Om oversættelsen: Septuaginta er den græske tradition — den som Helligånden foretrækker. Der er tusinder af afvigelser mellem Septuaginta og den jødiske teksttradition, som "vi" følger her i Vesten.
Teksten er i græske bogstaver med Unicode. Hvis man foretrækker danske bogstaver, anbefales parallelsiden: Anden Kongebog.
Om bogen: Anden Kongebog hedder Fjerde Kongebog i Septuaginta, fordi Samuelsbøgerne regnes som de to første.
Kapitler:
1 2 3
4 5 6
7 8 9
10 11 12
13 14 15
16 17 18
19 20 21
22 23 24
25
Kapitel 1
1 και ηθετησεν Μωαβ εν Ισραηλ μετα το αποθανειν Αχααβ
2 και επεσεν Οχοζιας δια του δικτυωτου του εν τω υπερωω αυτου τω εν Σαμαρεια και ηρρωστησεν και απεστειλεν αγγελους και ειπεν προς αυτους δευτε και επιζητησατε εν τη Βααλ μυιαν θεον Ακκαρων ει ζησομαι εκ της αρρωστιας μου ταυτης και επορευθησαν επερωτησαι δι αυτου
3 και αγγελος κυριου ελαλησεν προς Ηλιου τον Θεσβιτην λεγων αναστας δευρο εις συναντησιν των αγγελων Οχοζιου βασιλεως Σαμαρειας και λαλησεις προς αυτους ει παρα το μη ειναι θεον εν Ισραηλ υμεις πορευεσθε επιζητησαι εν τη Βααλ μυιαν θεον Ακκαρων
4 και ουχ ουτως οτι ταδε λεγει κυριος η κλινη εφ ης ανεβης εκει ου καταβηση απ αυτης οτι εκει θανατω αποθανη και επορευθη Ηλιου και ειπεν προς αυτους
5 και επεστραφησαν οι αγγελοι προς αυτον και ειπεν προς αυτους τι οτι επεστρεψατε
6 και ειπαν προς αυτον ανηρ ανεβη εις συναντησιν ημων και ειπεν προς ημας δευτε επιστραφητε προς τον βασιλεα τον αποστειλαντα υμας και λαλησατε προς αυτον ταδε λεγει κυριος ει παρα το μη ειναι θεον εν Ισραηλ συ πορευη ζητησαι εν τη Βααλ μυιαν θεον Ακκαρων ουχ ουτως η κλινη εφ ης ανεβης εκει ου καταβηση απ αυτης οτι θανατω αποθανη
7 και ελαλησεν προς αυτους λεγων τις η κρισις του ανδρος του αναβαντος εις συναντησιν υμιν και λαλησαντος προς υμας τους λογους τουτους
8 και ειπον προς αυτον ανηρ δασυς και ζωνην δερματινην περιεζωσμενος την οσφυν αυτου και ειπεν Ηλιου ο Θεσβιτης ουτος εστιν
9 και απεστειλεν προς αυτον ηγουμενον πεντηκονταρχον και τους πεντηκοντα αυτου και ανεβη και ηλθεν προς αυτον και ιδου Ηλιου εκαθητο επι της κορυφης του ορους και ελαλησεν ο πεντηκονταρχος προς αυτον και ειπεν ανθρωπε του θεου ο βασιλευς εκαλεσεν σε καταβηθι
10 και απεκριθη Ηλιου και ειπεν προς τον πεντηκονταρχον και ει ανθρωπος του θεου εγω καταβησεται πυρ εκ του ουρανου και καταφαγεται σε και τους πεντηκοντα σου και κατεβη πυρ εκ του ουρανου και κατεφαγεν αυτον και τους πεντηκοντα αυτου
11 και προσεθετο ο βασιλευς και απεστειλεν προς αυτον αλλον πεντηκονταρχον και τους πεντηκοντα αυτου και ανεβη και ελαλησεν ο πεντηκονταρχος προς αυτον και ειπεν ανθρωπε του θεου ταδε λεγει ο βασιλευς ταχεως καταβηθι
12 και απεκριθη Ηλιου και ελαλησεν προς αυτον και ειπεν ει ανθρωπος του θεου εγω ειμι καταβησεται πυρ εκ του ουρανου και καταφαγεται σε και τους πεντηκοντα σου και κατεβη πυρ εκ του ουρανου και κατεφαγεν αυτον και τους πεντηκοντα αυτου
13 και προσεθετο ο βασιλευς ετι αποστειλαι ηγουμενον πεντηκονταρχον τριτον και τους πεντηκοντα αυτου και ηλθεν προς αυτον ο πεντηκονταρχος ο τριτος και εκαμψεν επι τα γονατα αυτου κατεναντι Ηλιου και εδεηθη αυτου και ελαλησεν προς αυτον και ειπεν ανθρωπε του θεου εντιμωθητω δη η ψυχη μου και η ψυχη των δουλων σου τουτων των πεντηκοντα εν οφθαλμοις σου
