρα αυτου εις τον κολπον αυτου και εξηνεγκεν την χειρα αυτου εκ του κολπου αυτου και εγενηθη η χειρ αυτου ωσει χιων
7 και ειπεν παλιν εισενεγκε την χειρα σου εις τον κολπον σου και εισηνεγκεν την χειρα εις τον κολπον αυτου και εξηνεγκεν αυτην εκ του κολπου αυτου και παλιν απεκατεστη εις την χροαν της σαρκος αυτου
8 εαν δε μη πιστευσωσιν σοι μηδε εισακουσωσιν της φωνης του σημειου του πρωτου πιστευσουσιν σοι της φωνης του σημειου του εσχατου
9 και εσται εαν μη πιστευσωσιν σοι τοις δυσι σημειοις τουτοις μηδε εισακουσωσιν της φωνης σου λημψη απο του υδατος του ποταμου και εκχεεις επι το ξηρον και εσται το υδωρ ο εαν λαβης απο του ποταμου αιμα επι του ξηρου
10 ειπεν δε Μωυσης προς κυριον δεομαι κυριε ουχ ικανος ειμι προ της εχθες ουδε προ της τριτης ημερας ουδε αφ ου ηρξω λαλειν τω θεραποντι σου ισχνοφωνος και βραδυγλωσσος εγω ειμι
11 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην τις εδωκεν στομα ανθρωπω και τις εποιησεν δυσκωφον και κωφον βλεποντα και τυφλον ουκ εγω ο θεος
12 και νυν πορευου και εγω ανοιξω το στομα σου και συμβιβασω σε ο μελλεις λαλησαι
13 και ειπεν Μωυσης δεομαι κυριε προχειρισαι δυναμενον αλλον ον αποστελεις
14 και θυμωθεις οργη κυριος επι Μωυσην ειπεν ουκ ιδου Ααρων ο αδελφος σου ο Λευιτης επισταμαι οτι λαλων λαλησει αυτος σοι και ιδου αυτος εξελευσεται εις συναντησιν σοι και ιδων σε χαρησεται εν εαυτω
15 και ερεις προς αυτον και δωσεις τα ρηματα μου εις το στομα αυτου και εγω ανοιξω το στομα σου και το στομα αυτου και συμβιβασω υμας α ποιησετε
16 και αυτος σοι προσλαλησει προς τον λαον και αυτος εσται σου στομα συ δε αυτω εση τα προς τον θεον
17 και την ραβδον ταυτην την στραφεισαν εις οφιν λημψη εν τη χειρι σου εν η ποιησεις εν αυτη τα σημεια
18 επορευθη δε Μωυσης και απεστρεψεν προς Ιοθορ τον γαμβρον αυτου και λεγει πορευσομαι και αποστρεψω προς τους αδελφους μου τους εν Αιγυπτω και οψομαι ει ετι ζωσιν και ειπεν Ιοθορ Μωυση βαδιζε υγιαινων
19 μετα δε τας ημερας τας πολλας εκεινας ετελευτησεν ο βασιλευς Αιγυπτου ειπεν δε κυριος προς Μωυσην εν Μαδιαμ βαδιζε απελθε εις Αιγυπτον τεθνηκασιν γαρ παντες οι ζητουντες σου την ψυχην
20 αναλαβων δε Μωυσης την γυναικα και τα παιδια ανεβιβασεν αυτα επι τα υποζυγια και επεστρεψεν εις Αιγυπτον ελαβεν δε Μωυσης την ραβδον την παρα του θεου εν τη χειρι αυτου
21 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην πορευομενου σου και αποστρεφοντος εις Αιγυπτον ορα παντα τα τερατα α εδωκα εν ταις χερσιν σου ποιησεις αυτα εναντιον Φαραω εγω δε σκληρυνω την καρδιαν αυτου και ου μη εξαποστειλη τον λαον
22 συ δε ερεις τω Φαραω ταδε λεγει κυριος υιος πρωτοτοκος μου Ισραηλ
23 ειπα δε σοι εξαποστειλον τον λαον μου ινα μοι λατρευση ει μεν ουν μη βουλει εξαποστειλαι αυτους ορα ουν εγω αποκτενω τον υιον σου τον πρωτοτοκον
24 εγενετο δε εν τη οδω εν τω καταλυματι συνηντησεν αυτω αγγελος κυριου και εζητει αυτον αποκτειναι
25 και λαβουσα Σεπφωρα ψηφον περιετεμεν την ακροβυστιαν του υιου αυτης και προσεπεσεν προς τους ποδας και ειπεν εστη το αιμα της περιτομης του παιδιου μου
26 και απηλθεν απ αυτου διοτι ειπεν εστη το αιμα της περιτομης του παιδιου μου
27 ειπεν δε κυριος προς Ααρων πορευθητι εις συναντησιν Μωυσει εις την ερημον και επορευθη και συνηντησεν αυτω εν τω ορει του θεου και κατεφιλησαν αλληλους
28 και ανηγγειλεν Μωυσης τω Ααρων παντας τους λογους κυριου ους απεστειλεν και παντα τα σημεια α ενετειλατο αυτω
29 επορευθη δε Μωυσης και Ααρων και συνηγαγον την γερουσιαν των υιων Ισραηλ
30 και ελαλησεν Ααρων παντα τα ρηματα ταυτα α ελαλησεν ο θεος προς Μωυσην και εποιησεν τα σημεια εναντιον του λαου
31 και επιστευσεν ο λαος και εχαρη οτι επεσκεψατο ο θεος τους υιους Ισραηλ και οτι ειδεν αυτων την θλιψιν κυψας δε ο λαος προσεκυνησεν
1 και μετα ταυτα εισηλθεν Μωυσης και Ααρων προς Φαραω και ειπαν αυτω ταδε λεγει κυριος ο θεος Ισραηλ εξαποστειλον τον λαον μου ινα μοι εορτασωσιν εν τη ερημω
2 και ειπεν Φαραω τις εστιν ου εισακουσομαι της φωνης αυτου ωστε εξαποστειλαι τους υιους Ισραηλ ουκ οιδα τον κυριον και τον Ισραηλ ουκ εξαποστελλω
3 και λεγουσιν αυτω ο θεος των Εβραιων προσκεκληται ημας πορευσομεθα ουν οδον τριων ημερων εις την ερημον οπως θυσωμεν τω θεω ημων μηποτε συναντηση ημιν θανατος η φονος
4 και ειπεν αυτοις ο βασιλευς Αιγυπτου ινα τι Μωυση και Ααρων διαστρεφετε τον λαον μου απο των εργων απελθατε εκαστος υμων προς τα εργα αυτου
5 και ειπεν Φαραω ιδου νυν πολυπληθει ο λαος μη ουν καταπαυσωμεν αυτους απο των εργων
6 συνεταξεν δε Φαραω τοις εργοδιωκταις του λαου και τοις γραμματευσιν λεγων
7 ουκετι προστεθησεται διδοναι αχυρον τω λαω εις την πλινθουργιαν καθαπερ εχθες και τριτην ημεραν αυτοι πορευεσθωσαν και συναγαγετωσαν εαυτοις αχυρα
8 και την συνταξιν της πλινθειας ης αυτοι ποιουσιν καθ εκαστην ημεραν επιβαλεις αυτοις ουκ αφελεις ουδεν σχολαζουσιν γαρ δια τουτο κεκραγασιν λεγοντες πορευθωμεν και θυσωμεν τω θεω ημων
9 βαρυνεσθω τα εργα των ανθρωπων τουτων και μεριμνατωσαν ταυτα και μη μεριμνατωσαν εν λογοις κενοις
10 κατεσπευδον δε αυτους οι εργοδιωκται και οι γραμματεις και ελεγον προς τον λαον λεγοντες ταδε λεγει Φαραω ουκετι διδωμι υμιν αχυρα
11 αυτοι υμεις πορευομενοι συλλεγετε εαυτοις αχυρα οθεν εαν ευρητε ου γαρ αφαιρειται απο της συνταξεως υμων ουθεν
12 και διεσπαρη ο λαος εν ολη Αιγυπτω συναγαγειν καλαμην εις αχυρα
13 οι δε εργοδιωκται κατεσπευδον αυτους λεγοντες συντελειτε τα εργα τα καθηκοντα καθ ημεραν καθαπερ και οτε το αχυρον εδιδοτο υμιν
14 και εμαστιγωθησαν οι γραμματεις του γενους των υιων Ισραηλ οι κατασταθεντες επ αυτους υπο των επιστατων του Φαραω λεγοντες δια τι ου συνετελεσατε τας συνταξεις υμων της πλινθειας καθαπερ εχθες και τριτην ημεραν και το της σημερον
15 εισελθοντες δε οι γραμματεις των υιων Ισραηλ κατεβοησαν προς Φαραω λεγοντες ινα τι ουτως ποιεις τοις σοις οικεταις
16 αχυρον ου διδοται τοις οικεταις σου και την πλινθον ημιν λεγουσιν ποιειν και ιδου οι παιδες σου μεμαστιγωνται αδικησεις ουν τον λαον σου
17 και ειπεν αυτοις σχολαζετε σχολασται εστε δια τουτο λεγετε πορευθωμεν θυσωμεν τω θεω ημων
18 νυν ουν πορευθεντες εργαζεσθε το γαρ αχυρον ου δοθησεται υμιν και την συνταξιν της πλινθειας αποδωσετε
19 εωρων δε οι γραμματεις των υιων Ισραηλ εαυτους εν κακοις λεγοντες ουκ απολειψετε της πλινθειας το καθηκον τη ημερα
20 συνηντησαν δε Μωυση και Ααρων ερχομενοις εις συναντησιν αυτοις εκπορευομενων αυτων απο Φαραω
21 και ειπαν αυτοις ιδοι ο θεος υμας και κριναι οτι εβδελυξατε την οσμην ημων εναντιον Φαραω και εναντιον των θεραποντων αυτου δουναι ρομφαιαν εις τας χειρας αυτου αποκτειναι ημας
22 επεστρεψεν δε Μωυσης προς κυριον και ειπεν κυριε δια τι εκακωσας τον λαον τουτον και ινα τι απεσταλκας με
23 και αφ ου πεπορευμαι προς Φαραω λαλησαι επι τω σω ονοματι εκακωσεν τον λαον τουτον και ουκ ερρυσω τον λαον σου
1 και ειπεν κυριος προς Μωυσην ηδη οψει α ποιησω τω Φαραω εν γαρ χειρι κραταια εξαποστελει αυτους και εν βραχιονι υψηλω εκβαλει αυτους εκ της γης αυτου
2 ελαλησεν δε ο θεος προς Μωυσην και ειπεν προς αυτον εγω κυριος
3 και ωφθην προς Αβρααμ και Ισαακ και Ιακωβ θεος ων αυτων και το ονομα μου κυριος ουκ εδηλωσα αυτοις
4 και εστησα την διαθηκην μου προς αυτους ωστε δουναι αυτοις την γην των Χαναναιων την γην ην παρωκηκασιν εν η και παρωκησαν επ αυτης
5 και εγω εισηκουσα τον στεναγμον των υιων Ισραηλ ον οι Αιγυπτιοι καταδουλουνται αυτους και εμνησθην της διαθηκης υμων
6 βαδιζε ειπον τοις υιοις Ισραηλ λεγων εγω κυριος και εξαξω υμας απο της δυναστειας των Αιγυπτιων και ρυσομαι υμας εκ της δουλειας και λυτρωσομαι υμας εν βραχιονι υψηλω και κρισει μεγαλη
7 και λημψομαι εμαυτω υμας λαον εμοι και εσομαι υμων θεος και γνωσεσθε οτι εγω κυριος ο θεος υμων ο εξαγαγων υμας εκ της καταδυναστειας των Αιγυπτιων
8 και εισαξω υμας εις την γην εις ην εξετεινα την χειρα μου δουναι αυτην τω Αβρααμ και Ισαακ και Ιακωβ και δωσω υμιν αυτην εν κληρω εγω κυριος
9 ελαλησεν δε Μωυσης ουτως τοις υιοις Ισραηλ και ουκ εισηκουσαν Μωυση απο της ολιγοψυχιας και απο των εργων των σκληρων
10 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην λεγων
11 εισελθε λαλησον Φαραω βασιλει Αιγυπτου ινα εξαποστειλη τους υιους Ισραηλ εκ της γης αυτου
12 ελαλησεν δε Μωυσης εναντι κυριου λεγων ιδου οι υιοι Ισραηλ ουκ εισηκουσαν μου και πως εισακουσεται μου Φαραω εγω δε αλογος ειμι
13 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην και Ααρων και συνεταξεν αυτοις προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου ωστε εξαποστειλαι τους υιους Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου
14 και ουτοι αρχηγοι οικων πατριων αυτων υιοι Ρουβην πρωτοτοκου Ισραηλ Ενωχ και Φαλλους Ασρων και Χαρμι αυτη η συγγενεια Ρουβην
15 και υιοι Συμεων Ιεμουηλ και Ιαμιν και Αωδ και Ιαχιν και Σααρ και Σαουλ ο εκ της Φοινισσης αυται αι πατριαι των υιων Συμεων
16 και ταυτα τα ονοματα των υιων Λευι κατα συγγενειας αυτων Γεδσων Κααθ και Μεραρι και τα ετη της ζωης Λευι εκατον τριακοντα επτα
17 και ουτοι υιοι Γεδσων Λοβενι και Σεμει οικοι πατριας αυτων
18 και υιοι Κααθ Αμβραμ και Ισσααρ Χεβρων και Οζιηλ και τα ετη της ζωης Κααθ εκατον τριακοντα ετη
19 και υιοι Μεραρι Μοολι και Ομουσι ουτοι οικοι πατριων Λευι κατα συγγενειας αυτων
20 και ελαβεν Αμβραμ την Ιωχαβεδ θυγατερα του αδελφου του πατρος αυτου εαυτω εις γυναικα και εγεννησεν αυτω τον τε Ααρων και Μωυσην και Μαριαμ την αδελφην αυτων τα δε ετη της ζωης Αμβραμ εκατον τριακοντα δυο ετη
21 και υιοι Ισσααρ Κορε και Ναφεκ και Ζεχρι
22 και υιοι Οζιηλ Ελισαφαν και Σετρι
23 ελαβεν δε Ααρων την Ελισαβεθ θυγατερα Αμιναδαβ αδελφην Ναασσων αυτω γυναικα και ετεκεν αυτω τον τε Ναδαβ και Αβιουδ και Ελεαζαρ και Ιθαμαρ
24 υιοι δε Κορε Ασιρ και Ελκανα και Αβιασαφ αυται αι γενεσεις Κορε
25 και Ελεαζαρ ο του Ααρων ελαβεν των θυγατερων Φουτιηλ αυτω γυναικα και ετεκεν αυτω τον Φινεες αυται αι αρχαι πατριας Λευιτων κατα γενεσεις αυτων
26 ουτος Ααρων και Μωυσης οις ειπεν αυτοις ο θεος εξαγαγειν τους υιους Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου συν δυναμει αυτων
27 ουτοι εισιν οι διαλεγομενοι προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και εξηγαγον τους υιους Ισραηλ εξ Αιγυπτου αυτος Ααρων και Μωυσης
28 η ημερα ελαλησεν κυριος Μωυση εν γη Αιγυπτω
29 και ελαλησεν κυριος προς Μωυσην λεγων εγω κυριος λαλησον προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου οσα εγω λεγω προς σε
30 και ειπεν Μωυσης εναντιον κυριου ιδου εγω ισχνοφωνος ειμι και πως εισακουσεται μου Φαραω
1 και ειπεν κυριος προς Μωυσην λεγων ιδου δεδωκα σε θεον Φαραω και Ααρων ο αδελφος σου εσται σου προφητης
2 συ δε λαλησεις αυτω παντα οσα σοι εντελλομαι ο δε Ααρων ο αδελφος σου λαλησει προς Φαραω ωστε εξαποστειλαι τους υιους Ισραηλ εκ της γης αυτου
3 εγω δε σκληρυνω την καρδιαν Φαραω και πληθυνω τα σημεια μου και τα τερατα εν γη Αιγυπτω
4 και ουκ εισακουσεται υμων Φαραω και επιβαλω την χειρα μου επ Αιγυπτον και εξαξω συν δυναμει μου τον λαον μου τους υιους Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου συν εκδικησει μεγαλη
5 και γνωσονται παντες οι Αιγυπτιοι οτι εγω ειμι κυριος εκτεινων την χειρα επ Αιγυπτον και εξαξω τους υιους Ισραηλ εκ μεσου αυτων
6 εποιησεν δε Μωυσης και Ααρων καθαπερ ενετειλατο αυτοις κυριος ουτως εποιησαν
7 Μωυσης δε ην ετων ογδοηκοντα Ααρων δε ο αδελφος αυτου ετων ογδοηκοντα τριων ηνικα ελαλησεν προς Φαραω
8 και ειπεν κυριος προς Μωυσην και Ααρων λεγων
9 και εαν λαληση προς υμας Φαραω λεγων δοτε ημιν σημειον η τερας και ερεις Ααρων τω αδελφω σου λαβε την ραβδον και ριψον αυτην επι την γην εναντιον Φαραω και εναντιον των θεραποντων αυτου και εσται δρακων
10 εισηλθεν δε Μωυσης και Ααρων εναντιον Φαραω και των θεραποντων αυτου και εποιησαν ουτως καθαπερ ενετειλατο αυτοις κυριος και ερριψεν Ααρων την ραβδον εναντιον Φαραω και εναντιον των θεραποντων αυτου και εγενετο δρακων