14 ιδου κατεβη πυρ εκ του ουρανου και κατεφαγεν τους δυο πεντηκονταρχους τους πρωτους και τους πεντηκοντα αυτων και νυν εντιμωθητω δη η ψυχη των δουλων σου εν οφθαλμοις σου
15 και ελαλησεν αγγελος κυριου προς Ηλιου και ειπεν καταβηθι μετ αυτου μη φοβηθης απο προσωπου αυτων και ανεστη Ηλιου και κατεβη μετ αυτου προς τον βασιλεα
16 και ελαλησεν προς αυτον και ειπεν Ηλιου ταδε λεγει κυριος τι οτι απεστειλας αγγελους ζητησαι εν τη Βααλ μυιαν θεον Ακκαρων ουχ ουτως η κλινη εφ ης ανεβης εκει ου καταβηση απ αυτης οτι θανατω αποθανη
17 και απεθανεν κατα το ρημα κυριου ο ελαλησεν Ηλιου
18 και τα λοιπα των λογων Οχοζιου οσα εποιησεν ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιου λογων των ημερων τοις βασιλευσιν Ισραηλ
1 και εγενετο εν τω αναγειν κυριον τον Ηλιου εν συσσεισμω ως εις τον ουρανον και επορευθη Ηλιου και Ελισαιε εκ Γαλγαλων
2 και ειπεν Ηλιου προς Ελισαιε καθου δη ενταυθα οτι κυριος απεσταλκεν με εως Βαιθηλ και ειπεν Ελισαιε ζη κυριος και ζη η ψυχη σου ει καταλειψω σε και ηλθον εις Βαιθηλ
3 και ηλθον οι υιοι των προφητων οι εν Βαιθηλ προς Ελισαιε και ειπον προς αυτον ει εγνως οτι κυριος σημερον λαμβανει τον κυριον σου επανωθεν της κεφαλης σου και ειπεν καγω εγνωκα σιωπατε
4 και ειπεν Ηλιου προς Ελισαιε καθου δη ενταυθα οτι κυριος απεσταλκεν με εις Ιεριχω και ειπεν Ελισαιε ζη κυριος και ζη η ψυχη σου ει εγκαταλειψω σε και ηλθον εις Ιεριχω
5 και ηγγισαν οι υιοι των προφητων οι εν Ιεριχω προς Ελισαιε και ειπαν προς αυτον ει εγνως οτι σημερον λαμβανει κυριος τον κυριον σου επανωθεν της κεφαλης σου και ειπεν και γε εγω εγνων σιωπατε
6 και ειπεν αυτω Ηλιου καθου δη ωδε οτι κυριος απεσταλκεν με εως του Ιορδανου και ειπεν Ελισαιε ζη κυριος και ζη η ψυχη σου ει εγκαταλειψω σε και επορευθησαν αμφοτεροι
7 και πεντηκοντα ανδρες υιοι των προφητων και εστησαν εξ εναντιας μακροθεν και αμφοτεροι εστησαν επι του Ιορδανου
8 και ελαβεν Ηλιου την μηλωτην αυτου και ειλησεν και επαταξεν το υδωρ και διηρεθη το υδωρ ενθα και ενθα και διεβησαν αμφοτεροι εν ερημω
9 και εγενετο εν τω διαβηναι αυτους και Ηλιου ειπεν προς Ελισαιε αιτησαι τι ποιησω σοι πριν η αναλημφθηναι με απο σου και ειπεν Ελισαιε γενηθητω δη διπλα εν πνευματι σου επ εμε
10 και ειπεν Ηλιου εσκληρυνας του αιτησασθαι εαν ιδης με αναλαμβανομενον απο σου και εσται σοι ουτως και εαν μη ου μη γενηται
11 και εγενετο αυτων πορευομενων επορευοντο και ελαλουν και ιδου αρμα πυρος και ιπποι πυρος και διεστειλαν ανα μεσον αμφοτερων και ανελημφθη Ηλιου εν συσσεισμω ως εις τον ουρανον
12 και Ελισαιε εωρα και εβοα πατερ πατερ αρμα Ισραηλ και ιππευς αυτου και ουκ ειδεν αυτον ετι και επελαβετο των ιματιων αυτου και διερρηξεν αυτα εις δυο ρηγματα
13 και υψωσεν την μηλωτην Ηλιου η επεσεν επανωθεν Ελισαιε και επεστρεψεν Ελισαιε και εστη επι του χειλους του Ιορδανου
14 και ελαβεν την μηλωτην Ηλιου η επεσεν επανωθεν αυτου και επαταξεν το υδωρ και ου διεστη και ειπεν που ο θεος Ηλιου αφφω και επαταξεν τα υδατα και διερραγησαν ενθα και ενθα και διεβη Ελισαιε
15 και ειδον αυτον οι υιοι των προφητων οι εν Ιεριχω εξ εναντιας και ειπον επαναπεπαυται το πνευμα Ηλιου επι Ελισαιε και ηλθον εις συναντην αυτου και προσεκυνησαν αυτω επι την γην
16 και ειπον προς αυτον ιδου δη μετα των παιδων σου πεντηκοντα ανδρες υιοι δυναμεως πορευθεντες δη ζητησατωσαν τον κυριον σου μηποτε ηρεν αυτον πνευμα κυριου και ερριψεν αυτον εν τω Ιορδανη η εφ εν των ορεων η εφ ενα των βουνων και ειπεν Ελισαιε ουκ αποστελειτε
17 και παρεβιασαντο αυτον εως οτου ησχυνετο και ειπεν αποστειλατε και απεστειλαν πεντηκοντα ανδρας και εζητησαν τρεις ημερας και ουχ ευρον αυτον
18 και ανεστρεψαν προς αυτον και αυτος εκαθητο εν Ιεριχω και ειπεν Ελισαιε ουκ ειπον προς υμας μη πορευθητε
19 και ειπον οι ανδρες της πολεως προς Ελισαιε ιδου η κατοικησις της πολεως αγαθη καθως ο κυριος βλεπει και τα υδατα πονηρα και η γη ατεκνουμενη
20 και ειπεν Ελισαιε λαβετε μοι υδρισκην καινην και θετε εκει αλα και ελαβον προς αυτον
21 και εξηλθεν Ελισαιε εις την διεξοδον των υδατων και ερριψεν εκει αλα και ειπεν ταδε λεγει κυριος ιαμαι τα υδατα ταυτα ουκ εσται ετι εκειθεν θανατος και ατεκνουμενη
22 και ιαθησαν τα υδατα εως της ημερας ταυτης κατα το ρημα Ελισαιε ο ελαλησεν
23 και ανεβη εκειθεν εις Βαιθηλ και αναβαινοντος αυτου εν τη οδω και παιδαρια μικρα εξηλθον εκ της πολεως και κατεπαιζον αυτου και ειπον αυτω αναβαινε φαλακρε αναβαινε
24 και εξενευσεν οπισω αυτων και ειδεν αυτα και κατηρασατο αυτοις εν ονοματι κυριου και ιδου εξηλθον δυο αρκοι εκ του δρυμου και ανερρηξαν εξ αυτων τεσσαρακοντα και δυο παιδας
25 και επορευθη εκειθεν εις το ορος το Καρμηλιον και εκειθεν επεστρεψεν εις Σαμαρειαν
1 και Ιωραμ υιος Αχααβ εβασιλευσεν εν Ισραηλ εν ετει οκτωκαιδεκατω Ιωσαφατ βασιλει Ιουδα και εβασιλευσεν δωδεκα ετη
2 και εποιησεν το πονηρον εν οφθαλμοις κυριου πλην ουχ ως ο πατηρ αυτου και ουχ ως η μητηρ αυτου και μετεστησεν τας στηλας του Βααλ ας εποιησεν ο πατηρ αυτου
3 πλην εν τη αμαρτια Ιεροβοαμ υιου Ναβατ ος εξημαρτεν τον Ισραηλ εκολληθη ουκ απεστη απ αυτης
4 και Μωσα βασιλευς Μωαβ ην νωκηδ και επεστρεφεν τω βασιλει Ισραηλ εν τη επαναστασει εκατον χιλιαδας αρνων και εκατον χιλιαδας κριων επι ποκων
5 και εγενετο μετα το αποθανειν Αχααβ και ηθετησεν βασιλευς Μωαβ εν βασιλει Ισραηλ
6 και εξηλθεν ο βασιλευς Ιωραμ εν τη ημερα εκεινη εκ Σαμαρειας και επεσκεψατο τον Ισραηλ
7 και επορευθη και εξαπεστειλεν προς Ιωσαφατ βασιλεα Ιουδα λεγων βασιλευς Μωαβ ηθετησεν εν εμοι ει πορευση μετ εμου εις Μωαβ εις πολεμον και ειπεν αναβησομαι ομοιος μοι ομοιος σοι ως ο λαος μου ο λαος σου ως οι ιπποι μου οι ιπποι σου
8 και ειπεν ποια οδω αναβω και ειπεν οδον ερημον Εδωμ
9 και επορευθη ο βασιλευς Ισραηλ και ο βασιλευς Ιουδα και ο βασιλευς Εδωμ και εκυκλωσαν οδον επτα ημερων και ουκ ην υδωρ τη παρεμβολη και τοις κτηνεσιν τοις εν τοις ποσιν αυτων
10 και ειπεν ο βασιλευς Ισραηλ ω οτι κεκληκεν κυριος τους τρεις βασιλεις παρερχομενους δουναι αυτους εν χειρι Μωαβ
11 και ειπεν Ιωσαφατ ουκ εστιν ωδε προφητης του κυριου και επιζητησωμεν τον κυριον παρ αυτου και απεκριθη εις των παιδων βασιλεως Ισραηλ και ειπεν ωδε Ελισαιε υιος Σαφατ ος επεχεεν υδωρ επι χειρας Ηλιου
12 και ειπεν Ιωσαφατ εστιν αυτω ρημα κυριου και κατεβη προς αυτον βασιλευς Ισραηλ και Ιωσαφατ βασιλευς Ιουδα και βασιλευς Εδωμ
13 και ειπεν Ελισαιε προς βασιλεα Ισραηλ τι εμοι και σοι δευρο προς τους προφητας του πατρος σου και ειπεν αυτω ο βασιλευς Ισραηλ μη οτι κεκληκεν κυριος τους τρεις βασιλεις του παραδουναι αυτους εις χειρας Μωαβ