11 συνεκαλεσεν δε Φαραω τους σοφιστας Αιγυπτου και τους φαρμακους και εποιησαν και οι επαοιδοι των Αιγυπτιων ταις φαρμακειαις αυτων ωσαυτως
12 και ερριψαν εκαστος την ραβδον αυτου και εγενοντο δρακοντες και κατεπιεν η ραβδος η Ααρων τας εκεινων ραβδους
13 και κατισχυσεν η καρδια Φαραω και ουκ εισηκουσεν αυτων καθαπερ ελαλησεν αυτοις κυριος
14 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην βεβαρηται η καρδια Φαραω του μη εξαποστειλαι τον λαον
15 βαδισον προς Φαραω το πρωι ιδου αυτος εκπορευεται επι το υδωρ και στηση συναντων αυτω επι το χειλος του ποταμου και την ραβδον την στραφεισαν εις οφιν λημψη εν τη χειρι σου
16 και ερεις προς αυτον κυριος ο θεος των Εβραιων απεσταλκεν με προς σε λεγων εξαποστειλον τον λαον μου ινα μοι λατρευση εν τη ερημω και ιδου ουκ εισηκουσας εως τουτου
17 ταδε λεγει κυριος εν τουτω γνωση οτι εγω κυριος ιδου εγω τυπτω τη ραβδω τη εν τη χειρι μου επι το υδωρ το εν τω ποταμω και μεταβαλει εις αιμα
18 και οι ιχθυες οι εν τω ποταμω τελευτησουσιν και εποζεσει ο ποταμος και ου δυνησονται οι Αιγυπτιοι πιειν υδωρ απο του ποταμου
19 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην ειπον Ααρων τω αδελφω σου λαβε την ραβδον σου και εκτεινον την χειρα σου επι τα υδατα Αιγυπτου και επι τους ποταμους αυτων και επι τας διωρυγας αυτων και επι τα ελη αυτων και επι παν συνεστηκος υδωρ αυτων και εσται αιμα και εγενετο αιμα εν παση γη Αιγυπτου εν τε τοις ξυλοις και εν τοις λιθοις
20 και εποιησαν ουτως Μωυσης και Ααρων καθαπερ ενετειλατο αυτοις κυριος και επαρας τη ραβδω αυτου επαταξεν το υδωρ το εν τω ποταμω εναντιον Φαραω και εναντιον των θεραποντων αυτου και μετεβαλεν παν το υδωρ το εν τω ποταμω εις αιμα
21 και οι ιχθυες οι εν τω ποταμω ετελευτησαν και επωζεσεν ο ποταμος και ουκ ηδυναντο οι Αιγυπτιοι πιειν υδωρ εκ του ποταμου και ην το αιμα εν παση γη Αιγυπτου
22 εποιησαν δε ωσαυτως και οι επαοιδοι των Αιγυπτιων ταις φαρμακειαις αυτων και εσκληρυνθη η καρδια Φαραω και ουκ εισηκουσεν αυτων καθαπερ ειπεν κυριος
23 επιστραφεις δε Φαραω εισηλθεν εις τον οικον αυτου και ουκ επεστησεν τον νουν αυτου ουδε επι τουτω
24 ωρυξαν δε παντες οι Αιγυπτιοι κυκλω του ποταμου ωστε πιειν υδωρ και ουκ ηδυναντο πιειν υδωρ απο του ποταμου
25 και ανεπληρωθησαν επτα ημεραι μετα το παταξαι κυριον τον ποταμον
26 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην εισελθε προς Φαραω και ερεις προς αυτον ταδε λεγει κυριος εξαποστειλον τον λαον μου ινα μοι λατρευσωσιν
27 ει δε μη βουλει συ εξαποστειλαι ιδου εγω τυπτω παντα τα ορια σου τοις βατραχοις
28 και εξερευξεται ο ποταμος βατραχους και αναβαντες εισελευσονται εις τους οικους σου και εις τα ταμιεια των κοιτωνων σου και επι των κλινων σου και εις τους οικους των θεραποντων σου και του λαου σου και εν τοις φυραμασιν σου και εν τοις κλιβανοις σου
29 και επι σε και επι τους θεραποντας σου και επι τον λαον σου αναβησονται οι βατραχοι
1 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην ειπον Ααρων τω αδελφω σου εκτεινον τη χειρι την ραβδον σου επι τους ποταμους και επι τας διωρυγας και επι τα ελη και αναγαγε τους βατραχους
2 και εξετεινεν Ααρων την χειρα επι τα υδατα Αιγυπτου και ανηγαγεν τους βατραχους και ανεβιβασθη ο βατραχος και εκαλυψεν την γην Αιγυπτου
3 εποιησαν δε ωσαυτως και οι επαοιδοι των Αιγυπτιων ταις φαρμακειαις αυτων και ανηγαγον τους βατραχους επι γην Αιγυπτου
4 και εκαλεσεν Φαραω Μωυσην και Ααρων και ειπεν ευξασθε περι εμου προς κυριον και περιελετω τους βατραχους απ εμου και απο του εμου λαου και εξαποστελω τον λαον και θυσωσιν κυριω
5 ειπεν δε Μωυσης προς Φαραω ταξαι προς με ποτε ευξωμαι περι σου και περι των θεραποντων σου και περι του λαου σου αφανισαι τους βατραχους απο σου και απο του λαου σου και εκ των οικιων υμων πλην εν τω ποταμω υπολειφθησονται
6 ο δε ειπεν εις αυριον ειπεν ουν ως ειρηκας ινα ειδης οτι ουκ εστιν αλλος πλην κυριου
7 και περιαιρεθησονται οι βατραχοι απο σου και εκ των οικιων υμων και εκ των επαυλεων και απο των θεραποντων σου και απο του λαου σου πλην εν τω ποταμω υπολειφθησονται
8 εξηλθεν δε Μωυσης και Ααρων απο Φαραω και εβοησεν Μωυσης προς κυριον περι του ορισμου των βατραχων ως εταξατο Φαραω
9 εποιησεν δε κυριος καθαπερ ειπεν Μωυσης και ετελευτησαν οι βατραχοι εκ των οικιων και εκ των επαυλεων και εκ των αγρων
10 και συνηγαγον αυτους θιμωνιας θιμωνιας και ωζεσεν η γη
11 ιδων δε Φαραω οτι γεγονεν αναψυξις εβαρυνθη η καρδια αυτου και ουκ εισηκουσεν αυτων καθαπερ ελαλησεν κυριος
12 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην ειπον Ααρων εκτεινον τη χειρι την ραβδον σου και παταξον το χωμα της γης και εσονται σκνιφες εν τε τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσιν και εν παση γη Αιγυπτου
13 εξετεινεν ουν Ααρων τη χειρι την ραβδον και επαταξεν το χωμα της γης και εγενοντο οι σκνιφες εν τε τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσιν και εν παντι χωματι της γης εγενοντο οι σκνιφες εν παση γη Αιγυπτου
14 εποιησαν δε ωσαυτως και οι επαοιδοι ταις φαρμακειαις αυτων εξαγαγειν τον σκνιφα και ουκ ηδυναντο και εγενοντο οι σκνιφες εν τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσιν
15 ειπαν ουν οι επαοιδοι τω Φαραω δακτυλος θεου εστιν τουτο και εσκληρυνθη η καρδια Φαραω και ουκ εισηκουσεν αυτων καθαπερ ελαλησεν κυριος
16 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην ορθρισον το πρωι και στηθι εναντιον Φαραω και ιδου αυτος εξελευσεται επι το υδωρ και ερεις προς αυτον ταδε λεγει κυριος εξαποστειλον τον λαον μου ινα μοι λατρευσωσιν εν τη ερημω
17 εαν δε μη βουλη εξαποστειλαι τον λαον μου ιδου εγω επαποστελλω επι σε και επι τους θεραποντας σου και επι τον λαον σου και επι τους οικους υμων κυνομυιαν και πλησθησονται αι οικιαι των Αιγυπτιων της κυνομυιης και εις την γην εφ ης εισιν επ αυτης
18 και παραδοξασω εν τη ημερα εκεινη την γην Γεσεμ εφ ης ο λαος μου επεστιν επ αυτης εφ ης ουκ εσται εκει η κυνομυια ινα ειδης οτι εγω ειμι κυριος ο κυριος πασης της γης
19 και δωσω διαστολην ανα μεσον του εμου λαου και ανα μεσον του σου λαου εν δε τη αυριον εσται το σημειον τουτο επι της γης
20 εποιησεν δε κυριος ουτως και παρεγενετο η κυνομυια πληθος εις τους οικους Φαραω και εις τους οικους των θεραποντων αυτου και εις πασαν την γην Αιγυπτου και εξωλεθρευθη η γη απο της κυνομυιης
21 εκαλεσεν δε Φαραω Μωυσην και Ααρων λεγων ελθοντες θυσατε τω θεω υμων εν τη γη
22 και ειπεν Μωυσης ου δυνατον γενεσθαι ουτως τα γαρ βδελυγματα των Αιγυπτιων θυσομεν κυριω τω θεω ημων εαν γαρ θυσωμεν τα βδελυγματα των Αιγυπτιων εναντιον αυτων λιθοβοληθησομεθα
23 οδον τριων ημερων πορευσομεθα εις την ερημον και θυσομεν κυριω τω θεω ημων καθαπερ ειπεν ημιν
24 και ειπεν Φαραω εγω αποστελλω υμας και θυσατε κυριω τω θεω υμων εν τη ερημω αλλ ου μακραν αποτενειτε πορευθηναι ευξασθε ουν περι εμου προς κυριον
25 ειπεν δε Μωυσης οδε εγω εξελευσομαι απο σου και ευξομαι προς τον θεον και απελευσεται η κυνομυια απο σου και απο των θεραποντων σου και του λαου σου αυριον μη προσθης ετι Φαραω εξαπατησαι του μη εξαποστειλαι τον λαον θυσαι κυριω
26 εξηλθεν δε Μωυσης απο Φαραω και ηυξατο προς τον θεον
27 εποιησεν δε κυριος καθαπερ ειπεν Μωυσης και περιειλεν την κυνομυιαν απο Φαραω και των θεραποντων αυτου και του λαου αυτου και ου κατελειφθη ουδεμια
28 και εβαρυνεν Φαραω την καρδιαν αυτου και επι του καιρου τουτου και ουκ ηθελησεν εξαποστειλαι τον λαον
1 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην εισελθε προς Φαραω και ερεις αυτω ταδε λεγει κυριος ο θεος των Εβραιων εξαποστειλον τον λαον μου ινα μοι λατρευσωσιν
2 ει μεν ουν μη βουλει εξαποστειλαι τον λαον μου αλλ ετι εγκρατεις αυτου
3 ιδου χειρ κυριου επεσται εν τοις κτηνεσιν σου τοις εν τοις πεδιοις εν τε τοις ιπποις και εν τοις υποζυγιοις και ταις καμηλοις και βουσιν και προβατοις θανατος μεγας σφοδρα
4 και παραδοξασω εγω εν τω καιρω εκεινω ανα μεσον των κτηνων των Αιγυπτιων και ανα μεσον των κτηνων των υιων Ισραηλ ου τελευτησει απο παντων των του Ισραηλ υιων ρητον
5 και εδωκεν ο θεος ορον λεγων εν τη αυριον ποιησει κυριος το ρημα τουτο επι της γης
6 και εποιησεν κυριος το ρημα τουτο τη επαυριον και ετελευτησεν παντα τα κτηνη των Αιγυπτιων απο δε των κτηνων των υιων Ισραηλ ουκ ετελευτησεν ουδεν
7 ιδων δε Φαραω οτι ουκ ετελευτησεν απο παντων των κτηνων των υιων Ισραηλ ουδεν εβαρυνθη η καρδια Φαραω και ουκ εξαπεστειλεν τον λαον
8 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην και Ααρων λεγων λαβετε υμεις πληρεις τας χειρας αιθαλης καμιναιας και πασατω Μωυσης εις τον ουρανον εναντιον Φαραω και εναντιον των θεραποντων αυτου
9 και γενηθητω κονιορτος επι πασαν την γην Αιγυπτου και εσται επι τους ανθρωπους και επι τα τετραποδα ελκη φλυκτιδες αναζεουσαι εν τε τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσιν και εν παση γη Αιγυπτου
10 και ελαβεν την αιθαλην της καμιναιας εναντιον Φαραω και επασεν αυτην Μωυσης εις τον ουρανον και εγενετο ελκη φλυκτιδες αναζεουσαι εν τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσιν
11 και ουκ ηδυναντο οι φαρμακοι στηναι εναντιον Μωυση δια τα ελκη εγενετο γαρ τα ελκη εν τοις φαρμακοις και εν παση γη Αιγυπτου
12 εσκληρυνεν δε κυριος την καρδιαν Φαραω και ουκ εισηκουσεν αυτων καθα συνεταξεν κυριος
13 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην ορθρισον το πρωι και στηθι εναντιον Φαραω και ερεις προς αυτον ταδε λεγει κυριος ο θεος των Εβραιων εξαποστειλον τον λαον μου ινα λατρευσωσιν μοι
14 εν τω γαρ νυν καιρω εγω εξαποστελλω παντα τα συναντηματα μου εις την καρδιαν σου και των θεραποντων σου και του λαου σου ιν ειδης οτι ουκ εστιν ως εγω αλλος εν παση τη γη
15 νυν γαρ αποστειλας την χειρα παταξω σε και τον λαον σου θανατω και εκτριβηση απο της γης
16 και ενεκεν τουτου διετηρηθης ινα ενδειξωμαι εν σοι την ισχυν μου και οπως διαγγελη το ονομα μου εν παση τη γη
17 ετι ουν συ εμποιη του λαου μου του μη εξαποστειλαι αυτους
18 ιδου εγω υω ταυτην την ωραν αυριον χαλαζαν πολλην σφοδρα ητις τοιαυτη ου γεγονεν εν Αιγυπτω αφ ης ημερας εκτισται εως της ημερας ταυτης
19 νυν ουν κατασπευσον συναγαγειν τα κτηνη σου και οσα σοι εστιν εν τω πεδιω παντες γαρ οι ανθρωποι και τα κτηνη οσα αν ευρεθη εν τω πεδιω και μη εισελθη εις οικιαν πεση δε επ αυτα η χαλαζα τελευτησει
20 ο φοβουμενος το ρημα κυριου των θεραποντων Φαραω συνηγαγεν τα κτηνη αυτου εις τους οικους
21 ος δε μη προσεσχεν τη διανοια εις το ρημα κυριου αφηκεν τα κτηνη εν τοις πεδιοις
22 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην εκτεινον την χειρα σου εις τον ουρανον και εσται χαλαζα επι πασαν γην Αιγυπτου επι τε τους ανθρωπους και τα κτηνη και επι πασαν βοτανην την επι της γης
23 εξετεινεν δε Μωυσης την χειρα εις τον ουρανον και κυριος εδωκεν φωνας και χαλαζαν και διετρεχεν το πυρ επι της γης και εβρεξεν κυριος χαλαζαν επι πασαν γην Αιγυπτου
24 ην δε η χαλαζα και το πυρ φλογιζον εν τη χαλαζη η δε χαλαζα πολλη σφοδρα σφοδρα ητις τοιαυτη ου γεγονεν εν Αιγυπτω αφ ου γεγενηται επ αυτης εθνος
25 επαταξεν δε η χαλαζα εν παση γη Αιγυπτου απο ανθρωπου εως κτηνους και πασαν βοτανην την εν τω πεδιω επαταξεν η χαλαζα και παντα τα ξυλα τα εν τοις πεδιοις συνετριψεν η χαλαζα
26 πλην εν γη Γεσεμ ου ησαν οι υιοι Ισραηλ ουκ εγενετο η χαλαζα
27 αποστειλας δε Φαραω εκαλεσεν Μωυσην και Ααρων και ειπεν αυτοις ημαρτηκα το νυν ο κυριος δικαιος εγω δε και ο λαος μου ασεβεις
28 ευξασθε ουν περι εμου προς κυριον και παυσασθω του γενηθηναι φωνας θεου και χαλαζαν και πυρ και εξαποστελω υμας και ουκετι προσθησεσθε μενειν
29 ειπεν δε αυτω Μωυσης ως αν εξελθω την πολιν εκπετασω τας χειρας μου προς κυριον και αι φωναι παυσονται και η χαλαζα και ο υετος ουκ εσται ετι ινα γνως οτι του κυριου η γη
30 και συ και οι θεραποντες σου επισταμαι οτι ουδεπω πεφοβησθε τον κυριον