14 και ειπεν Ελισαιε ζη κυριος των δυναμεων ω παρεστην ενωπιον αυτου οτι ει μη προσωπον Ιωσαφατ βασιλεως Ιουδα εγω λαμβανω ει επεβλεψα προς σε και ειδον σε
15 και νυνι δε λαβε μοι ψαλλοντα και εγενετο ως εψαλλεν ο ψαλλων και εγενετο επ αυτον χειρ κυριου
16 και ειπεν ταδε λεγει κυριος ποιησατε τον χειμαρρουν τουτον βοθυνους βοθυνους
17 οτι ταδε λεγει κυριος ουκ οψεσθε πνευμα και ουκ οψεσθε υετον και ο χειμαρρους ουτος πλησθησεται υδατος και πιεσθε υμεις και αι κτησεις υμων και τα κτηνη υμων
18 και κουφη αυτη εν οφθαλμοις κυριου και παραδωσω την Μωαβ εν χειρι υμων
19 και παταξετε πασαν πολιν οχυραν και παν ξυλον αγαθον καταβαλειτε και πασας πηγας υδατος εμφραξετε και πασαν μεριδα αγαθην αχρειωσετε εν λιθοις
20 και εγενετο το πρωι αναβαινουσης της θυσιας και ιδου υδατα ηρχοντο εξ οδου Εδωμ και επλησθη η γη υδατος
21 και πασα Μωαβ ηκουσαν οτι ανεβησαν οι βασιλεις πολεμειν αυτους και ανεβοησαν εκ παντος περιεζωσμενου ζωνην και επανω και εστησαν επι του οριου
22 και ωρθρισαν το πρωι και ο ηλιος ανετειλεν επι τα υδατα και ειδεν Μωαβ εξ εναντιας τα υδατα πυρρα ωσει αιμα
23 και ειπαν αιμα τουτο της ρομφαιας εμαχεσαντο οι βασιλεις και επαταξαν ανηρ τον πλησιον αυτου και νυν επι τα σκυλα Μωαβ
24 και εισηλθον εις την παρεμβολην Ισραηλ και Ισραηλ ανεστησαν και επαταξαν την Μωαβ και εφυγον απο προσωπου αυτων και εισηλθον εισπορευομενοι και τυπτοντες την Μωαβ
25 και τας πολεις καθειλον και πασαν μεριδα αγαθην ερριψαν ανηρ τον λιθον και ενεπλησαν αυτην και πασαν πηγην υδατος ενεφραξαν και παν ξυλον αγαθον κατεβαλον εως του καταλιπειν τους λιθους του τοιχου καθηρημενους και εκυκλευσαν οι σφενδονηται και επαταξαν αυτην
26 και ειδεν ο βασιλευς Μωαβ οτι εκραταιωσεν υπερ αυτον ο πολεμος και ελαβεν μεθ εαυτου επτακοσιους ανδρας εσπασμενους ρομφαιαν διακοψαι προς βασιλεα Εδωμ και ουκ ηδυνηθησαν
27 και ελαβεν τον υιον αυτου τον πρωτοτοκον ος εβασιλευσεν αντ αυτου και ανηνεγκεν αυτον ολοκαυτωμα επι του τειχους και εγενετο μεταμελος μεγας επι Ισραηλ και απηραν απ αυτου και επεστρεψαν εις την γην
1 και γυνη μια απο των υιων των προφητων εβοα προς Ελισαιε λεγουσα ο δουλος σου ο ανηρ μου απεθανεν και συ εγνως οτι δουλος ην φοβουμενος τον κυριον και ο δανιστης ηλθεν λαβειν τους δυο υιους μου εαυτω εις δουλους
2 και ειπεν Ελισαιε τι ποιησω σοι αναγγειλον μοι τι εστιν σοι εν τω οικω η δε ειπεν ουκ εστιν τη δουλη σου ουθεν εν τω οικω οτι αλλ η ο αλειψομαι ελαιον
3 και ειπεν προς αυτην δευρο αιτησον σαυτη σκευη εξωθεν παρα παντων των γειτονων σου σκευη κενα μη ολιγωσης
4 και εισελευση και αποκλεισεις την θυραν κατα σου και κατα των υιων σου και αποχεεις εις τα σκευη ταυτα και το πληρωθεν αρεις
5 και απηλθεν παρ αυτου και εποιησεν ουτως και απεκλεισεν την θυραν κατ αυτης και κατα των υιων αυτης αυτοι προσηγγιζον προς αυτην και αυτη επεχεεν
6 εως επλησθησαν τα σκευη και ειπεν προς τους υιους αυτης εγγισατε ετι προς με σκευος και ειπον αυτη ουκ εστιν ετι σκευος και εστη το ελαιον
7 και ηλθεν και απηγγειλεν τω ανθρωπω του θεου και ειπεν Ελισαιε δευρο και αποδου το ελαιον και αποτεισεις τους τοκους σου και συ και οι υιοι σου ζησεσθε εν τω επιλοιπω ελαιω