31 το δε λινον και η κριθη επληγη η γαρ κριθη παρεστηκυια το δε λινον σπερματιζον
32 ο δε πυρος και η ολυρα ουκ επληγη οψιμα γαρ ην
33 εξηλθεν δε Μωυσης απο Φαραω εκτος της πολεως και εξεπετασεν τας χειρας προς κυριον και αι φωναι επαυσαντο και η χαλαζα και ο υετος ουκ εσταξεν ετι επι την γην
34 ιδων δε Φαραω οτι πεπαυται ο υετος και η χαλαζα και αι φωναι προσεθετο του αμαρτανειν και εβαρυνεν αυτου την καρδιαν και των θεραποντων αυτου
35 και εσκληρυνθη η καρδια Φαραω και ουκ εξαπεστειλεν τους υιους Ισραηλ καθαπερ ελαλησεν κυριος τω Μωυση
1 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην λεγων εισελθε προς Φαραω εγω γαρ εσκληρυνα αυτου την καρδιαν και των θεραποντων αυτου ινα εξης επελθη τα σημεια ταυτα επ αυτους
2 οπως διηγησησθε εις τα ωτα των τεκνων υμων και τοις τεκνοις των τεκνων υμων οσα εμπεπαιχα τοις Αιγυπτιοις και τα σημεια μου α εποιησα εν αυτοις και γνωσεσθε οτι εγω κυριος
3 εισηλθεν δε Μωυσης και Ααρων εναντιον Φαραω και ειπαν αυτω ταδε λεγει κυριος ο θεος των Εβραιων εως τινος ου βουλει εντραπηναι με εξαποστειλον τον λαον μου ινα λατρευσωσιν μοι
4 εαν δε μη θελης συ εξαποστειλαι τον λαον μου ιδου εγω επαγω ταυτην την ωραν αυριον ακριδα πολλην επι παντα τα ορια σου
5 και καλυψει την οψιν της γης και ου δυνηση κατιδειν την γην και κατεδεται παν το περισσον της γης το καταλειφθεν ο κατελιπεν υμιν η χαλαζα και κατεδεται παν ξυλον το φυομενον υμιν επι της γης
6 και πλησθησονται σου αι οικιαι και αι οικιαι των θεραποντων σου και πασαι αι οικιαι εν παση γη των Αιγυπτιων α ουδεποτε εωρακασιν οι πατερες σου ουδε οι προπαπποι αυτων αφ ης ημερας γεγονασιν επι της γης εως της ημερας ταυτης και εκκλινας Μωυσης εξηλθεν απο Φαραω
7 και λεγουσιν οι θεραποντες Φαραω προς αυτον εως τινος εσται τουτο ημιν σκωλον εξαποστειλον τους ανθρωπους οπως λατρευσωσιν τω θεω αυτων η ειδεναι βουλει οτι απολωλεν Αιγυπτος
8 και απεστρεψαν τον τε Μωυσην και Ααρων προς Φαραω και ειπεν αυτοις πορευεσθε και λατρευσατε τω θεω υμων τινες δε και τινες εισιν οι πορευομενοι
9 και λεγει Μωυσης συν τοις νεανισκοις και πρεσβυτεροις πορευσομεθα συν τοις υιοις και θυγατρασιν και προβατοις και βουσιν ημων εστιν γαρ εορτη κυριου του θεου ημων
10 και ειπεν προς αυτους εστω ουτως κυριος μεθ υμων καθοτι αποστελλω υμας μη και την αποσκευην υμων ιδετε οτι πονηρια προκειται υμιν
11 μη ουτως πορευεσθωσαν δε οι ανδρες και λατρευσατε τω θεω τουτο γαρ αυτοι ζητειτε εξεβαλον δε αυτους απο προσωπου Φαραω
12 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην εκτεινον την χειρα επι γην Αιγυπτου και αναβητω ακρις επι την γην και κατεδεται πασαν βοτανην της γης και παντα τον καρπον των ξυλων ον υπελιπετο η χαλαζα
13 και επηρεν Μωυσης την ραβδον εις τον ουρανον και κυριος επηγαγεν ανεμον νοτον επι την γην ολην την ημεραν εκεινην και ολην την νυκτα το πρωι εγενηθη και ο ανεμος ο νοτος ανελαβεν την ακριδα
14 και ανηγαγεν αυτην επι πασαν γην Αιγυπτου και κατεπαυσεν επι παντα τα ορια Αιγυπτου πολλη σφοδρα προτερα αυτης ου γεγονεν τοιαυτη ακρις και μετα ταυτα ουκ εσται ουτως
15 και εκαλυψεν την οψιν της γης και εφθαρη η γη και κατεφαγεν πασαν βοτανην της γης και παντα τον καρπον των ξυλων ος υπελειφθη απο της χαλαζης ουχ υπελειφθη χλωρον ουδεν εν τοις ξυλοις και εν παση βοτανη του πεδιου εν παση γη Αιγυπτου
16 κατεσπευδεν δε Φαραω καλεσαι Μωυσην και Ααρων λεγων ημαρτηκα εναντιον κυριου του θεου υμων και εις υμας
17 προσδεξασθε ουν μου την αμαρτιαν ετι νυν και προσευξασθε προς κυριον τον θεον υμων και περιελετω απ εμου τον θανατον τουτον
18 εξηλθεν δε Μωυσης απο Φαραω και ηυξατο προς τον θεον
19 και μετεβαλεν κυριος ανεμον απο θαλασσης σφοδρον και ανελαβεν την ακριδα και ενεβαλεν αυτην εις την ερυθραν θαλασσαν και ουχ υπελειφθη ακρις μια εν παση γη Αιγυπτου
20 και εσκληρυνεν κυριος την καρδιαν Φαραω και ουκ εξαπεστειλεν τους υιους Ισραηλ
21 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην εκτεινον την χειρα σου εις τον ουρανον και γενηθητω σκοτος επι γην Αιγυπτου ψηλαφητον σκοτος
22 εξετεινεν δε Μωυσης την χειρα εις τον ουρανον και εγενετο σκοτος γνοφος θυελλα επι πασαν γην Αιγυπτου τρεις ημερας
23 και ουκ ειδεν ουδεις τον αδελφον αυτου τρεις ημερας και ουκ εξανεστη ουδεις εκ της κοιτης αυτου τρεις ημερας πασι δε τοις υιοις Ισραηλ ην φως εν πασιν οις κατεγινοντο
24 και εκαλεσεν Φαραω Μωυσην και Ααρων λεγων βαδιζετε λατρευσατε κυριω τω θεω υμων πλην των προβατων και των βοων υπολιπεσθε και η αποσκευη υμων αποτρεχετω μεθ υμων
25 και ειπεν Μωυσης αλλα και συ δωσεις ημιν ολοκαυτωματα και θυσιας α ποιησομεν κυριω τω θεω ημων
26 και τα κτηνη ημων πορευσεται μεθ ημων και ουχ υπολειψομεθα οπλην απ αυτων γαρ λημψομεθα λατρευσαι κυριω τω θεω ημων ημεις δε ουκ οιδαμεν τι λατρευσωμεν κυριω τω θεω ημων εως του ελθειν ημας εκει
27 εσκληρυνεν δε κυριος την καρδιαν Φαραω και ουκ εβουληθη εξαποστειλαι αυτους
28 και λεγει Φαραω απελθε απ εμου προσεχε σεαυτω ετι προσθειναι ιδειν μου το προσωπον η δ αν ημερα οφθης μοι αποθανη
29 λεγει δε Μωυσης ειρηκας ουκετι οφθησομαι σοι εις προσωπον
1 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην ετι μιαν πληγην επαξω επι Φαραω και επ Αιγυπτον και μετα ταυτα εξαποστελει υμας εντευθεν οταν δε εξαποστελλη υμας συν παντι εκβαλει υμας εκβολη
2 λαλησον ουν κρυφη εις τα ωτα του λαου και αιτησατω εκαστος παρα του πλησιον και γυνη παρα της πλησιον σκευη αργυρα και χρυσα και ιματισμον
3 κυριος δε εδωκεν την χαριν τω λαω αυτου εναντιον των Αιγυπτιων και εχρησαν αυτοις και ο ανθρωπος Μωυσης μεγας εγενηθη σφοδρα εναντιον των Αιγυπτιων και εναντιον Φαραω και εναντιον παντων των θεραποντων αυτου
4 και ειπεν Μωυσης ταδε λεγει κυριος περι μεσας νυκτας εγω εισπορευομαι εις μεσον Αιγυπτου
5 και τελευτησει παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτω απο πρωτοτοκου Φαραω ος καθηται επι του θρονου και εως πρωτοτοκου της θεραπαινης της παρα τον μυλον και εως πρωτοτοκου παντος κτηνους
6 και εσται κραυγη μεγαλη κατα πασαν γην Αιγυπτου ητις τοιαυτη ου γεγονεν και τοιαυτη ουκετι προστεθησεται
7 και εν πασι τοις υιοις Ισραηλ ου γρυξει κυων τη γλωσση αυτου απο ανθρωπου εως κτηνους οπως ειδης οσα παραδοξασει κυριος ανα μεσον των Αιγυπτιων και του Ισραηλ
8 και καταβησονται παντες οι παιδες σου ουτοι προς με και προκυνησουσιν με λεγοντες εξελθε συ και πας ο λαος σου ου συ αφηγη και μετα ταυτα εξελευσομαι εξηλθεν δε Μωυσης απο Φαραω μετα θυμου
9 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην ουκ εισακουσεται υμων Φαραω ινα πληθυνων πληθυνω μου τα σημεια και τα τερατα εν γη Αιγυπτω
10 Μωυσης δε και Ααρων εποιησαν παντα τα σημεια και τα τερατα ταυτα εν γη Αιγυπτω εναντιον Φαραω εσκληρυνεν δε κυριος την καρδιαν Φαραω και ουκ ηθελησεν εξαποστειλαι τους υιους Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου
1 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην και Ααρων εν γη Αιγυπτου λεγων
2 ο μην ουτος υμιν αρχη μηνων πρωτος εστιν υμιν εν τοις μησιν του ενιαυτου
3 λαλησον προς πασαν συναγωγην υιων Ισραηλ λεγων τη δεκατη του μηνος τουτου λαβετωσαν εκαστος προβατον κατ οικους πατριων εκαστος προβατον κατ οικιαν
4 εαν δε ολιγοστοι ωσιν οι εν τη οικια ωστε μη ικανους ειναι εις προβατον συλλημψεται μεθ εαυτου τον γειτονα τον πλησιον αυτου κατα αριθμον ψυχων εκαστος το αρκουν αυτω συναριθμησεται εις προβατον
5 προβατον τελειον αρσεν ενιαυσιον εσται υμιν απο των αρνων και των εριφων λημψεσθε
6 και εσται υμιν διατετηρημενον εως της τεσσαρεσκαιδεκατης του μηνος τουτου και σφαξουσιν αυτο παν το πληθος συναγωγης υιων Ισραηλ προς εσπεραν
7 και λημψονται απο του αιματος και θησουσιν επι των δυο σταθμων και επι την φλιαν εν τοις οικοις εν οις εαν φαγωσιν αυτα εν αυτοις
8 και φαγονται τα κρεα τη νυκτι ταυτη οπτα πυρι και αζυμα επι πικριδων εδονται
9 ουκ εδεσθε απ αυτων ωμον ουδε ηψημενον εν υδατι αλλ η οπτα πυρι κεφαλην συν τοις ποσιν και τοις ενδοσθιοις
10 ουκ απολειψετε απ αυτου εως πρωι και οστουν ου συντριψετε απ αυτου τα δε καταλειπομενα απ αυτου εως πρωι εν πυρι κατακαυσετε
11 ουτως δε φαγεσθε αυτο αι οσφυες υμων περιεζωσμεναι και τα υποδηματα εν τοις ποσιν υμων και αι βακτηριαι εν ταις χερσιν υμων και εδεσθε αυτο μετα σπουδης πασχα εστιν κυριω
12 και διελευσομαι εν γη Αιγυπτω εν τη νυκτι ταυτη και παταξω παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτω απο ανθρωπου εως κτηνους και εν πασι τοις θεοις των Αιγυπτιων ποιησω την εκδικησιν εγω κυριος
13 και εσται το αιμα υμιν εν σημειω επι των οικιων εν αις υμεις εστε εκει και οψομαι το αιμα και σκεπασω υμας και ουκ εσται εν υμιν πληγη του εκτριβηναι οταν παιω εν γη Αιγυπτω
14 και εσται η ημερα υμιν αυτη μνημοσυνον και εορτασετε αυτην εορτην κυριω εις πασας τας γενεας υμων νομιμον αιωνιον εορτασετε αυτην
15 επτα ημερας αζυμα εδεσθε απο δε της ημερας της πρωτης αφανιειτε ζυμην εκ των οικιων υμων πας ος αν φαγη ζυμην εξολεθρευθησεται η ψυχη εκεινη εξ Ισραηλ απο της ημερας της πρωτης εως της ημερας της εβδομης
16 και η ημερα η πρωτη κληθησεται αγια και η ημερα η εβδομη κλητη αγια εσται υμιν παν εργον λατρευτον ου ποιησετε εν αυταις πλην οσα ποιηθησεται παση ψυχη τουτο μονον ποιηθησεται υμιν
17 και φυλαξεσθε την εντολην ταυτην εν γαρ τη ημερα ταυτη εξαξω την δυναμιν υμων εκ γης Αιγυπτου και ποιησετε την ημεραν ταυτην εις γενεας υμων νομιμον αιωνιον
18 εναρχομενου τη τεσσαρεσκαιδεκατη ημερα του μηνος του πρωτου αφ εσπερας εδεσθε αζυμα εως ημερας μιας και εικαδος του μηνος εως εσπερας
19 επτα ημερας ζυμη ουχ ευρεθησεται εν ταις οικιαις υμων πας ος αν φαγη ζυμωτον εξολεθρευθησεται η ψυχη εκεινη εκ συναγωγης Ισραηλ εν τε τοις γειωραις και αυτοχθοσιν της γης
20 παν ζυμωτον ουκ εδεσθε εν παντι δε κατοικητηριω υμων εδεσθε αζυμα
21 εκαλεσεν δε Μωυσης πασαν γερουσιαν υιων Ισραηλ και ειπεν προς αυτους απελθοντες λαβετε υμιν εαυτοις προβατον κατα συγγενειας υμων και θυσατε το πασχα
22 λημψεσθε δε δεσμην υσσωπου και βαψαντες απο του αιματος του παρα την θυραν καθιξετε της φλιας και επ αμφοτερων των σταθμων απο του αιματος ο εστιν παρα την θυραν υμεις δε ουκ εξελευσεσθε εκαστος την θυραν του οικου αυτου εως πρωι
23 και παρελευσεται κυριος παταξαι τους Αιγυπτιους και οψεται το αιμα επι της φλιας και επ αμφοτερων των σταθμων και παρελευσεται κυριος την θυραν και ουκ αφησει τον ολεθρευοντα εισελθειν εις τας οικιας υμων παταξαι
24 και φυλαξεσθε το ρημα τουτο νομιμον σεαυτω και τοις υιοις σου εως αιωνος
25 εαν δε εισελθητε εις την γην ην αν δω κυριος υμιν καθοτι ελαλησεν φυλαξεσθε την λατρειαν ταυτην
26 και εσται εαν λεγωσιν προς υμας οι υιοι υμων τις η λατρεια αυτη
27 και ερειτε αυτοις θυσια το πασχα τουτο κυριω ως εσκεπασεν τους οικους των υιων Ισραηλ εν Αιγυπτω ηνικα επαταξεν τους Αιγυπτιους τους δε οικους ημων ερρυσατο και κυψας ο λαος προσεκυνησεν
28 και απελθοντες εποιησαν οι υιοι Ισραηλ καθα ενετειλατο κυριος τω Μωυση και Ααρων ουτως εποιησαν
29 εγενηθη δε μεσουσης της νυκτος και κυριος επαταξεν παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτω απο πρωτοτοκου Φαραω του καθημενου επι του θρονου εως πρωτοτοκου της αιχμαλωτιδος της εν τω λακκω και εως πρωτοτοκου παντος κτηνους
30 και αναστας Φαραω νυκτος και παντες οι θεραποντες αυτου και παντες οι Αιγυπτιοι και εγενηθη κραυγη μεγαλη εν παση γη Αιγυπτω ου γαρ ην οικια εν η ουκ ην εν αυτη τεθνηκως
31 και εκαλεσεν Φαραω Μωυσην και Ααρων νυκτος και ειπεν αυτοις αναστητε και εξελθατε εκ του λαου μου και υμεις και οι υιοι Ισραηλ βαδιζετε και λατρευσατε κυριω τω θεω υμων καθα λεγετε
32 και τα προβατα και τους βοας υμων αναλαβοντες πορευεσθε ευλογησατε δε καμε
33 και κατεβιαζοντο οι Αιγυπτιοι τον λαον σπουδη εκβαλειν αυτους εκ της γης ειπαν γαρ οτι παντες ημεις αποθνησκομεν
34 ανελαβεν δε ο λαος το σταις προ του ζυμωθηναι τα φυραματα αυτων ενδεδεμενα εν τοις ιματιοις αυτων επι των ωμων
35 οι δε υιοι Ισραηλ εποιησαν καθα συνεταξεν αυτοις Μωυσης και ητησαν παρα των Αιγυπτιων σκευη αργυρα και χρυσα και ιματισμον
36 και κυριος εδωκεν την χαριν τω λαω αυτου εναντιον των Αιγυπτιων και εχρησαν αυτοις και εσκυλευσαν τους Αιγυπτιους
37 απαραντες δε οι υιοι Ισραηλ εκ Ραμεσση εις Σοκχωθα εις εξακοσιας χιλιαδας πεζων οι ανδρες πλην της αποσκευης
38 και επιμικτος πολυς συνανεβη αυτοις και προβατα και βοες και κτηνη πολλα σφοδρα
39 και επεψαν το σταις ο εξηνεγκαν εξ Αιγυπτου εγκρυφιας αζυμους ου γαρ εζυμωθη εξεβαλον γαρ αυτους οι Αιγυπτιοι και ουκ ηδυνηθησαν επιμειναι ουδε επισιτισμον εποιησαν εαυτοις εις την οδον
40 η δε κατοικησις των υιων Ισραηλ ην κατωκησαν εν γη Αιγυπτω και εν γη Χανααν ετη τετρακοσια τριακοντα
41 και εγενετο μετα τα τετρακοσια τριακοντα ετη εξηλθεν πασα η δυναμις κυριου εκ γης Αιγυπτου
42 νυκτος προφυλακη εστιν τω κυριω ωστε εξαγαγειν αυτους εκ γης Αιγυπτου εκεινη η νυξ αυτη προφυλακη κυριω ωστε πασι τοις υιοις Ισραηλ ειναι εις γενεας αυτων
43 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην και Ααρων λεγων ουτος ο νομος του πασχα πας αλλογενης ουκ εδεται απ αυτου
44 και παν οικετην τινος η αργυρωνητον περιτεμεις αυτον και τοτε φαγεται απ αυτου
45 παροικος η μισθωτος ουκ εδεται απ αυτου
46 εν οικια μια βρωθησεται και ουκ εξοισετε εκ της οικιας των κρεων εξω και οστουν ου συντριψετε απ αυτου
47 πασα συναγωγη υιων Ισραηλ ποιησει αυτο
48 εαν δε τις προσελθη προς υμας προσηλυτος ποιησαι το πασχα κυριω περιτεμεις αυτου παν αρσενικον και τοτε προσελευσεται ποιησαι αυτο και εσται ωσπερ και ο αυτοχθων της γης πας απεριτμητος ουκ εδεται απ αυτου
49 νομος εις εσται τω εγχωριω και τω προσελθοντι προσηλυτω εν υμιν
50 και εποιησαν οι υιοι Ισραηλ καθα ενετειλατο κυριος τω Μωυση και Ααρων προς αυτους ουτως εποιησαν
51 και εγενετο εν τη ημερα εκεινη εξηγαγεν κυριος τους υιους Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου συν δυναμει αυτων
1 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην λεγων
2 αγιασον μοι παν πρωτοτοκον πρωτογενες διανοιγον πασαν μητραν εν τοις υιοις Ισραηλ απο ανθρωπου εως κτηνους εμοι εστιν
3 ειπεν δε Μωυσης προς τον λαον μνημονευετε την ημεραν ταυτην εν η εξηλθατε εκ γης Αιγυπτου εξ οικου δουλειας εν γαρ χειρι κραταια εξηγαγεν υμας κυριος εντευθεν και ου βρωθησεται ζυμη
4 εν γαρ τη σημερον υμεις εκπορευεσθε εν μηνι των νεων
5 και εσται ηνικα εαν εισαγαγη σε κυριος ο θεος σου εις την γην των Χαναναιων και Χετταιων και Ευαιων και Γεργεσαιων και Αμορραιων και Φερεζαιων και Ιεβουσαιων ην ωμοσεν τοις πατρασιν σου δουναι σοι γην ρεουσαν γαλα και μελι και ποιησεις την λατρειαν ταυτην εν τω μηνι τουτω
6 εξ ημερας εδεσθε αζυμα τη δε ημερα τη εβδομη εορτη κυριου
7 αζυμα εδεσθε τας επτα ημερας ουκ οφθησεται σοι ζυμωτον ουδε εσται σοι ζυμη εν πασιν τοις οριοις σου
8 και αναγγελεις τω υιω σου εν τη ημερα εκεινη λεγων δια τουτο εποιησεν κυριος ο θεος μοι ως εξεπορευομην εξ Αιγυπτου
9 και εσται σοι σημειον επι της χειρος σου και μνημοσυνον προ οφθαλμων σου οπως αν γενηται ο νομος κυριου εν τω στοματι σου εν γαρ χειρι κραταια εξηγαγεν σε κυριος ο θεος εξ Αιγυπτου
10 και φυλαξεσθε τον νομον τουτον κατα καιρους ωρων αφ ημερων εις ημερας
11 και εσται ως αν εισαγαγη σε κυριος ο θεος σου εις την γην των Χαναναιων ον τροπον ωμοσεν τοις πατρασιν σου και δωσει σοι αυτην
12 και αφελεις παν διανοιγον μητραν τα αρσενικα τω κυριω παν διανοιγον μητραν εκ των βουκολιων η εν τοις κτηνεσιν σου οσα εαν γενηται σοι τα αρσενικα αγιασεις τω κυριω
13 παν διανοιγον μητραν ονου αλλαξεις προβατω εαν δε μη αλλαξης λυτρωση αυτο παν πρωτοτοκον ανθρωπου των υιων σου λυτρωση
14 εαν δε ερωτηση σε ο υιος σου μετα ταυτα λεγων τι τουτο και ερεις αυτω οτι εν χειρι κραταια εξηγαγεν ημας κυριος εκ γης Αιγυπτου εξ οικου δουλειας
15 ηνικα δε εσκληρυνεν Φαραω εξαποστειλαι ημας απεκτεινεν παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτω απο πρωτοτοκων ανθρωπων εως πρωτοτοκων κτηνων δια τουτο εγω θυω τω κυριω παν διανοιγον μητραν τα αρσενικα και παν πρωτοτοκον των υιων μου λυτρωσομαι
16 και εσται εις σημειον επι της χειρος σου και ασαλευτον προ οφθαλμων σου εν γαρ χειρι κραταια εξηγαγεν σε κυριος εξ Αιγυπτου
17 ως δε εξαπεστειλεν Φαραω τον λαον ουχ ωδηγησεν αυτους ο θεος οδον γης Φυλιστιιμ οτι εγγυς ην ειπεν γαρ ο θεος μηποτε μεταμεληση τω λαω ιδοντι πολεμον και αποστρεψη εις Αιγυπτον
18 και εκυκλωσεν ο θεος τον λαον οδον την εις την ερημον εις την ερυθραν θαλασσαν πεμπτη δε γενεα ανεβησαν οι υιοι Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου
19 και ελαβεν Μωυσης τα οστα Ιωσηφ μεθ εαυτου ορκω γαρ ωρκισεν Ιωσηφ τους υιους Ισραηλ λεγων επισκοπη επισκεψεται υμας κυριος και συνανοισετε μου τα οστα εντευθεν μεθ υμων
20 εξαραντες δε οι υιοι Ισραηλ εκ Σοκχωθ εστρατοπεδευσαν εν Οθομ παρα την ερημον
21 ο δε θεος ηγειτο αυτων ημερας μεν εν στυλω νεφελης δειξαι αυτοις την οδον την δε νυκτα εν στυλω πυρος
22 ουκ εξελιπεν ο στυλος της νεφελης ημερας και ο στυλος του πυρος νυκτος εναντιον παντος του λαου
1 και ελαλησεν κυριος προς Μωυσην λεγων
2 λαλησον τοις υιοις Ισραηλ και αποστρεψαντες στρατοπεδευσατωσαν απεναντι της επαυλεως ανα μεσον Μαγδωλου και ανα μεσον της θαλασσης εξ εναντιας Βεελσεπφων ενωπιον αυτων στρατοπεδευσεις επι της θαλασσης
3 και ερει Φαραω τω λαω αυτου οι υιοι Ισραηλ πλανωνται ουτοι εν τη γη συγκεκλεικεν γαρ αυτους η ερημος
4 εγω δε σκληρυνω την καρδιαν Φαραω και καταδιωξεται οπισω αυτων και ενδοξασθησομαι εν Φαραω και εν παση τη στρατια αυτου και γνωσονται παντες οι Αιγυπτιοι οτι εγω ειμι κυριος και εποιησαν ουτως
5 και ανηγγελη τω βασιλει των Αιγυπτιων οτι πεφευγεν ο λαος και μετεστραφη η καρδια Φαραω και των θεραποντων αυτου επι τον λαον και ειπαν τι τουτο εποιησαμεν του εξαποστειλαι τους υιους Ισραηλ του μη δουλευειν ημιν
6 εζευξεν ουν Φαραω τα αρματα αυτου και παντα τον λαον αυτου συναπηγαγεν μεθ εαυτου
7 και λαβων εξακοσια αρματα εκλεκτα και πασαν την ιππον των Αιγυπτιων και τριστατας επι παντων
8 και εσκληρυνεν κυριος την καρδιαν Φαραω βασιλεως Αιγυπτου και των θεραποντων αυτου και κατεδιωξεν οπισω των υιων Ισραηλ οι δε υιοι Ισραηλ εξεπορευοντο εν χειρι υψηλη
9 και κατεδιωξαν οι Αιγυπτιοι οπισω αυτων και ευροσαν αυτους παρεμβεβληκοτας παρα την θαλασσαν και πασα η ιππος και τα αρματα Φαραω και οι ιππεις και η στρατια αυτου απεναντι της επαυλεως εξ εναντιας Βεελσεπφων
10 και Φαραω προσηγεν και αναβλεψαντες οι υιοι Ισραηλ τοις οφθαλμοις ορωσιν και οι Αιγυπτιοι εστρατοπεδευσαν οπισω αυτων και εφοβηθησαν σφοδρα ανεβοησαν δε οι υιοι Ισραηλ προς κυριον
11 και ειπεν προς Μωυσην παρα το μη υπαρχειν μνηματα εν γη Αιγυπτω εξηγαγες ημας θανατωσαι εν τη ερημω τι τουτο εποιησας ημιν εξαγαγων εξ Αιγυπτου
12 ου τουτο ην το ρημα ο ελαλησαμεν προς σε εν Αιγυπτω λεγοντες παρες ημας οπως δουλευσωμεν τοις Αιγυπτιοις κρεισσον γαρ ημας δουλευειν τοις Αιγυπτιοις η αποθανειν εν τη ερημω ταυτη
13 ειπεν δε Μωυσης προς τον λαον θαρσειτε στητε και ορατε την σωτηριαν την παρα του θεου ην ποιησει ημιν σημερον ον τροπον γαρ εωρακατε τους Αιγυπτιους σημερον ου προσθησεσθε ετι ιδειν αυτους εις τον αιωνα χρονον
14 κυριος πολεμησει περι υμων και υμεις σιγησετε
15 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην τι βοας προς με λαλησον τοις υιοις Ισραηλ και αναζευξατωσαν
16 και συ επαρον τη ραβδω σου και εκτεινον την χειρα σου επι την θαλασσαν και ρηξον αυτην και εισελθατωσαν οι υιοι Ισραηλ εις μεσον της θαλασσης κατα το ξηρον
17 και ιδου εγω σκληρυνω την καρδιαν Φαραω και των Αιγυπτιων παντων και εισελευσονται οπισω αυτων και ενδοξασθησομαι εν Φαραω και εν παση τη στρατια αυτου και εν τοις αρμασιν και εν τοις ιπποις αυτου
18 και γνωσονται παντες οι Αιγυπτιοι οτι εγω ειμι κυριος ενδοξαζομενου μου εν Φαραω και εν τοις αρμασιν και ιπποις αυτου
19 εξηρεν δε ο αγγελος του θεου ο προπορευομενος της παρεμβολης των υιων Ισραηλ και επορευθη εκ των οπισθεν εξηρεν δε και ο στυλος της νεφελης απο προσωπου αυτων και εστη εκ των οπισω αυτων
20 και εισηλθεν ανα μεσον της παρεμβολης των Αιγυπτιων και ανα μεσον της παρεμβολης Ισραηλ και εστη και εγενετο σκοτος και γνοφος και διηλθεν η νυξ και ου συνεμιξαν αλληλοις ολην την νυκτα
21 εξετεινεν δε Μωυσης την χειρα επι την θαλασσαν και υπηγαγεν κυριος την θαλασσαν εν ανεμω νοτω βιαιω ολην την νυκτα και εποιησεν την θαλασσαν ξηραν και εσχισθη το υδωρ
22 και εισηλθον οι υιοι Ισραηλ εις μεσον της θαλασσης κατα το ξηρον και το υδωρ αυτοις τειχος εκ δεξιων και τειχος εξ ευωνυμων
23 κατεδιωξαν δε οι Αιγυπτιοι και εισηλθον οπισω αυτων πασα η ιππος Φαραω και τα αρματα και οι αναβαται εις μεσον της θαλασσης
24 εγενηθη δε εν τη φυλακη τη εωθινη και επεβλεψεν κυριος επι την παρεμβολην των Αιγυπτιων εν στυλω πυρος και νεφελης και συνεταραξεν την παρεμβολην των Αιγυπτιων
25 και συνεδησεν τους αξονας των αρματων αυτων και ηγαγεν αυτους μετα βιας και ειπαν οι Αιγυπτιοι φυγωμεν απο προσωπου Ισραηλ ο γαρ κυριος πολεμει περι αυτων τους Αιγυπτιους
26 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην εκτεινον την χειρα σου επι την θαλασσαν και αποκαταστητω το υδωρ και επικαλυψατω τους Αιγυπτιους επι τε τα αρματα και τους αναβατας
27 εξετεινεν δε Μωυσης την χειρα επι την θαλασσαν και απεκατεστη το υδωρ προς ημεραν επι χωρας οι δε Αιγυπτιοι εφυγον υπο το υδωρ και εξετιναξεν κυριος τους Αιγυπτιους μεσον της θαλασσης
28 και επαναστραφεν το υδωρ εκαλυψεν τα αρματα και τους αναβατας και πασαν την δυναμιν Φαραω τους εισπεπορευμενους οπισω αυτων εις την θαλασσαν και ου κατελειφθη εξ αυτων ουδε εις
29 οι δε υιοι Ισραηλ επορευθησαν δια ξηρας εν μεσω της θαλασσης το δε υδωρ αυτοις τειχος εκ δεξιων και τειχος εξ ευωνυμων
30 και ερρυσατο κυριος τον Ισραηλ εν τη ημερα εκεινη εκ χειρος των Αιγυπτιων και ειδεν Ισραηλ τους Αιγυπτιους τεθνηκοτας παρα το χειλος της θαλασσης
31 ειδεν δε Ισραηλ την χειρα την μεγαλην α εποιησεν κυριος τοις Αιγυπτιοις εφοβηθη δε ο λαος τον κυριον και επιστευσαν τω θεω και Μωυση τω θεραποντι αυτου
1 τοτε ησεν Μωυσης και οι υιοι Ισραηλ την ωδην ταυτην τω θεω και ειπαν λεγοντες ασωμεν τω κυριω ενδοξως γαρ δεδοξασται ιππον και αναβατην ερριψεν εις θαλασσαν
2 βοηθος και σκεπαστης εγενετο μοι εις σωτηριαν ουτος μου θεος και δοξασω αυτον θεος του πατρος μου και υψωσω αυτον
3 κυριος συντριβων πολεμους κυριος ονομα αυτω
4 αρματα Φαραω και την δυναμιν αυτου ερριψεν εις θαλασσαν επιλεκτους αναβατας τριστατας κατεποντισεν εν ερυθρα θαλασση
5 ποντω εκαλυψεν αυτους κατεδυσαν εις βυθον ωσει λιθος
6 η δεξια σου κυριε δεδοξασται εν ισχυι η δεξια σου χειρ κυριε εθραυσεν εχθρους
7 και τω πληθει της δοξης σου συνετριψας τους υπεναντιους απεστειλας την οργην σου και κατεφαγεν αυτους ως καλαμην
8 και δια πνευματος του θυμου σου διεστη το υδωρ επαγη ωσει τειχος τα υδατα επαγη τα κυματα εν μεσω της θαλασσης
9 ειπεν ο εχθρος διωξας καταλημψομαι μεριω σκυλα εμπλησω ψυχην μου ανελω τη μαχαιρη μου κυριευσει η χειρ μου
10 απεστειλας το πνευμα σου εκαλυψεν αυτους θαλασσα εδυσαν ωσει μολιβος εν υδατι σφοδρω
11 τις ομοιος σοι εν θεοις κυριε τις ομοιος σοι δεδοξασμενος εν αγιοις θαυμαστος εν δοξαις ποιων τερατα
12 εξετεινας την δεξιαν σου κατεπιεν αυτους γη
13 ωδηγησας τη δικαιοσυνη σου τον λαον σου τουτον ον ελυτρωσω παρεκαλεσας τη ισχυι σου εις καταλυμα αγιον σου
14 ηκουσαν εθνη και ωργισθησαν ωδινες ελαβον κατοικουντας Φυλιστιιμ
15 τοτε εσπευσαν ηγεμονες Εδωμ και αρχοντες Μωαβιτων ελαβεν αυτους τρομος ετακησαν παντες οι κατοικουντες Χανααν
16 επιπεσοι επ αυτους φοβος και τρομος μεγεθει βραχιονος σου απολιθωθητωσαν εως αν παρελθη ο λαος σου κυριε εως αν παρελθη ο λαος σου ουτος ον εκτησω
17 εισαγαγων καταφυτευσον αυτους εις ορος κληρονομιας σου εις ετοιμον κατοικητηριον σου ο κατειργασω κυριε αγιασμα κυριε ο ητοιμασαν αι χειρες σου