8 και εγενετο ημερα και διεβη Ελισαιε εις Σουμαν και εκει γυνη μεγαλη και εκρατησεν αυτον φαγειν αρτον και εγενετο αφ ικανου του εισπορευεσθαι αυτον εξεκλινεν του εκει φαγειν
9 και ειπεν η γυνη προς τον ανδρα αυτης ιδου δη εγνων οτι ανθρωπος του θεου αγιος ουτος διαπορευεται εφ ημας δια παντος
10 ποιησωμεν δη αυτω υπερωον τοπον μικρον και θωμεν αυτω εκει κλινην και τραπεζαν και διφρον και λυχνιαν και εσται εν τω εισπορευεσθαι προς ημας και εκκλινει εκει
11 και εγενετο ημερα και εισηλθεν εκει και εξεκλινεν εις το υπερωον και εκοιμηθη εκει
12 και ειπεν προς Γιεζι το παιδαριον αυτου καλεσον μοι την Σωμανιτιν ταυτην και εκαλεσεν αυτην και εστη ενωπιον αυτου
13 και ειπεν αυτω ειπον δη προς αυτην ιδου εξεστησας ημιν πασαν την εκστασιν ταυτην τι δει ποιησαι σοι ει εστιν λογος σοι προς τον βασιλεα η προς τον αρχοντα της δυναμεως η δε ειπεν εν μεσω του λαου μου εγω ειμι οικω
14 και ειπεν τι δει ποιησαι αυτη και ειπεν Γιεζι το παιδαριον αυτου και μαλα υιος ουκ εστιν αυτη και ο ανηρ αυτης πρεσβυτης
15 και εκαλεσεν αυτην και εστη παρα την θυραν
16 και ειπεν Ελισαιε προς αυτην εις τον καιρον τουτον ως η ωρα ζωσα συ περιειληφυια υιον η δε ειπεν μη κυριε μου μη διαψευση την δουλην σου
17 και εν γαστρι ελαβεν η γυνη και ετεκεν υιον εις τον καιρον τουτον ως η ωρα ζωσα ως ελαλησεν προς αυτην Ελισαιε
18 και ηδρυνθη το παιδαριον και εγενετο ηνικα εξηλθεν το παιδαριον προς τον πατερα αυτου προς τους θεριζοντας
19 και ειπεν προς τον πατερα αυτου την κεφαλην μου την κεφαλην μου και ειπεν τω παιδαριω αρον αυτον προς την μητερα αυτου
20 και ηρεν αυτον προς την μητερα αυτου και εκοιμηθη επι των γονατων αυτης εως μεσημβριας και απεθανεν
21 και ανηνεγκεν αυτον και εκοιμισεν αυτον επι την κλινην του ανθρωπου του θεου και απεκλεισεν κατ αυτου και εξηλθεν
22 και εκαλεσεν τον ανδρα αυτης και ειπεν αποστειλον δη μοι εν των παιδαριων και μιαν των ονων και δραμουμαι εως του ανθρωπου του θεου και επιστρεψω
23 και ειπεν τι οτι συ πορευη προς αυτον σημερον ου νεομηνια ουδε σαββατον η δε ειπεν ειρηνη
24 και επεσαξεν την ονον και ειπεν προς το παιδαριον αυτης αγε πορευου μη επισχης μοι του επιβηναι οτι εαν ειπω σοι
25 δευρο και πορευση και ελευση προς τον ανθρωπον του θεου εις το ορος το Καρμηλιον και εγενετο ως ειδεν Ελισαιε ερχομενην αυτην και ειπεν προς Γιεζι το παιδαριον αυτου ιδου δη η Σωμανιτις εκεινη
26 νυν δραμε εις απαντην αυτης και ερεις ει ειρηνη σοι ει ειρηνη τω ανδρι σου ει ειρηνη τω παιδαριω η δε ειπεν Ειρηνη
27 και ηλθεν προς Ελισαιε εις το ορος και επελαβετο των ποδων αυτου και ηγγισεν Γιεζι απωσασθαι αυτην και ειπεν Ελισαιε αφες αυτην οτι η ψυχη αυτης κατωδυνος αυτη και κυριος απεκρυψεν απ εμου και ουκ ανηγγειλεν μοι
28 η δε ειπεν μη ητησαμην υιον παρα του κυριου μου ουκ ειπα ου πλανησεις μετ εμου
29 και ειπεν Ελισαιε τω Γιεζι ζωσαι την οσφυν σου και λαβε την βακτηριαν μου εν τη χειρι σου και δευρο οτι εαν ευρης ανδρα ουκ ευλογησεις αυτον και εαν ευλογηση σε ανηρ ουκ αποκριθηση αυτω και επιθησεις την βακτηριαν μου επι προσωπον του παιδαριου
30 και ειπεν η μητηρ του παιδαριου ζη κυριος και ζη η ψυχη σου ει εγκαταλειψω σε και ανεστη Ελισαιε και επορευθη οπισω αυτης
31 και Γιεζι διηλθεν εμπροσθεν αυτης και επεθηκεν την βακτηριαν επι προσωπον του παιδαριου και ουκ ην φωνη και ουκ ην ακροασις και επεστρεψεν εις απαντην αυτου και απηγγειλεν αυτω λεγων ουκ ηγερθη το παιδαριον