18 κυριος βασιλευων τον αιωνα και επ αιωνα και ετι
19 οτι εισηλθεν ιππος Φαραω συν αρμασιν και αναβαταις εις θαλασσαν και επηγαγεν επ αυτους κυριος το υδωρ της θαλασσης οι δε υιοι Ισραηλ επορευθησαν δια ξηρας εν μεσω της θαλασσης
20 λαβουσα δε Μαριαμ η προφητις η αδελφη Ααρων το τυμπανον εν τη χειρι αυτης και εξηλθοσαν πασαι αι γυναικες οπισω αυτης μετα τυμπανων και χορων
21 εξηρχεν δε αυτων Μαριαμ λεγουσα ασωμεν τω κυριω ενδοξως γαρ δεδοξασται ιππον και αναβατην ερριψεν εις θαλασσαν
22 εξηρεν δε Μωυσης τους υιους Ισραηλ απο θαλασσης ερυθρας και ηγαγεν αυτους εις την ερημον Σουρ και επορευοντο τρεις ημερας εν τη ερημω και ουχ ηυρισκον υδωρ ωστε πιειν
23 ηλθον δε εις Μερρα και ουκ ηδυναντο πιειν εκ Μερρας πικρον γαρ ην δια τουτο επωνομασθη το ονομα του τοπου εκεινου πικρια
24 και διεγογγυζεν ο λαος επι Μωυσην λεγοντες τι πιομεθα
25 εβοησεν δε Μωυσης προς κυριον και εδειξεν αυτω κυριος ξυλον και ενεβαλεν αυτο εις το υδωρ και εγλυκανθη το υδωρ εκει εθετο αυτω δικαιωματα και κρισεις και εκει επειρασεν αυτον
26 και ειπεν εαν ακοη ακουσης της φωνης κυριου του θεου σου και τα αρεστα εναντιον αυτου ποιησης και ενωτιση ταις εντολαις αυτου και φυλαξης παντα τα δικαιωματα αυτου πασαν νοσον ην επηγαγον τοις Αιγυπτιοις ουκ επαξω επι σε εγω γαρ ειμι κυριος ο ιωμενος σε
27 και ηλθοσαν εις Αιλιμ και ησαν εκει δωδεκα πηγαι υδατων και εβδομηκοντα στελεχη φοινικων παρενεβαλον δε εκει παρα τα υδατα
1 απηραν δε εξ Αιλιμ και ηλθοσαν πασα συναγωγη υιων Ισραηλ εις την ερημον Σιν ο εστιν ανα μεσον Αιλιμ και ανα μεσον Σινα τη δε πεντεκαιδεκατη ημερα τω μηνι τω δευτερω εξεληλυθοτων αυτων εκ γης Αιγυπτου
2 διεγογγυζεν πασα συναγωγη υιων Ισραηλ επι Μωυσην και Ααρων
3 και ειπαν προς αυτους οι υιοι Ισραηλ οφελον απεθανομεν πληγεντες υπο κυριου εν γη Αιγυπτω οταν εκαθισαμεν επι των λεβητων των κρεων και ησθιομεν αρτους εις πλησμονην οτι εξηγαγετε ημας εις την ερημον ταυτην αποκτειναι πασαν την συναγωγην ταυτην εν λιμω4 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην ιδου εγω υω υμιν αρτους εκ του ουρανου και εξελευσεται ο λαος και συλλεξουσιν το της ημερας εις ημεραν οπως πειρασω αυτους ει πορευσονται τω νομω μου η ου
5 και εσται τη ημερα τη εκτη και ετοιμασουσιν ο εαν εισενεγκωσιν και εσται διπλουν ο εαν συναγαγωσιν το καθ ημεραν εις ημεραν
6 και ειπεν Μωυσης και Ααρων προς πασαν συναγωγην υιων Ισραηλ εσπερας γνωσεσθε οτι κυριος εξηγαγεν υμας εκ γης Αιγυπτου
7 και πρωι οψεσθε την δοξαν κυριου εν τω εισακουσαι τον γογγυσμον υμων επι τω θεω ημεις δε τι εσμεν οτι διαγογγυζετε καθ ημων
8 και ειπεν Μωυσης εν τω διδοναι κυριον υμιν εσπερας κρεα φαγειν και αρτους το πρωι εις πλησμονην δια το εισακουσαι κυριον τον γογγυσμον υμων ον υμεις διαγογγυζετε καθ ημων ημεις δε τι εσμεν ου γαρ καθ ημων ο γογγυσμος υμων εστιν αλλ η κατα του θεου
9 ειπεν δε Μωυσης προς Ααρων ειπον παση συναγωγη υιων Ισραηλ προσελθατε εναντιον του θεου εισακηκοεν γαρ υμων τον γογγυσμον
10 ηνικα δε ελαλει Ααρων παση συναγωγη υιων Ισραηλ και επεστραφησαν εις την ερημον και η δοξα κυριου ωφθη εν νεφελη
11 και ελαλησεν κυριος προς Μωυσην λεγων
12 εισακηκοα τον γογγυσμον των υιων Ισραηλ λαλησον προς αυτους λεγων το προς εσπεραν εδεσθε κρεα και το πρωι πλησθησεσθε αρτων και γνωσεσθε οτι εγω κυριος ο θεος υμων
13 εγενετο δε εσπερα και ανεβη ορτυγομητρα και εκαλυψεν την παρεμβολην το πρωι εγενετο καταπαυομενης της δροσου κυκλω της παρεμβολης
14 και ιδου επι προσωπον της ερημου λεπτον ωσει κοριον λευκον ωσει παγος επι της γης
15 ιδοντες δε αυτο οι υιοι Ισραηλ ειπαν ετερος τω ετερω τι εστιν τουτο ου γαρ ηδεισαν τι ην ειπεν δε Μωυσης προς αυτους ουτος ο αρτος ον εδωκεν κυριος υμιν φαγειν
16 τουτο το ρημα ο συνεταξεν κυριος συναγαγετε απ αυτου εκαστος εις τους καθηκοντας γομορ κατα κεφαλην κατα αριθμον ψυχων υμων εκαστος συν τοις συσκηνιοις υμων συλλεξατε
17 εποιησαν δε ουτως οι υιοι Ισραηλ και συνελεξαν ο το πολυ και ο το ελαττον
18 και μετρησαντες τω γομορ ουκ επλεονασεν ο το πολυ και ο το ελαττον ουκ ηλαττονησεν εκαστος εις τους καθηκοντας παρ εαυτω συνελεξαν
19 ειπεν δε Μωυσης προς αυτους μηδεις καταλιπετω απ αυτου εις το πρωι
20 και ουκ εισηκουσαν Μωυση αλλα κατελιπον τινες απ αυτου εις το πρωι και εξεζεσεν σκωληκας και επωζεσεν και επικρανθη επ αυτοις Μωυσης
21 και συνελεξαν αυτο πρωι πρωι εκαστος το καθηκον αυτω ηνικα δε διεθερμαινεν ο ηλιος ετηκετο
22 εγενετο δε τη ημερα τη εκτη συνελεξαν τα δεοντα διπλα δυο Γομορ τω ενι εισηλθοσαν δε παντες οι αρχοντες της συναγωγης και ανηγγειλαν Μωυσει
23 ειπεν δε Μωυσης προς αυτους τουτο το ρημα εστιν ο ελαλησεν κυριος σαββατα αναπαυσις αγια τω κυριω αυριον οσα εαν πεσσητε πεσσετε και οσα εαν εψητε εψετε και παν το πλεοναζον καταλιπετε αυτο εις αποθηκην εις το πρωι
24 και κατελιποσαν απ αυτου εις το πρωι καθαπερ συνεταξεν αυτοις Μωυσης και ουκ επωζεσεν ουδε σκωληξ εγενετο εν αυτω
25 ειπεν δε Μωυσης φαγετε σημερον εστιν γαρ σαββατα σημερον τω κυριω ουχ ευρεθησεται εν τω πεδιω
26 εξ ημερας συλλεξετε τη δε ημερα τη εβδομη σαββατα οτι ουκ εσται εν αυτη
27 εγενετο δε εν τη ημερα τη εβδομη εξηλθοσαν τινες εκ του λαου συλλεξαι και ουχ ευρον
28 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην εως τινος ου βουλεσθε εισακουειν τας εντολας μου και τον νομον μου
29 ιδετε ο γαρ κυριος εδωκεν υμιν την ημεραν ταυτην τα σαββατα δια τουτο αυτος εδωκεν υμιν τη ημερα τη εκτη αρτους δυο ημερων καθησεσθε εκαστος εις τους οικους υμων μηδεις εκπορευεσθω εκ του τοπου αυτου τη ημερα τη εβδομη
30 και εσαββατισεν ο λαος τη ημερα τη εβδομη
31 και επωνομασαν οι υιοι Ισραηλ το ονομα αυτου Μαν ην δε ως σπερμα κοριου λευκον το δε γευμα αυτου ως εγκρις εν μελιτι
32 ειπεν δε Μωυσης τουτο το ρημα ο συνεταξεν κυριος πλησατε το γομορ του μαν εις αποθηκην εις τας γενεας υμων ινα ιδωσιν τον αρτον ον εφαγετε υμεις εν τη ερημω ως εξηγαγεν υμας κυριος εκ γης Αιγυπτου
33 και ειπεν Μωυσης προς Ααρων λαβε σταμνον χρυσουν ενα και εμβαλε εις αυτον πληρες το γομορ του μαν και αποθησεις αυτο εναντιον του θεου εις διατηρησιν εις τας γενεας υμων
34 ον τροπον συνεταξεν κυριος τω Μωυση και απεθετο Ααρων εναντιον του μαρτυριου εις διατηρησιν
35 οι δε υιοι Ισραηλ εφαγον το μαν ετη τεσσαρακοντα εως ηλθον εις γην οικουμενην το μαν εφαγοσαν εως παρεγενοντο εις μερος της Φοινικης
36 το δε γομορ το δεκατον των τριων μετρων ην
1 και απηρεν πασα συναγωγη υιων Ισραηλ εκ της ερημου Σιν κατα παρεμβολας αυτων δια ρηματος κυριου και παρενεβαλοσαν εν Ραφιδιν ουκ ην δε υδωρ τω λαω πιειν
2 και ελοιδορειτο ο λαος προς Μωυσην λεγοντες δος ημιν υδωρ ινα πιωμεν και ειπεν αυτοις Μωυσης τι λοιδορεισθε μοι και τι πειραζετε κυριον
3 εδιψησεν δε εκει ο λαος υδατι και εγογγυζεν εκει ο λαος προς Μωυσην λεγοντες ινα τι τουτο ανεβιβασας ημας εξ Αιγυπτου αποκτειναι ημας και τα τεκνα ημων και τα κτηνη τω διψει
4 εβοησεν δε Μωυσης προς κυριον λεγων τι ποιησω τω λαω τουτω ετι μικρον και καταλιθοβολησουσιν με
5 και ειπεν κυριος προς Μωυσην προπορευου του λαου τουτου λαβε δε μετα σεαυτου απο των πρεσβυτερων του λαου και την ραβδον εν η επαταξας τον ποταμον λαβε εν τη χειρι σου και πορευση
6 οδε εγω εστηκα προ του σε εκει επι της πετρας εν Χωρηβ και παταξεις την πετραν και εξελευσεται εξ αυτης υδωρ και πιεται ο λαος μου εποιησεν δε Μωυσης ουτως εναντιον των υιων Ισραηλ
7 και επωνομασεν το ονομα του τοπου εκεινου πειρασμος και λοιδορησις δια την λοιδοριαν των υιων Ισραηλ και δια το πειραζειν κυριον λεγοντας ει εστιν κυριος εν ημιν η ου
8 ηλθεν δε Αμαληκ και επολεμει Ισραηλ εν Ραφιδιν
9 ειπεν δε Μωυσης τω Ιησου επιλεξον σεαυτω ανδρας δυνατους και εξελθων παραταξαι τω Αμαληκ αυριον και ιδου εγω εστηκα επι της κορυφης του βουνου και η ραβδος του θεου εν τη χειρι μου
10 και εποιησεν Ιησους καθαπερ ειπεν αυτω Μωυσης και εξελθων παρεταξατο τω Αμαληκ και Μωυσης και Ααρων και Ωρ ανεβησαν επι την κορυφην του βουνου
11 και εγινετο οταν επηρεν Μωυσης τας χειρας κατισχυεν Ισραηλ οταν δε καθηκεν τας χειρας κατισχυεν Αμαληκ
12 αι δε χειρες Μωυση βαρειαι και λαβοντες λιθον υπεθηκαν υπ αυτον και εκαθητο επ αυτου και Ααρων και Ωρ εστηριζον τας χειρας αυτου εντευθεν εις και εντευθεν εις και εγενοντο αι χειρες Μωυση εστηριγμεναι εως δυσμων ηλιου
13 και ετρεψατο Ιησους τον Αμαληκ και παντα τον λαον αυτου εν φονω μαχαιρας
14 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην καταγραψον τουτο εις μνημοσυνον εν βιβλιω και δος εις τα ωτα Ιησοι οτι αλοιφη εξαλειψω το μνημοσυνον Αμαληκ εκ της υπο τον ουρανον
15 και ωκοδομησεν Μωυσης θυσιαστηριον κυριω και επωνομασεν το ονομα αυτου κυριος μου καταφυγη
16 οτι εν χειρι κρυφαια πολεμει κυριος επι Αμαληκ απο γενεων εις γενεας
1 ηκουσεν δε Ιοθορ ο ιερευς Μαδιαμ ο γαμβρος Μωυση παντα οσα εποιησεν κυριος Ισραηλ τω εαυτου λαω εξηγαγεν γαρ κυριος τον Ισραηλ εξ Αιγυπτου
2 ελαβεν δε Ιοθορ ο γαμβρος Μωυση Σεπφωραν την γυναικα Μωυση μετα την αφεσιν αυτης
3 και τους δυο υιους αυτου ονομα τω ενι αυτων Γηρσαμ λεγων παροικος ημην εν γη αλλοτρια
4 και το ονομα του δευτερου Ελιεζερ λεγων ο γαρ θεος του πατρος μου βοηθος μου και εξειλατο με εκ χειρος Φαραω
5 και εξηλθεν Ιοθορ ο γαμβρος Μωυση και οι υιοι και η γυνη προς Μωυσην εις την ερημον ου παρενεβαλεν επ ορους του θεου
6 ανηγγελη δε Μωυσει λεγοντες ιδου ο γαμβρος σου Ιοθορ παραγινεται προς σε και η γυνη και οι δυο υιοι σου μετ αυτου
7 εξηλθεν δε Μωυσης εις συναντησιν τω γαμβρω αυτου και προσεκυνησεν αυτω και εφιλησεν αυτον και ησπασαντο αλληλους και εισηγαγεν αυτον εις την σκηνην
8 και διηγησατο Μωυσης τω γαμβρω παντα οσα εποιησεν κυριος τω Φαραω και τοις Αιγυπτιοις ενεκεν του Ισραηλ και παντα τον μοχθον τον γενομενον αυτοις εν τη οδω και οτι εξειλατο αυτους κυριος εκ χειρος Φαραω και εκ χειρος των Αιγυπτιων
9 εξεστη δε Ιοθορ επι πασι τοις αγαθοις οις εποιησεν αυτοις κυριος οτι εξειλατο αυτους εκ χειρος Αιγυπτιων και εκ χειρος Φαραω
10 και ειπεν Ιοθορ ευλογητος κυριος οτι εξειλατο τον λαον αυτου εκ χειρος Αιγυπτιων και εκ χειρος Φαραω
11 νυν εγνων οτι μεγας κυριος παρα παντας τους θεους ενεκεν τουτου οτι επεθεντο αυτοις
12 και ελαβεν Ιοθορ ο γαμβρος Μωυση ολοκαυτωματα και θυσιας τω θεω παρεγενετο δε Ααρων και παντες οι πρεσβυτεροι Ισραηλ συμφαγειν αρτον μετα του γαμβρου Μωυση εναντιον του θεου
13 και εγενετο μετα την επαυριον συνεκαθισεν Μωυσης κρινειν τον λαον παρειστηκει δε πας ο λαος Μωυσει απο πρωιθεν εως εσπερας
14 και ιδων Ιοθορ παντα οσα εποιει τω λαω λεγει τι τουτο ο συ ποιεις τω λαω δια τι συ καθησαι μονος πας δε ο λαος παρεστηκεν σοι απο πρωιθεν εως δειλης
15 και λεγει Μωυσης τω γαμβρω οτι παραγινεται προς με ο λαος εκζητησαι κρισιν παρα του θεου
16 οταν γαρ γενηται αυτοις αντιλογια και ελθωσι προς με διακρινω εκαστον και συμβιβαζω αυτους τα προσταγματα του θεου και τον νομον αυτου
17 ειπεν δε ο γαμβρος Μωυση προς αυτον ουκ ορθως συ ποιεις το ρημα τουτο
18 φθορα καταφθαρηση ανυπομονητω και συ και πας ο λαος ουτος ος εστιν μετα σου βαρυ σοι το ρημα τουτο ου δυνηση ποιειν μονος
19 νυν ουν ακουσον μου και συμβουλευσω σοι και εσται ο θεος μετα σου γινου συ τω λαω τα προς τον θεον και ανοισεις τους λογους αυτων προς τον θεον
20 και διαμαρτυρη αυτοις τα προσταγματα του θεου και τον νομον αυτου και σημανεις αυτοις τας οδους εν αις πορευσονται εν αυταις και τα εργα α ποιησουσιν
21 και συ σεαυτω σκεψαι απο παντος του λαου ανδρας δυνατους θεοσεβεις ανδρας δικαιους μισουντας υπερηφανιαν και καταστησεις αυτους επ αυτων χιλιαρχους και εκατονταρχους και πεντηκονταρχους και δεκαδαρχους
22 και κρινουσιν τον λαον πασαν ωραν το δε ρημα το υπερογκον ανοισουσιν επι σε τα δε βραχεα των κριματων κρινουσιν αυτοι και κουφιουσιν απο σου και συναντιλημψονται σοι
23 εαν το ρημα τουτο ποιησης κατισχυσει σε ο θεος και δυνηση παραστηναι και πας ο λαος ουτος εις τον εαυτου τοπον μετ ειρηνης ηξει
24 ηκουσεν δε Μωυσης της φωνης του γαμβρου και εποιησεν οσα αυτω ειπεν