32 και εισηλθεν Ελισαιε εις τον οικον και ιδου το παιδαριον τεθνηκος κεκοιμισμενον επι την κλινην αυτου
33 και εισηλθεν Ελισαιε εις τον οικον και απεκλεισεν την θυραν κατα των δυο εαυτων και προσηυξατο προς κυριον
34 και ανεβη και εκοιμηθη επι το παιδαριον και εθηκεν το στομα αυτου επι το στομα αυτου και τους οφθαλμους αυτου επι τους οφθαλμους αυτου και τας χειρας αυτου επι τας χειρας αυτου και διεκαμψεν επ αυτον και διεθερμανθη η σαρξ του παιδαριου
35 και επεστρεψεν και επορευθη εν τη οικια ενθεν και ενθεν και ανεβη και συνεκαμψεν επι το παιδαριον εως επτακις και ηνοιξεν το παιδαριον τους οφθαλμους αυτου
36 και εξεβοησεν Ελισαιε προς Γιεζι και ειπεν καλεσον την Σωμανιτιν ταυτην και εκαλεσεν και εισηλθεν προς αυτον και ειπεν Ελισαιε λαβε τον υιον σου
37 και εισηλθεν η γυνη και επεσεν επι τους ποδας αυτου και προσεκυνησεν επι την γην και ελαβεν τον υιον αυτης και εξηλθεν
38 και Ελισαιε επεστρεψεν εις Γαλγαλα και ο λιμος εν τη γη και οι υιοι των προφητων εκαθηντο ενωπιον αυτου και ειπεν Ελισαιε τω παιδαριω αυτου επιστησον τον λεβητα τον μεγαν και εψε εψεμα τοις υιοις των προφητων
39 και εξηλθεν εις εις τον αγρον συλλεξαι αριωθ και ευρεν αμπελον εν τω αγρω και συνελεξεν απ αυτης τολυπην αγριαν πληρες το ιματιον αυτου και ενεβαλεν εις τον λεβητα του εψεματος οτι ουκ εγνωσαν
40 και ενεχει τοις ανδρασιν φαγειν και εγενετο εν τω εσθιειν αυτους εκ του εψηματος και ιδου ανεβοησαν και ειπον θανατος εν τω λεβητι ανθρωπε του θεου και ουκ ηδυναντο φαγειν
41 και ειπεν λαβετε αλευρον και εμβαλετε εις τον λεβητα και ειπεν Ελισαιε προς Γιεζι το παιδαριον εγχει τω λαω και εσθιετωσαν και ουκ εγενηθη ετι εκει ρημα πονηρον εν τω λεβητι
42 και ανηρ διηλθεν εκ Βαιθσαρισα και ηνεγκεν προς τον ανθρωπον του θεου πρωτογενηματων εικοσι αρτους κριθινους και παλαθας και ειπεν δοτε τω λαω και εσθιετωσαν
43 και ειπεν ο λειτουργος αυτου τι δω τουτο ενωπιον εκατον ανδρων και ειπεν δος τω λαω και εσθιετωσαν οτι ταδε λεγει κυριος φαγονται και καταλειψουσιν
44 και εφαγον και κατελιπον κατα το ρημα κυριου
1 και Ναιμαν ο αρχων της δυναμεως Συριας ην ανηρ μεγας ενωπιον του κυριου αυτου και τεθαυμασμενος προσωπω οτι εν αυτω εδωκεν κυριος σωτηριαν Συρια και ο ανηρ ην δυνατος ισχυι λελεπρωμενος
2 και Συρια εξηλθον μονοζωνοι και ηχμαλωτευσαν εκ γης Ισραηλ νεανιδα μικραν και ην ενωπιον της γυναικος Ναιμαν
3 η δε ειπεν τη κυρια αυτης οφελον ο κυριος μου ενωπιον του προφητου του θεου του εν Σαμαρεια τοτε αποσυναξει αυτον απο της λεπρας αυτου
4 και εισηλθεν και απηγγειλεν τω κυριω εαυτης και ειπεν ουτως και ουτως ελαλησεν η νεανις η εκ γης Ισραηλ
5 και ειπεν βασιλευς Συριας προς Ναιμαν δευρο εισελθε και εξαποστελω βιβλιον προς βασιλεα Ισραηλ και επορευθη και ελαβεν εν τη χειρι αυτου δεκα ταλαντα αργυριου και εξακισχιλιους χρυσους και δεκα αλλασσομενας στολας
6 και ηνεγκεν το βιβλιον προς τον βασιλεα Ισραηλ λεγων και νυν ως αν ελθη το βιβλιον τουτο προς σε ιδου απεστειλα προς σε Ναιμαν τον δουλον μου και αποσυναξεις αυτον απο της λεπρας αυτου
7 και εγενετο ως ανεγνω βασιλευς Ισραηλ το βιβλιον διερρηξεν τα ιματια αυτου και ειπεν μη θεος εγω του θανατωσαι και ζωοποιησαι οτι ουτος αποστελλει προς με αποσυναξαι ανδρα απο της λεπρας αυτου οτι πλην γνωτε δη και ιδετε οτι προφασιζεται ουτος με