25 και επελεξεν Μωυσης ανδρας δυνατους απο παντος Ισραηλ και εποιησεν αυτους επ αυτων χιλιαρχους και εκατονταρχους και πεντηκονταρχους και δεκαδαρχους
26 και εκρινοσαν τον λαον πασαν ωραν παν δε ρημα υπερογκον ανεφεροσαν επι Μωυσην παν δε ρημα ελαφρον εκρινοσαν αυτοι
27 εξαπεστειλεν δε Μωυσης τον εαυτου γαμβρον και απηλθεν εις την γην αυτου
1 του δε μηνος του τριτου της εξοδου των υιων Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου τη ημερα ταυτη ηλθοσαν εις την ερημον του Σινα
2 και εξηραν εκ Ραφιδιν και ηλθοσαν εις την ερημον του Σινα και παρενεβαλεν εκει Ισραηλ κατεναντι του ορους
3 και Μωυσης ανεβη εις το ορος του θεου και εκαλεσεν αυτον ο θεος εκ του ορους λεγων ταδε ερεις τω οικω Ιακωβ και αναγγελεις τοις υιοις Ισραηλ
4 αυτοι εωρακατε οσα πεποιηκα τοις Αιγυπτιοις και ανελαβον υμας ωσει επι πτερυγων αετων και προσηγαγομην υμας προς εμαυτον
5 και νυν εαν ακοη ακουσητε της εμης φωνης και φυλαξητε την διαθηκην μου εσεσθε μοι λαος περιουσιος απο παντων των εθνων εμη γαρ εστιν πασα η γη
6 υμεις δε εσεσθε μοι βασιλειον ιερατευμα και εθνος αγιον ταυτα τα ρηματα ερεις τοις υιοις Ισραηλ
7 ηλθεν δε Μωυσης και εκαλεσεν τους πρεσβυτερους του λαου και παρεθηκεν αυτοις παντας τους λογους τουτους ους συνεταξεν αυτω ο θεος
8 απεκριθη δε πας ο λαος ομοθυμαδον και ειπαν παντα οσα ειπεν ο θεος ποιησομεν και ακουσομεθα ανηνεγκεν δε Μωυσης τους λογους του λαου προς τον θεον
9 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην ιδου εγω παραγινομαι προς σε εν στυλω νεφελης ινα ακουση ο λαος λαλουντος μου προς σε και σοι πιστευσωσιν εις τον αιωνα ανηγγειλεν δε Μωυσης τα ρηματα του λαου προς κυριον
10 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην καταβας διαμαρτυραι τω λαω και αγνισον αυτους σημερον και αυριον και πλυνατωσαν τα ιματια
11 και εστωσαν ετοιμοι εις την ημεραν την τριτην τη γαρ ημερα τη τριτη καταβησεται κυριος επι το ορος το Σινα εναντιον παντος του λαου
12 και αφοριεις τον λαον κυκλω λεγων προσεχετε εαυτοις του αναβηναι εις το ορος και θιγειν τι αυτου πας ο αψαμενος του ορους θανατω τελευτησει
13 ουχ αψεται αυτου χειρ εν γαρ λιθοις λιθοβοληθησεται η βολιδι κατατοξευθησεται εαν τε κτηνος εαν τε ανθρωπος ου ζησεται οταν αι φωναι και αι σαλπιγγες και η νεφελη απελθη απο του ορους εκεινοι αναβησονται επι το ορος
14 κατεβη δε Μωυσης εκ του ορους προς τον λαον και ηγιασεν αυτους και επλυναν τα ιματια
15 και ειπεν τω λαω γινεσθε ετοιμοι τρεις ημερας μη προσελθητε γυναικι
16 εγενετο δε τη ημερα τη τριτη γενηθεντος προς ορθρον και εγινοντο φωναι και αστραπαι και νεφελη γνοφωδης επ ορους Σινα φωνη της σαλπιγγος ηχει μεγα και επτοηθη πας ο λαος ο εν τη παρεμβολη
17 και εξηγαγεν Μωυσης τον λαον εις συναντησιν του θεου εκ της παρεμβολης και παρεστησαν υπο το ορος
18 το δε ορος το Σινα εκαπνιζετο ολον δια το καταβεβηκεναι επ αυτο τον θεον εν πυρι και ανεβαινεν ο καπνος ως καπνος καμινου και εξεστη πας ο λαος σφοδρα
19 εγινοντο δε αι φωναι της σαλπιγγος προβαινουσαι ισχυροτεραι σφοδρα Μωυσης ελαλει ο δε θεος απεκρινατο αυτω φωνη
20 κατεβη δε κυριος επι το ορος το Σινα επι την κορυφην του ορους και εκαλεσεν κυριος Μωυσην επι την κορυφην του ορους και ανεβη Μωυσης
21 και ειπεν ο θεος προς Μωυσην λεγων καταβας διαμαρτυραι τω λαω μηποτε εγγισωσιν προς τον θεον κατανοησαι και πεσωσιν εξ αυτων πληθος
22 και οι ιερεις οι εγγιζοντες κυριω τω θεω αγιασθητωσαν μηποτε απαλλαξη απ αυτων κυριος
23 και ειπεν Μωυσης προς τον θεον ου δυνησεται ο λαος προσαναβηναι προς το ορος το Σινα συ γαρ διαμεμαρτυρησαι ημιν λεγων αφορισαι το ορος και αγιασαι αυτο
24 ειπεν δε αυτω κυριος βαδιζε καταβηθι και αναβηθι συ και Ααρων μετα σου οι δε ιερεις και ο λαος μη βιαζεσθωσαν αναβηναι προς τον θεον μηποτε απολεση απ αυτων κυριος
25 κατεβη δε Μωυσης προς τον λαον και ειπεν αυτοις
1 και ελαλησεν κυριος παντας τους λογους τουτους λεγων
2 εγω ειμι κυριος ο θεος σου οστις εξηγαγον σε εκ γης Αιγυπτου εξ οικου δουλειας
3 ουκ εσονται σοι θεοι ετεροι πλην εμου
4 ου ποιησεις σεαυτω ειδωλον ουδε παντος ομοιωμα οσα εν τω ουρανω ανω και οσα εν τη γη κατω και οσα εν τοις υδασιν υποκατω της γης
5 ου προσκυνησεις αυτοις ουδε μη λατρευσης αυτοις εγω γαρ ειμι κυριος ο θεος σου θεος ζηλωτης αποδιδους αμαρτιας πατερων επι τεκνα εως τριτης και τεταρτης γενεας τοις μισουσιν με
6 και ποιων ελεος εις χιλιαδας τοις αγαπωσιν με και τοις φυλασσουσιν τα προσταγματα μου
7 ου λημψη το ονομα κυριου του θεου σου επι ματαιω ου γαρ μη καθαριση κυριος τον λαμβανοντα το ονομα αυτου επι ματαιω
8 μνησθητι την ημεραν των σαββατων αγιαζειν αυτην
9 εξ ημερας εργα και ποιησεις παντα τα εργα σου
10 τη δε ημερα τη εβδομη σαββατα κυριω τω θεω σου ου ποιησεις εν αυτη παν εργον συ και ο υιος σου και η θυγατηρ σου ο παις σου και η παιδισκη σου ο βους σου και το υποζυγιον σου και παν κτηνος σου και ο προσηλυτος ο παροικων εν σοι
11 εν γαρ εξ ημεραις εποιησεν κυριος τον ουρανον και την γην και την θαλασσαν και παντα τα εν αυτοις και κατεπαυσεν τη ημερα τη εβδομη δια τουτο ευλογησεν κυριος την ημεραν την εβδομην και ηγιασεν αυτην
12 τιμα τον πατερα σου και την μητερα ινα ευ σοι γενηται και ινα μακροχρονιος γενη επι της γης της αγαθης ης κυριος ο θεος σου διδωσιν σοι
13 ου μοιχευσεις
14 ου κλεψεις
15 ου φονευσεις
16 ου ψευδομαρτυρησεις κατα του πλησιον σου μαρτυριαν ψευδη
17 ουκ επιθυμησεις την γυναικα του πλησιον σου ουκ επιθυμησεις την οικιαν του πλησιον σου ουτε τον αγρον αυτου ουτε τον παιδα αυτου ουτε την παιδισκην αυτου ουτε του βοος αυτου ουτε του υποζυγιου αυτου ουτε παντος κτηνους αυτου ουτε οσα τω πλησιον σου εστιν
18 και πας ο λαος εωρα την φωνην και τας λαμπαδας και την φωνην της σαλπιγγος και το ορος το καπνιζον φοβηθεντες δε πας ο λαος εστησαν μακροθεν
19 και ειπαν προς Μωυσην λαλησον συ ημιν και μη λαλειτω προς ημας ο θεος μηποτε αποθανωμεν
20 και λεγει αυτοις Μωυσης θαρσειτε ενεκεν γαρ του πειρασαι υμας παρεγενηθη ο θεος προς υμας οπως αν γενηται ο φοβος αυτου εν υμιν ινα μη αμαρτανητε
21 ειστηκει δε ο λαος μακροθεν Μωυσης δε εισηλθεν εις τον γνοφον ου ην ο θεος
22 ειπεν δε κυριος προς Μωυσην ταδε ερεις τω οικω Ιακωβ και αναγγελεις τοις υιοις Ισραηλ υμεις εωρακατε οτι εκ του ουρανου λελαληκα προς υμας
23 ου ποιησετε εαυτοις θεους αργυρους και θεους χρυσους ου ποιησετε υμιν αυτοις
24 θυσιαστηριον εκ γης ποιησετε μοι και θυσετε επ αυτου τα ολοκαυτωματα και τα σωτηρια υμων τα προβατα και τους μοσχους υμων εν παντι τοπω ου εαν επονομασω το ονομα μου εκει και ηξω προς σε και ευλογησω σε
25 εαν δε θυσιαστηριον εκ λιθων ποιης μοι ουκ οικοδομησεις αυτους τμητους το γαρ εγχειριδιον σου επιβεβληκας επ αυτους και μεμιανται
26 ουκ αναβηση εν αναβαθμισιν επι το θυσιαστηριον μου οπως αν μη αποκαλυψης την ασχημοσυνην σου επ αυτου
1 και ταυτα τα δικαιωματα α παραθησεις ενωπιον αυτων
2 εαν κτηση παιδα Εβραιον εξ ετη δουλευσει σοι τω δε εβδομω ετει απελευσεται ελευθερος δωρεαν
3 εαν αυτος μονος εισελθη και μονος εξελευσεται εαν δε γυνη συνεισελθη μετ αυτου εξελευσεται και η γυνη μετ αυτου
4 εαν δε ο κυριος δω αυτω γυναικα και τεκη αυτω υιους η θυγατερας η γυνη και τα παιδια εσται τω κυριω αυτου αυτος δε μονος εξελευσεται
5 εαν δε αποκριθεις ειπη ο παις ηγαπηκα τον κυριον μου και την γυναικα και τα παιδια ουκ αποτρεχω ελευθερος
6 προσαξει αυτον ο κυριος αυτου προς το κριτηριον του θεου και τοτε προσαξει αυτον επι την θυραν επι τον σταθμον και τρυπησει αυτου ο κυριος το ους τω οπητιω και δουλευσει αυτω εις τον αιωνα
7 εαν δε τις αποδωται την εαυτου θυγατερα οικετιν ουκ απελευσεται ωσπερ αποτρεχουσιν αι δουλαι
8 εαν μη ευαρεστηση τω κυριω αυτης ην αυτω καθωμολογησατο απολυτρωσει αυτην εθνει δε αλλοτριω ου κυριος εστιν πωλειν αυτην οτι ηθετησεν εν αυτη
9 εαν δε τω υιω καθομολογησηται αυτην κατα το δικαιωμα των θυγατερων ποιησει αυτη
10 εαν δε αλλην λαβη εαυτω τα δεοντα και τον ιματισμον και την ομιλιαν αυτης ουκ αποστερησει
11 εαν δε τα τρια ταυτα μη ποιηση αυτη εξελευσεται δωρεαν ανευ αργυριου
12 εαν δε παταξη τις τινα και αποθανη θανατω θανατουσθω
13 ο δε ουχ εκων αλλα ο θεος παρεδωκεν εις τας χειρας αυτου δωσω σοι τοπον ου φευξεται εκει ο φονευσας
14 εαν δε τις επιθηται τω πλησιον αποκτειναι αυτον δολω και καταφυγη απο του θυσιαστηριου μου λημψη αυτον θανατωσαι
15 ος τυπτει πατερα αυτου η μητερα αυτου θανατω θανατουσθω
16 ο κακολογων πατερα αυτου η μητερα αυτου τελευτησει θανατω
17 ος εαν κλεψη τις τινα των υιων Ισραηλ και καταδυναστευσας αυτον αποδωται και ευρεθη εν αυτω θανατω τελευτατω
18 εαν δε λοιδορωνται δυο ανδρες και παταξη τις τον πλησιον λιθω η πυγμη και μη αποθανη κατακλιθη δε επι την κοιτην
19 εαν εξαναστας ο ανθρωπος περιπατηση εξω επι ραβδου αθωος εσται ο παταξας πλην της αργιας αυτου αποτεισει και τα ιατρεια
20 εαν δε τις παταξη τον παιδα αυτου η την παιδισκην αυτου εν ραβδω και αποθανη υπο τας χειρας αυτου δικη εκδικηθητω
21 εαν δε διαβιωση ημεραν μιαν η δυο ουκ εκδικηθησεται το γαρ αργυριον αυτου εστιν
22 εαν δε μαχωνται δυο ανδρες και παταξωσιν γυναικα εν γαστρι εχουσαν και εξελθη το παιδιον αυτης μη εξεικονισμενον επιζημιον ζημιωθησεται καθοτι αν επιβαλη ο ανηρ της γυναικος δωσει μετα αξιωματος
23 εαν δε εξεικονισμενον ην δωσει ψυχην αντι ψυχης
24 οφθαλμον αντι οφθαλμου οδοντα αντι οδοντος χειρα αντι χειρος ποδα αντι ποδος
25 κατακαυμα αντι κατακαυματος τραυμα αντι τραυματος μωλωπα αντι μωλωπος
26 εαν δε τις παταξη τον οφθαλμον του οικετου αυτου η τον οφθαλμον της θεραπαινης αυτου και εκτυφλωση ελευθερους εξαποστελει αυτους αντι του οφθαλμου αυτων
27 εαν δε τον οδοντα του οικετου η τον οδοντα της θεραπαινης αυτου εκκοψη ελευθερους εξαποστελει αυτους αντι του οδοντος αυτων
28 εαν δε κερατιση ταυρος ανδρα η γυναικα και αποθανη λιθοις λιθοβοληθησεται ο ταυρος και ου βρωθησεται τα κρεα αυτου ο δε κυριος του ταυρου αθωος εσται
29 εαν δε ο ταυρος κερατιστης η προ της εχθες και προ της τριτης και διαμαρτυρωνται τω κυριω αυτου και μη αφανιση αυτον ανελη δε ανδρα η γυναικα ο ταυρος λιθοβοληθησεται και ο κυριος αυτου προσαποθανειται
30 εαν δε λυτρα επιβληθη αυτω δωσει λυτρα της ψυχης αυτου οσα εαν επιβαλωσιν αυτω
31 εαν δε υιον η θυγατερα κερατιση κατα το δικαιωμα τουτο ποιησουσιν αυτω
32 εαν δε παιδα κερατιση ο ταυρος η παιδισκην αργυριου τριακοντα διδραχμα δωσει τω κυριω αυτων και ο ταυρος λιθοβοληθησεται
33 εαν δε τις ανοιξη λακκον η λατομηση λακκον και μη καλυψη αυτον και εμπεση εκει μοσχος η ονος
34 ο κυριος του λακκου αποτεισει αργυριον δωσει τω κυριω αυτων το δε τετελευτηκος αυτω εσται
35 εαν δε κερατιση τινος ταυρος τον ταυρον του πλησιον και τελευτηση αποδωσονται τον ταυρον τον ζωντα και διελουνται το αργυριον αυτου και τον ταυρον τον τεθνηκοτα διελουνται
36 εαν δε γνωριζηται ο ταυρος οτι κερατιστης εστιν προ της εχθες και προ της τριτης ημερας και διαμεμαρτυρημενοι ωσιν τω κυριω αυτου και μη αφανιση αυτον αποτεισει ταυρον αντι ταυρου ο δε τετελευτηκως αυτω εσται
37 εαν δε τις κλεψη μοσχον η προβατον και σφαξη αυτο η αποδωται πεντε μοσχους αποτεισει αντι του μοσχου και τεσσαρα προβατα αντι του προβατου
1 εαν δε εν τω διορυγματι ευρεθη ο κλεπτης και πληγεις αποθανη ουκ εστιν αυτω φονος
2 εαν δε ανατειλη ο ηλιος επ αυτω ενοχος εστιν ανταποθανειται εαν δε μη υπαρχη αυτω πραθητω αντι του κλεμματος
3 εαν δε καταλημφθη και ευρεθη εν τη χειρι αυτου το κλεμμα απο τε ονου εως προβατου ζωντα διπλα αυτα αποτεισει
4 εαν δε καταβοσκηση τις αγρον η αμπελωνα και αφη το κτηνος αυτου καταβοσκησαι αγρον ετερον αποτεισει εκ του αγρου αυτου κατα το γενημα αυτου εαν δε παντα τον αγρον καταβοσκηση τα βελτιστα του αγρου αυτου και τα βελτιστα του αμπελωνος αυτου αποτεισει
5 εαν δε εξελθον πυρ ευρη ακανθας και προσεμπρηση αλωνα η σταχυς η πεδιον αποτεισει ο το πυρ εκκαυσας
6 εαν δε τις δω τω πλησιον αργυριον η σκευη φυλαξαι και κλαπη εκ της οικιας του ανθρωπου εαν ευρεθη ο κλεψας αποτεισει διπλουν
7 εαν δε μη ευρεθη ο κλεψας προσελευσεται ο κυριος της οικιας ενωπιον του θεου και ομειται η μην μη αυτος πεπονηρευσθαι εφ ολης της παρακαταθηκης του πλησιον
8 κατα παν ρητον αδικημα περι τε μοσχου και υποζυγιου και προβατου και ιματιου και πασης απωλειας της εγκαλουμενης ο τι ουν αν η ενωπιον του θεου ελευσεται η κρισις αμφοτερων και ο αλους δια του θεου αποτεισει διπλουν τω πλησιον
9 εαν δε τις δω τω πλησιον υποζυγιον η μοσχον η προβατον η παν κτηνος φυλαξαι και συντριβη η τελευτηση η αιχμαλωτον γενηται και μηδεις γνω
10 ορκος εσται του θεου ανα μεσον αμφοτερων η μην μη αυτον πεπονηρευσθαι καθ ολης της παρακαταθηκης του πλησιον και ουτως προσδεξεται ο κυριος αυτου και ουκ αποτεισει
11 εαν δε κλαπη παρ αυτου αποτεισει τω κυριω
12 εαν δε θηριαλωτον γενηται αξει αυτον επι την θηραν και ουκ αποτεισει
13 εαν δε αιτηση τις παρα του πλησιον και συντριβη η αποθανη η αιχμαλωτον γενηται ο δε κυριος μη η μετ αυτου αποτεισει
14 εαν δε ο κυριος η μετ αυτου ουκ αποτεισει εαν δε μισθωτος η εσται αυτω αντι του μισθου αυτου
15 εαν δε απατηση τις παρθενον αμνηστευτον και κοιμηθη μετ αυτης φερνη φερνιει αυτην αυτω γυναικα
16 εαν δε ανανευων ανανευση και μη βουληται ο πατηρ αυτης δουναι αυτην αυτω γυναικα αργυριον αποτεισει τω πατρι καθ οσον εστιν η φερνη των παρθενων
17 φαρμακους ου περιποιησετε
18 παν κοιμωμενον μετα κτηνους θανατω αποκτενειτε αυτους
19 ο θυσιαζων θεοις θανατω ολεθρευθησεται πλην κυριω μονω
20 και προσηλυτον ου κακωσετε ουδε μη θλιψητε αυτον ητε γαρ προσηλυτοι εν γη Αιγυπτω
21 πασαν χηραν και ορφανον ου κακωσετε
22 εαν δε κακια κακωσητε αυτους και κεκραξαντες καταβοησωσι προς με ακοη εισακουσομαι της φωνης αυτων
23 και οργισθησομαι θυμω και αποκτενω υμας μαχαιρα και εσονται αι γυναικες υμων χηραι και τα παιδια υμων ορφανα
24 εαν δε αργυριον εκδανεισης τω αδελφω τω πενιχρω παρα σοι ουκ εση αυτον κατεπειγων ουκ επιθησεις αυτω τοκον
25 εαν δε ενεχυρασμα ενεχυρασης το ιματιον του πλησιον προ δυσμων ηλιου αποδωσεις αυτω
26 εστιν γαρ τουτο περιβολαιον αυτου μονον τουτο το ιματιον ασχημοσυνης αυτου εν τινι κοιμηθησεται εαν ουν καταβοηση προς με εισακουσομαι αυτου ελεημων γαρ ειμι
27 θεους ου κακολογησεις και αρχοντας του λαου σου ου κακως ερεις
28 απαρχας αλωνος και ληνου σου ου καθυστερησεις τα πρωτοτοκα των υιων σου δωσεις εμοι
29 ουτως ποιησεις τον μοσχον σου και το προβατον σου και το υποζυγιον σου επτα ημερας εσται υπο την μητερα τη δε ογδοη ημερα αποδωσεις μοι αυτο
30 και ανδρες αγιοι εσεσθε μοι και κρεας θηριαλωτον ουκ εδεσθε τω κυνι απορριψατε αυτο
1 ου παραδεξη ακοην ματαιαν ου συγκαταθηση μετα του αδικου γενεσθαι μαρτυς αδικος
2 ουκ εση μετα πλειονων επι κακια ου προστεθηση μετα πληθους εκκλιναι μετα πλειονων ωστε εκκλιναι κρισιν
3 και πενητα ουκ ελεησεις εν κρισει
4 εαν δε συναντησης τω βοι του εχθρου σου η τω υποζυγιω αυτου πλανωμενοις αποστρεψας αποδωσεις αυτω
5 εαν δε ιδης το υποζυγιον του εχθρου σου πεπτωκος υπο τον γομον αυτου ου παρελευση αυτο αλλα συνεγερεις αυτο μετ αυτου
6 ου διαστρεψεις κριμα πενητος εν κρισει αυτου
7 απο παντος ρηματος αδικου αποστηση αθωον και δικαιον ουκ αποκτενεις και ου δικαιωσεις τον ασεβη ενεκεν δωρων
8 και δωρα ου λημψη τα γαρ δωρα εκτυφλοι οφθαλμους βλεποντων και λυμαινεται ρηματα δικαια
9 και προσηλυτον ου θλιψετε υμεις γαρ οιδατε την ψυχην του προσηλυτου αυτοι γαρ προσηλυτοι ητε εν γη Αιγυπτω
10 εξ ετη σπερεις την γην σου και συναξεις τα γενηματα αυτης
11 τω δε εβδομω αφεσιν ποιησεις και ανησεις αυτην και εδονται οι πτωχοι του εθνους σου τα δε υπολειπομενα εδεται τα αγρια θηρια ουτως ποιησεις τον αμπελωνα σου και τον ελαιωνα σου
12 εξ ημερας ποιησεις τα εργα σου τη δε ημερα τη εβδομη αναπαυσις ινα αναπαυσηται ο βους σου και το υποζυγιον σου και ινα αναψυξη ο υιος της παιδισκης σου και ο προσηλυτος
13 παντα οσα ειρηκα προς υμας φυλαξασθε και ονομα θεων ετερων ουκ αναμνησθησεσθε ουδε μη ακουσθη εκ του στοματος υμων
14 τρεις καιρους του ενιαυτου εορτασατε μοι
15 την εορτην των αζυμων φυλαξασθε ποιειν επτα ημερας εδεσθε αζυμα καθαπερ ενετειλαμην σοι κατα τον καιρον του μηνος των νεων εν γαρ αυτω εξηλθες εξ Αιγυπτου ουκ οφθηση ενωπιον μου κενος
16 και εορτην θερισμου πρωτογενηματων ποιησεις των εργων σου ων εαν σπειρης εν τω αγρω σου και εορτην συντελειας επ εξοδου του ενιαυτου εν τη συναγωγη των εργων σου των εκ του αγρου σου
17 τρεις καιρους του ενιαυτου οφθησεται παν αρσενικον σου ενωπιον κυριου του θεου σου
18 οταν γαρ εκβαλω εθνη απο προσωπου σου και εμπλατυνω τα ορια σου ου θυσεις επι ζυμη αιμα θυσιασματος μου ουδε μη κοιμηθη στεαρ της εορτης μου εως πρωι
19 τας απαρχας των πρωτογενηματων της γης σου εισοισεις εις τον οικον κυριου του θεου σου ουχ εψησεις αρνα εν γαλακτι μητρος αυτου
20 και ιδου εγω αποστελλω τον αγγελον μου προ προσωπου σου ινα φυλαξη σε εν τη οδω οπως εισαγαγη σε εις την γην ην ητοιμασα σοι
21 προσεχε σεαυτω και εισακουε αυτου και μη απειθει αυτω ου γαρ μη υποστειληται σε το γαρ ονομα μου εστιν επ αυτω
22 εαν ακοη ακουσητε της εμης φωνης και ποιησης παντα οσα αν εντειλωμαι σοι και φυλαξητε την διαθηκην μου εσεσθε μοι λαος περιουσιος απο παντων των εθνων εμη γαρ εστιν πασα η γη υμεις δε εσεσθε μοι βασιλειον ιερατευμα και εθνος αγιον ταυτα τα ρηματα ερεις τοις υιοις Ισραηλ εαν ακοη ακουσητε της φωνης μου και ποιησης παντα οσα αν ειπω σοι εχθρευσω τοις εχθροις σου και αντικεισομαι τοις αντικειμενοις σοι
23 πορευσεται γαρ ο αγγελος μου ηγουμενος σου και εισαξει σε προς τον Αμορραιον και Χετταιον και Φερεζαιον και Χαναναιον και Γεργεσαιον και Ευαιον και Ιεβουσαιον και εκτριψω αυτους
24 ου προσκυνησεις τοις θεοις αυτων ουδε μη λατρευσης αυτοις ου ποιησεις κατα τα εργα αυτων αλλα καθαιρεσει καθελεις και συντριβων συντριψεις τας στηλας αυτων
25 και λατρευσεις κυριω τω θεω σου και ευλογησω τον αρτον σου και τον οινον σου και το υδωρ σου και αποστρεψω μαλακιαν αφ υμων
26 ουκ εσται αγονος ουδε στειρα επι της γης σου τον αριθμον των ημερων σου αναπληρωσω
27 και τον φοβον αποστελω ηγουμενον σου και εκστησω παντα τα εθνη εις ους συ εισπορευη εις αυτους και δωσω παντας τους υπεναντιους σου φυγαδας
28 και αποστελω τας σφηκιας προτερας σου και εκβαλει τους Αμορραιους και τους Ευαιους και τους Χαναναιους και τους Χετταιους απο σου
29 ουκ εκβαλω αυτους εν ενιαυτω ενι ινα μη γενηται η γη ερημος και πολλα γενηται επι σε τα θηρια της γης
30 κατα μικρον μικρον εκβαλω αυτους απο σου εως αν αυξηθης και κληρονομησης την γην
31 και θησω τα ορια σου απο της ερυθρας θαλασσης εως της θαλασσης της Φυλιστιιμ και απο της ερημου εως του μεγαλου ποταμου Ευφρατου και παραδωσω εις τας χειρας υμων τους εγκαθημενους εν τη γη και εκβαλω αυτους απο σου
32 ου συγκαταθηση αυτοις και τοις θεοις αυτων διαθηκην
33 και ουκ εγκαθησονται εν τη γη σου ινα μη αμαρτειν σε ποιησωσιν προς με εαν γαρ δουλευσης τοις θεοις αυτων ουτοι εσονται σοι προσκομμα
1 και Μωυση ειπεν αναβηθι προς κυριον συ και Ααρων και Ναδαβ και Αβιουδ και εβδομηκοντα των πρεσβυτερων Ισραηλ και προσκυνησουσιν μακροθεν τω κυριω
2 και εγγιει Μωυσης μονος προς τον θεον αυτοι δε ουκ εγγιουσιν ο δε λαος ου συναναβησεται μετ αυτων
3 εισηλθεν δε Μωυσης και διηγησατο τω λαω παντα τα ρηματα του θεου και τα δικαιωματα απεκριθη δε πας ο λαος φωνη μια λεγοντες παντας τους λογους ους ελαλησεν κυριος ποιησομεν και ακουσομεθα
4 και εγραψεν Μωυσης παντα τα ρηματα κυριου ορθρισας δε Μωυσης το πρωι ωκοδομησεν θυσιαστηριον υπο το ορος και δωδεκα λιθους εις τας δωδεκα φυλας του Ισραηλ
5 και εξαπεστειλεν τους νεανισκους των υιων Ισραηλ και ανηνεγκαν ολοκαυτωματα και εθυσαν θυσιαν σωτηριου τω θεω μοσχαρια
6 λαβων δε Μωυσης το ημισυ του αιματος ενεχεεν εις κρατηρας το δε ημισυ του αιματος προσεχεεν προς το θυσιαστηριον
7 και λαβων το βιβλιον της διαθηκης ανεγνω εις τα ωτα του λαου και ειπαν παντα οσα ελαλησεν κυριος ποιησομεν και ακουσομεθα
8 λαβων δε Μωυσης το αιμα κατεσκεδασεν του λαου και ειπεν ιδου το αιμα της διαθηκης ης διεθετο κυριος προς υμας περι παντων των λογων τουτων
9 και ανεβη Μωυσης και Ααρων και Ναδαβ και Αβιουδ και εβδομηκοντα της γερουσιας Ισραηλ
10 και ειδον τον τοπον ου ειστηκει εκει ο θεος του Ισραηλ και τα υπο τους ποδας αυτου ωσει εργον πλινθου σαπφειρου και ωσπερ ειδος στερεωματος του ουρανου τη καθαριοτητι
11 και των επιλεκτων του Ισραηλ ου διεφωνησεν ουδε εις και ωφθησαν εν τω τοπω του θεου και εφαγον και επιον
12 και ειπεν κυριος προς Μωυσην αναβηθι προς με εις το ορος και ισθι εκει και δωσω σοι τα πυξια τα λιθινα τον νομον και τας εντολας ας εγραψα νομοθετησαι αυτοις
13 και αναστας Μωυσης και Ιησους ο παρεστηκως αυτω ανεβησαν εις το ορος του θεου
14 και τοις πρεσβυτεροις ειπαν ησυχαζετε αυτου εως αναστρεψωμεν προς υμας και ιδου Ααρων και Ωρ μεθ υμων εαν τινι συμβη κρισις προσπορευεσθωσαν αυτοις
15 και ανεβη Μωυσης και Ιησους εις το ορος και εκαλυψεν η νεφελη το ορος
16 και κατεβη η δοξα του θεου επι το ορος το Σινα και εκαλυψεν αυτο η νεφελη εξ ημερας και εκαλεσεν κυριος τον Μωυσην τη ημερα τη εβδομη εκ μεσου της νεφελης
17 το δε ειδος της δοξης κυριου ωσει πυρ φλεγον επι της κορυφης του ορους εναντιον των υιων Ισραηλ
18 και εισηλθεν Μωυσης εις το μεσον της νεφελης και ανεβη εις το ορος και ην εκει εν τω ορει τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας
1 και ελαλησεν κυριος προς Μωυσην λεγων
2 ειπον τοις υιοις Ισραηλ και λαβετε μοι απαρχας παρα παντων οις αν δοξη τη καρδια και λημψεσθε τας απαρχας μου
3 και αυτη εστιν η απαρχη ην λημψεσθε παρ αυτων χρυσιον και αργυριον και χαλκον
4 και υακινθον και πορφυραν και κοκκινον διπλουν και βυσσον κεκλωσμενην και τριχας αιγειας
5 και δερματα κριων ηρυθροδανωμενα και δερματα υακινθινα και ξυλα ασηπτα
6 και ελαιον εις την φαυσιν θυμιαματος εις το ελαιον της χρισεως και εις την συνθεσιν του θυμιαματος
7 και λιθους σαρδιου και λιθους εις την γλυφην εις την επωμιδα και τον ποδηρη
8 και ποιησεις μοι αγιασμα και οφθησομαι εν υμιν
9 και ποιησεις μοι κατα παντα οσα εγω σοι δεικνυω εν τω ορει το παραδειγμα της σκηνης και το παραδειγμα παντων των σκευων αυτης ουτω ποιησεις
10 και ποιησεις κιβωτον μαρτυριου εκ ξυλων ασηπτων δυο πηχεων και ημισους το μηκος και πηχεος και ημισους το πλατος και πηχεος και ημισους το υψος
11 και καταχρυσωσεις αυτην χρυσιω καθαρω εξωθεν και εσωθεν χρυσωσεις αυτην και ποιησεις αυτη κυματια στρεπτα χρυσα κυκλω
12 και ελασεις αυτη τεσσαρας δακτυλιους χρυσους και επιθησεις επι τα τεσσαρα κλιτη δυο δακτυλιους επι το κλιτος το εν και δυο δακτυλιους επι το κλιτος το δευτερον
13 ποιησεις δε αναφορεις ξυλα ασηπτα και καταχρυσωσεις αυτα χρυσιω
14 και εισαξεις τους αναφορεις εις τους δακτυλιους τους εν τοις κλιτεσι της κιβωτου αιρειν την κιβωτον εν αυτοις
15 εν τοις δακτυλιοις της κιβωτου εσονται οι αναφορεις ακινητοι
16 και εμβαλεις εις την κιβωτον τα μαρτυρια α αν δω σοι
17 και ποιησεις ιλαστηριον επιθεμα χρυσιου καθαρου δυο πηχεων και ημισους το μηκος και πηχεος και ημισους το πλατος
18 και ποιησεις δυο χερουβιμ χρυσα τορευτα και επιθησεις αυτα εξ αμφοτερων των κλιτων του ιλαστηριου
19 ποιηθησονται χερουβ εις εκ του κλιτους τουτου και χερουβ εις εκ του κλιτους του δευτερου του ιλαστηριου και ποιησεις τους δυο χερουβιμ επι τα δυο κλιτη
20 εσονται οι χερουβιμ εκτεινοντες τας πτερυγας επανωθεν συσκιαζοντες ταις πτερυξιν αυτων επι του ιλαστηριου και τα προσωπα αυτων εις αλληλα εις το ιλαστηριον εσονται τα προσωπα των χερουβιμ
21 και επιθησεις το ιλαστηριον επι την κιβωτον ανωθεν και εις την κιβωτον εμβαλεις τα μαρτυρια α αν δω σοι
22 και γνωσθησομαι σοι εκειθεν και λαλησω σοι ανωθεν του ιλαστηριου ανα μεσον των δυο χερουβιμ των οντων επι της κιβωτου του μαρτυριου και κατα παντα οσα αν εντειλωμαι σοι προς τους υιους Ισραηλ