8 και εγενετο ως ηκουσεν Ελισαιε οτι διερρηξεν ο βασιλευς Ισραηλ τα ιματια εαυτου και απεστειλεν προς τον βασιλεα Ισραηλ λεγων ινα τι διερρηξας τα ιματια σου ελθετω δη προς με Ναιμαν και γνωτω οτι εστιν προφητης εν Ισραηλ
9 και ηλθεν Ναιμαν εν ιππω και αρματι και εστη επι θυρας οικου Ελισαιε
10 και απεστειλεν Ελισαιε αγγελον προς αυτον λεγων πορευθεις λουσαι επτακις εν τω Ιορδανη και επιστρεψει η σαρξ σου σοι και καθαρισθηση
11 και εθυμωθη Ναιμαν και απηλθεν και ειπεν ιδου δη ελεγον οτι εξελευσεται προς με και στησεται και επικαλεσεται εν ονοματι θεου αυτου και επιθησει την χειρα αυτου επι τον τοπον και αποσυναξει το λεπρον
12 ουχι αγαθος Αβανα και Φαρφαρ ποταμοι Δαμασκου υπερ Ιορδανην και παντα τα υδατα Ισραηλ ουχι πορευθεις λουσομαι εν αυτοις και καθαρισθησομαι και εξεκλινεν και απηλθεν εν θυμω
13 και ηγγισαν οι παιδες αυτου και ελαλησαν προς αυτον μεγαν λογον ελαλησεν ο προφητης προς σε ουχι ποιησεις και οτι ειπεν προς σε λουσαι και καθαρισθητι
14 και κατεβη Ναιμαν και εβαπτισατο εν τω Ιορδανη επτακι κατα το ρημα Ελισαιε και επεστρεψεν η σαρξ αυτου ως σαρξ παιδαριου μικρου και εκαθαρισθη
15 και επεστρεψεν προς Ελισαιε αυτος και πασα η παρεμβολη αυτου και ηλθεν και εστη και ειπεν ιδου δη εγνωκα οτι ουκ εστιν θεος εν παση τη γη οτι αλλ η εν τω Ισραηλ και νυν λαβε την ευλογιαν παρα του δουλου σου
16 και ειπεν Ελισαιε ζη κυριος ω παρεστην ενωπιον αυτου ει λημψομαι και παρεβιασατο αυτον λαβειν και ηπειθησεν
17 και ειπεν Ναιμαν και ει μη δοθητω δη τω δουλω σου γομος ζευγους ημιονων και συ μοι δωσεις εκ της γης της πυρρας οτι ου ποιησει ετι ο δουλος σου ολοκαυτωμα και θυσιασμα θεοις ετεροις αλλ η τω κυριω μονω
18 και ιλασεται κυριος τω δουλω σου εν τω εισπορευεσθαι τον κυριον μου εις οικον Ρεμμαν προσκυνησαι αυτον και επαναπαυσεται επι της χειρος μου και προσκυνησω εν οικω Ρεμμαν εν τω προσκυνειν αυτον εν οικω Ρεμμαν και ιλασεται δη κυριος τω δουλω σου εν τω λογω τουτω
19 και ειπεν Ελισαιε προς Ναιμαν δευρο εις ειρηνην και απηλθεν απ αυτου εις δεβραθα της γης
20 και ειπεν Γιεζι το παιδαριον Ελισαιε ιδου εφεισατο ο κυριος μου του Ναιμαν του Συρου τουτου του μη λαβειν εκ χειρος αυτου α ενηνοχεν ζη κυριος οτι ει μη δραμουμαι οπισω αυτου και λημψομαι παρ αυτου τι
21 και εδιωξε Γιεζι οπισω του Ναιμαν και ειδεν αυτον Ναιμαν τρεχοντα οπισω αυτου και επεστρεψεν απο του αρματος εις απαντην αυτου
22 και ειπεν ειρηνη ο κυριος μου απεστειλεν με λεγων ιδου νυν ηλθον προς με δυο παιδαρια εξ ορους Εφραιμ απο των υιων των προφητων δος δη αυτοις ταλαντον αργυριου και δυο αλλασσομενας στολας
23 και ειπεν Ναιμαν λαβε διταλαντον αργυριου και ελαβεν εν δυσι θυλακοις και δυο αλλασσομενας στολας και εδωκεν επι δυο παιδαρια αυτου και ηραν εμπροσθεν αυτου
24 και ηλθον εις το σκοτεινον και ελαβεν εκ των χειρων αυτων και παρεθετο εν οικω και εξαπεστειλεν τους ανδρας
25 και αυτος εισηλθεν και παρειστηκει προς τον κυριον αυτου και ειπεν προς αυτον Ελισαιε ποθεν Γιεζι και ειπεν Γιεζι ου πεπορευται ο δουλος σου ενθα και ενθα