23 και ποιησεις τραπεζαν χρυσιου καθαρου δυο πηχεων το μηκος και πηχεος το ευρος και πηχεος και ημισους το υψος
24 και ποιησεις αυτη στρεπτα κυματια χρυσα κυκλω
25 και ποιησεις αυτη στεφανην παλαιστου κυκλω και ποιησεις στρεπτον κυματιον τη στεφανη κυκλω
26 και ποιησεις τεσσαρας δακτυλιους χρυσους και επιθησεις τους δακτυλιους επι τα τεσσαρα μερη των ποδων αυτης
27 υπο την στεφανην και εσονται οι δακτυλιοι εις θηκας τοις αναφορευσιν ωστε αιρειν εν αυτοις την τραπεζαν
28 και ποιησεις τους αναφορεις εκ ξυλων ασηπτων και καταχρυσωσεις αυτους χρυσιω καθαρω και αρθησεται εν αυτοις η τραπεζα
29 και ποιησεις τα τρυβλια αυτης και τας θυισκας και τα σπονδεια και τους κυαθους εν οις σπεισεις εν αυτοις χρυσιου καθαρου ποιησεις αυτα
30 και επιθησεις επι την τραπεζαν αρτους ενωπιους εναντιον μου δια παντος
31 και ποιησεις λυχνιαν εκ χρυσιου καθαρου τορευτην ποιησεις την λυχνιαν ο καυλος αυτης και οι καλαμισκοι και οι κρατηρες και οι σφαιρωτηρες και τα κρινα εξ αυτης εσται
32 εξ δε καλαμισκοι εκπορευομενοι εκ πλαγιων τρεις καλαμισκοι της λυχνιας εκ του κλιτους αυτης του ενος και τρεις καλαμισκοι της λυχνιας εκ του κλιτους του δευτερου
33 και τρεις κρατηρες εκτετυπωμενοι καρυισκους εν τω ενι καλαμισκω σφαιρωτηρ και κρινον ουτως τοις εξ καλαμισκοις τοις εκπορευομενοις εκ της λυχνιας
34 και εν τη λυχνια τεσσαρες κρατηρες εκτετυπωμενοι καρυισκους εν τω ενι καλαμισκω οι σφαιρωτηρες και τα κρινα αυτης
35 ο σφαιρωτηρ υπο τους δυο καλαμισκους εξ αυτης και σφαιρωτηρ υπο τους τεσσαρας καλαμισκους εξ αυτης ουτως τοις εξ καλαμισκοις τοις εκπορευομενοις εκ της λυχνιας
36 οι σφαιρωτηρες και οι καλαμισκοι εξ αυτης εστωσαν ολη τορευτη εξ ενος χρυσιου καθαρου
37 και ποιησεις τους λυχνους αυτης επτα και επιθησεις τους λυχνους και φανουσιν εκ του ενος προσωπου
38 και τον επαρυστηρα αυτης και τα υποθεματα αυτης εκ χρυσιου καθαρου ποιησεις
39 παντα τα σκευη ταυτα ταλαντον χρυσιου καθαρου
40 ορα ποιησεις κατα τον τυπον τον δεδειγμενον σοι εν τω ορει
1 και την σκηνην ποιησεις δεκα αυλαιας εκ βυσσου κεκλωσμενης και υακινθου και πορφυρας και κοκκινου κεκλωσμενου χερουβιμ εργασια υφαντου ποιησεις αυτας
2 μηκος της αυλαιας της μιας οκτω και εικοσι πηχεων και ευρος τεσσαρων πηχεων η αυλαια η μια εσται μετρον το αυτο εσται πασαις ταις αυλαιαις
3 πεντε δε αυλαιαι εσονται εξ αλληλων εχομεναι η ετερα εκ της ετερας και πεντε αυλαιαι εσονται συνεχομεναι ετερα τη ετερα
4 και ποιησεις αυταις αγκυλας υακινθινας επι του χειλους της αυλαιας της μιας εκ του ενος μερους εις την συμβολην και ουτως ποιησεις επι του χειλους της αυλαιας της εξωτερας προς τη συμβολη τη δευτερα
5 πεντηκοντα αγκυλας ποιησεις τη αυλαια τη μια και πεντηκοντα αγκυλας ποιησεις εκ του μερους της αυλαιας κατα την συμβολην της δευτερας αντιπροσωποι αντιπιπτουσαι αλληλαις εις εκαστην
6 και ποιησεις κρικους πεντηκοντα χρυσους και συναψεις τας αυλαιας ετεραν τη ετερα τοις κρικοις και εσται η σκηνη μια
7 και ποιησεις δερρεις τριχινας σκεπην επι της σκηνης ενδεκα δερρεις ποιησεις αυτας
8 το μηκος της δερρεως της μιας εσται τριακοντα πηχεων και τεσσαρων πηχεων το ευρος της δερρεως της μιας μετρον το αυτο εσται ταις ενδεκα δερρεσι
9 και συναψεις τας πεντε δερρεις επι το αυτο και τας εξ δερρεις επι το αυτο και επιδιπλωσεις την δερριν την εκτην κατα προσωπον της σκηνης
10 και ποιησεις αγκυλας πεντηκοντα επι του χειλους της δερρεως της μιας της ανα μεσον κατα συμβολην και πεντηκοντα αγκυλας ποιησεις επι του χειλους της δερρεως της συναπτουσης της δευτερας
11 και ποιησεις κρικους χαλκους πεντηκοντα και συναψεις τους κρικους εκ των αγκυλων και συναψεις τας δερρεις και εσται εν
12 και υποθησεις το πλεοναζον εν ταις δερρεσιν της σκηνης το ημισυ της δερρεως το υπολελειμμενον υποκαλυψεις το πλεοναζον των δερρεων της σκηνης υποκαλυψεις οπισω της σκηνης
13 πηχυν εκ τουτου και πηχυν εκ τουτου εκ του υπερεχοντος των δερρεων εκ του μηκους των δερρεων της σκηνης εσται συγκαλυπτον επι τα πλαγια της σκηνης ενθεν και ενθεν ινα καλυπτη
14 και ποιησεις κατακαλυμμα τη σκηνη δερματα κριων ηρυθροδανωμενα και επικαλυμματα δερματα υακινθινα επανωθεν
15 και ποιησεις στυλους τη σκηνη εκ ξυλων ασηπτων
16 δεκα πηχεων ποιησεις τον στυλον τον ενα και πηχεος ενος και ημισους το πλατος του στυλου του ενος
17 δυο αγκωνισκους τω στυλω τω ενι αντιπιπτοντας ετερον τω ετερω ουτως ποιησεις πασι τοις στυλοις της σκηνης
18 και ποιησεις στυλους τη σκηνη εικοσι στυλους εκ του κλιτους του προς βορραν
19 και τεσσαρακοντα βασεις αργυρας ποιησεις τοις εικοσι στυλοις δυο βασεις τω στυλω τω ενι εις αμφοτερα τα μερη αυτου και δυο βασεις τω στυλω τω ενι εις αμφοτερα τα μερη αυτου
20 και το κλιτος το δευτερον το προς νοτον εικοσι στυλους
21 και τεσσαρακοντα βασεις αυτων αργυρας δυο βασεις τω στυλω τω ενι εις αμφοτερα τα μερη αυτου και δυο βασεις τω στυλω τω ενι εις αμφοτερα τα μερη αυτου
22 και εκ των οπισω της σκηνης κατα το μερος το προς θαλασσαν ποιησεις εξ στυλους
23 και δυο στυλους ποιησεις επι των γωνιων της σκηνης εκ των οπισθιων
24 και εσται εξ ισου κατωθεν κατα το αυτο εσονται ισοι εκ των κεφαλιδων εις συμβλησιν μιαν ουτως ποιησεις αμφοτεραις ταις δυσιν γωνιαις εστωσαν
25 και εσονται οκτω στυλοι και αι βασεις αυτων αργυραι δεκα εξ δυο βασεις τω στυλω τω ενι εις αμφοτερα τα μερη αυτου και δυο βασεις τω στυλω τω ενι
26 και ποιησεις μοχλους εκ ξυλων ασηπτων πεντε τω ενι στυλω εκ του ενος μερους της σκηνης
27 και πεντε μοχλους τω στυλω τω κλιτει της σκηνης τω δευτερω και πεντε μοχλους τω στυλω τω οπισθιω τω κλιτει της σκηνης τω προς θαλασσαν
28 και ο μοχλος ο μεσος ανα μεσον των στυλων διικνεισθω απο του ενος κλιτους εις το ετερον κλιτος
29 και τους στυλους καταχρυσωσεις χρυσιω και τους δακτυλιους ποιησεις χρυσους εις ους εισαξεις τους μοχλους και καταχρυσωσεις τους μοχλους χρυσιω
30 και αναστησεις την σκηνην κατα το ειδος το δεδειγμενον σοι εν τω ορει
31 και ποιησεις καταπετασμα εξ υακινθου και πορφυρας και κοκκινου κεκλωσμενου και βυσσου νενησμενης εργον υφαντον ποιησεις αυτο χερουβιμ
32 και επιθησεις αυτο επι τεσσαρων στυλων ασηπτων κεχρυσωμενων χρυσιω και αι κεφαλιδες αυτων χρυσαι και αι βασεις αυτων τεσσαρες αργυραι
33 και θησεις το καταπετασμα επι τους στυλους και εισοισεις εκει εσωτερον του καταπετασματος την κιβωτον του μαρτυριου και διοριει το καταπετασμα υμιν ανα μεσον του αγιου και ανα μεσον του αγιου των αγιων
34 και κατακαλυψεις τω καταπετασματι την κιβωτον του μαρτυριου εν τω αγιω των αγιων
35 και θησεις την τραπεζαν εξωθεν του καταπετασματος και την λυχνιαν απεναντι της τραπεζης επι μερους της σκηνης το προς νοτον και την τραπεζαν θησεις επι μερους της σκηνης το προς βορραν
36 και ποιησεις επισπαστρον εξ υακινθου και πορφυρας και κοκκινου κεκλωσμενου και βυσσου κεκλωσμενης εργον ποικιλτου
37 και ποιησεις τω καταπετασματι πεντε στυλους και χρυσωσεις αυτους χρυσιω και αι κεφαλιδες αυτων χρυσαι και χωνευσεις αυτοις πεντε βασεις χαλκας
1 και ποιησεις θυσιαστηριον εκ ξυλων ασηπτων πεντε πηχεων το μηκος και πεντε πηχεων το ευρος τετραγωνον εσται το θυσιαστηριον και τριων πηχεων το υψος αυτου
2 και ποιησεις τα κερατα επι των τεσσαρων γωνιων εξ αυτου εσται τα κερατα και καλυψεις αυτα χαλκω
3 και ποιησεις στεφανην τω θυσιαστηριω και τον καλυπτηρα αυτου και τας φιαλας αυτου και τας κρεαγρας αυτου και το πυρειον αυτου και παντα τα σκευη αυτου ποιησεις χαλκα
4 και ποιησεις αυτω εσχαραν εργω δικτυωτω χαλκην και ποιησεις τη εσχαρα τεσσαρας δακτυλιους χαλκους επι τα τεσσαρα κλιτη
5 και υποθησεις αυτους υπο την εσχαραν του θυσιαστηριου κατωθεν εσται δε η εσχαρα εως του ημισους του θυσιαστηριου
6 και ποιησεις τω θυσιαστηριω φορεις εκ ξυλων ασηπτων και περιχαλκωσεις αυτους χαλκω
7 και εισαξεις τους φορεις εις τους δακτυλιους και εστωσαν οι φορεις κατα τα πλευρα του θυσιαστηριου εν τω αιρειν αυτο
8 κοιλον σανιδωτον ποιησεις αυτο κατα το παραδειχθεν σοι εν τω ορει ουτως ποιησεις αυτο
9 και ποιησεις αυλην τη σκηνη εις το κλιτος το προς λιβα ιστια της αυλης εκ βυσσου κεκλωσμενης μηκος εκατον πηχων τω ενι κλιτει
10 και οι στυλοι αυτων εικοσι και αι βασεις αυτων εικοσι χαλκαι και οι κρικοι αυτων και αι ψαλιδες αυτων αργυραι
11 ουτως τω κλιτει τω προς απηλιωτην ιστια εκατον πηχων μηκος και οι στυλοι αυτων εικοσι και αι βασεις αυτων εικοσι χαλκαι και οι κρικοι και αι ψαλιδες των στυλων και αι βασεις αυτων περιηργυρωμεναι αργυρω
12 το δε ευρος της αυλης το κατα θαλασσαν ιστια πεντηκοντα πηχων στυλοι αυτων δεκα και αι βασεις αυτων δεκα
13 και ευρος της αυλης το προς νοτον ιστια πεντηκοντα πηχεων στυλοι αυτων δεκα και αι βασεις αυτων δεκα
14 και πεντεκαιδεκα πηχεων το υψος των ιστιων τω κλιτει τω ενι στυλοι αυτων τρεις και αι βασεις αυτων τρεις
15 και το κλιτος το δευτερον δεκα πεντε πηχων των ιστιων το υψος στυλοι αυτων τρεις και αι βασεις αυτων τρεις
16 και τη πυλη της αυλης καλυμμα εικοσι πηχων το υψος εξ υακινθου και πορφυρας και κοκκινου κεκλωσμενου και βυσσου κεκλωσμενης τη ποικιλια του ραφιδευτου στυλοι αυτων τεσσαρες και αι βασεις αυτων τεσσαρες
17 παντες οι στυλοι της αυλης κυκλω κατηργυρωμενοι αργυριω και αι κεφαλιδες αυτων αργυραι και αι βασεις αυτων χαλκαι
18 το δε μηκος της αυλης εκατον εφ εκατον και ευρος πεντηκοντα επι πεντηκοντα και υψος πεντε πηχων εκ βυσσου κεκλωσμενης και αι βασεις αυτων χαλκαι
19 και πασα η κατασκευη και παντα τα εργαλεια και οι πασσαλοι της αυλης χαλκοι
20 και συ συνταξον τοις υιοις Ισραηλ και λαβετωσαν σοι ελαιον εξ ελαιων ατρυγον καθαρον κεκομμενον εις φως καυσαι ινα καηται λυχνος δια παντος
21 εν τη σκηνη του μαρτυριου εξωθεν του καταπετασματος του επι της διαθηκης καυσει αυτο Ααρων και οι υιοι αυτου αφ εσπερας εως πρωι εναντιον κυριου νομιμον αιωνιον εις τας γενεας υμων παρα των υιων Ισραηλ
1 και συ προσαγαγου προς σεαυτον τον τε Ααρων τον αδελφον σου και τους υιους αυτου εκ των υιων Ισραηλ ιερατευειν μοι Ααρων και Ναδαβ και Αβιουδ και Ελεαζαρ και Ιθαμαρ υιους Ααρων
2 και ποιησεις στολην αγιαν Ααρων τω αδελφω σου εις τιμην και δοξαν
3 και συ λαλησον πασι τοις σοφοις τη διανοια ους ενεπλησα πνευματος αισθησεως και ποιησουσιν την στολην την αγιαν Ααρων εις το αγιον εν η ιερατευσει μοι
4 και αυται αι στολαι ας ποιησουσιν το περιστηθιον και την επωμιδα και τον ποδηρη και χιτωνα κοσυμβωτον και κιδαριν και ζωνην και ποιησουσιν στολας αγιας Ααρων και τοις υιοις αυτου εις το ιερατευειν μοι
5 και αυτοι λημψονται το χρυσιον και την υακινθον και την πορφυραν και το κοκκινον και την βυσσον
6 και ποιησουσιν την επωμιδα εκ βυσσου κεκλωσμενης εργον υφαντον ποικιλτου
7 δυο επωμιδες συνεχουσαι εσονται αυτω ετερα την ετεραν επι τοις δυσι μερεσιν εξηρτημεναι
8 και το υφασμα των επωμιδων ο εστιν επ αυτω κατα την ποιησιν εξ αυτου εσται εκ χρυσιου και υακινθου και πορφυρας και κοκκινου διανενησμενου και βυσσου κεκλωσμενης
9 και λημψη τους δυο λιθους λιθους σμαραγδου και γλυψεις εν αυτοις τα ονοματα των υιων Ισραηλ
10 εξ ονοματα επι τον λιθον τον ενα και τα εξ ονοματα τα λοιπα επι τον λιθον τον δευτερον κατα τας γενεσεις αυτων
11 εργον λιθουργικης τεχνης γλυμμα σφραγιδος διαγλυψεις τους δυο λιθους επι τοις ονομασιν των υιων Ισραηλ
12 και θησεις τους δυο λιθους επι των ωμων της επωμιδος λιθοι μνημοσυνου εισιν τοις υιοις Ισραηλ και αναλημψεται Ααρων τα ονοματα των υιων Ισραηλ εναντι κυριου επι των δυο ωμων αυτου μνημοσυνον περι αυτων
13 και ποιησεις ασπιδισκας εκ χρυσιου καθαρου
14 και ποιησεις δυο κροσσωτα εκ χρυσιου καθαρου καταμεμιγμενα εν ανθεσιν εργον πλοκης και επιθησεις τα κροσσωτα τα πεπλεγμενα επι τας ασπιδισκας κατα τας παρωμιδας αυτων εκ των εμπροσθιων
15 και ποιησεις λογειον των κρισεων εργον ποικιλτου κατα τον ρυθμον της επωμιδος ποιησεις αυτο εκ χρυσιου και υακινθου και πορφυρας και κοκκινου κεκλωσμενου και βυσσου κεκλωσμενης ποιησεις αυ&