26 και ειπεν προς αυτον Ελισαιε ουχι η καρδια μου επορευθη μετα σου οτε επεστρεψεν ο ανηρ απο του αρματος εις συναντην σοι και νυν ελαβες το αργυριον και νυν ελαβες τα ιματια και λημψη εν αυτω κηπους και ελαιωνας και αμπελωνας και προβατα και βοας και παιδας και παιδισκας
27 και η λεπρα Ναιμαν κολληθησεται εν σοι και εν τω σπερματι σου εις τον αιωνα και εξηλθεν εκ προσωπου αυτου λελεπρωμενος ωσει χιων
1 και ειπον οι υιοι των προφητων προς Ελισαιε ιδου δη ο τοπος εν ω ημεις οικουμεν ενωπιον σου στενος αφ ημων
2 πορευθωμεν δη εως του Ιορδανου και λαβωμεν εκειθεν ανηρ εις δοκον μιαν και ποιησωμεν εαυτοις εκει του οικειν εκει και ειπεν δευτε
3 και ειπεν ο εις επιεικεως δευρο μετα των δουλων σου και ειπεν εγω πορευσομαι
4 και επορευθη μετ αυτων και ηλθον εις τον Ιορδανην και ετεμνον τα ξυλα
5 και ιδου ο εις καταβαλλων την δοκον και το σιδηριον εξεπεσεν εις το υδωρ και εβοησεν ω κυριε και αυτο κεχρημενον
6 και ειπεν ο ανθρωπος του θεου που επεσεν και εδειξεν αυτω τον τοπον και απεκνισεν ξυλον και ερριψεν εκει και επεπολασεν το σιδηριον
7 και ειπεν υψωσον σαυτω και εξετεινεν την χειρα αυτου και ελαβεν αυτο
8 και βασιλευς Συριας ην πολεμων εν Ισραηλ και εβουλευσατο προς τους παιδας αυτου λεγων εις τον τοπον τονδε τινα ελμωνι παρεμβαλω
9 και απεστειλεν Ελισαιε προς τον βασιλεα Ισραηλ λεγων φυλαξαι μη παρελθειν εν τω τοπω τουτω οτι εκει Συρια κεκρυπται
10 και απεστειλεν ο βασιλευς Ισραηλ εις τον τοπον ον ειπεν αυτω Ελισαιε και εφυλαξατο εκειθεν ου μιαν ουδε δυο
11 και εξεκινηθη η ψυχη βασιλεως Συριας περι του λογου τουτου και εκαλεσεν τους παιδας αυτου και ειπεν προς αυτους ουκ αναγγελειτε μοι τις προδιδωσιν με βασιλει Ισραηλ
12 και ειπεν εις των παιδων αυτου ουχι κυριε μου βασιλευ οτι Ελισαιε ο προφητης ο εν Ισραηλ αναγγελλει τω βασιλει Ισραηλ παντας τους λογους ους εαν λαλησης εν τω ταμιειω του κοιτωνος σου
13 και ειπεν δευτε ιδετε που ουτος και αποστειλας λημψομαι αυτον και ανηγγειλαν αυτω λεγοντες ιδου εν Δωθαιμ
14 και απεστειλεν εκει ιππον και αρμα και δυναμιν βαρειαν και ηλθον νυκτος και περιεκυκλωσαν την πολιν
15 και ωρθρισεν ο λειτουργος Ελισαιε αναστηναι και εξηλθεν και ιδου δυναμις κυκλουσα την πολιν και ιππος και αρμα και ειπεν το παιδαριον προς αυτον ω κυριε πως ποιησωμεν
16 και ειπεν Ελισαιε μη φοβου οτι πλειους οι μεθ ημων υπερ τους μετ αυτων
17 και προσευξατο Ελισαιε και ειπεν κυριε διανοιξον τους οφθαλμους του παιδαριου και ιδετω και διηνοιξεν κυριος τους οφθαλμους αυτου και ειδεν και ιδου το ορος πληρες ιππων και αρμα πυρος περικυκλω Ελισαιε
18 και κατεβησαν προς αυτον και προσηυξατο Ελισαιε προς κυριον και ειπεν παταξον δη τουτο το εθνος αορασια και επαταξεν αυτους αορασια κατα το ρημα Ελισαιε
19 και ειπεν προς αυτους Ελισαιε ουχ αυτη η πολις και αυτη η οδος δευτε οπισω μου και απαξω υμας προς τον ανδρα ον ζητειτε και απηγαγεν αυτους εις Σαμαρειαν
20 και εγενετο ως εισηλθον εις Σαμαρειαν και ειπεν Ελισαιε ανοιξον δη κυριε τους οφθαλμους αυτων και ιδετωσαν και διηνοιξεν κυριος τους οφθαλμους αυτων και ειδον και ιδου ησαν εν μεσω Σαμαρειας
21 και ειπεν ο βασιλευς Ισραηλ ως ειδεν αυτους ει παταξας παταξω πατερ
22 και ειπεν ου παταξεις ει μη ους ηχμαλωτευσας εν ρομφαια σου και τοξω σου συ τυπτεις παραθες αρτους και υδωρ ενωπιον αυτων και φαγετωσαν και πιετωσαν και απελθετωσαν προς τον κυριον αυτων
23 και παρεθηκεν αυτοις παρα